Λορεστάν Μπρούντζος Μενταγιόν κουδούνι με κεφαλές ζώων - 4.5 cm

Μικρός χάλκινος μονομενταγιόν ή μενταγιόν-καμπανάκι από την πολιτιστική περιοχή Λουρισστάν στην δυτική Ιράν. Το αντικείμενο έχει ένα κενό, κωνικό έως καμπανακόειδές σώμα, που υψώνεται σε έναν σύντομο λαιμό, πάνω στον οποίο τελειώνει ένα σημαντικό, πλήρως διατρητό δαχτυλίδι κρέμασης.

Ιδιαίτερα διακριτική είναι η γλυπτική διακόσμηση γύρω από το σώμα. Πολλά προεξέχοντα, εξαιρετικά στυλιζαρισμένα πρωτότομα ζώων ή επεκτάσεις σε σχήμα κέρατος και ράμφους προέρχονται από τα πλάγια. Ένα από αυτές τις προεκτάσεις, με την κατιούσα καμπύλη της γραμμής του, θυμίζει κεφάλι πουλιού. Πρόσθετοι μικροί κόμβοι και μυτερά στοιχεία τοποθετούνται γύρω από το άνω τμήμα του σώματος σε σχήμα καμπάνας. Αυτή η έντονα αφαίρετη ζωομορφική διακόσμηση αποτελεί χαρακτηριστικό λεξιλόγιο οπτικής που συνδέεται με τα χαλκικά έργα του Λουριστάν.

Κάτω από τον λαιμό βρίσκεται μια μικρή κυκλική τρύπα. Το κωνικό σώμα είναι πλήρως ανοιχτό στο κάτω μέρος, αποκαλύπτοντας τον κενό εσωτερικό χώρο. Το αντικείμενο μπορεί αρχικά να χρησίμευε ως μενταγιόν, μικρό καμπανάκι ή στοιχείο εξοπλισμού αμαξώματος/ιππικού. Στυλιζαριστές μορφές ζώων και πρωτόμες συχνά εμφανίζονται σε χάλκινα εξαρτήματα Λουριστάν, μενταγιόν και αντικείμενα που συνδέονται με εξοπλισμό ιππικού.

Ο χαλκός έχει επιφάνειρα σκούρο καφέ-πράσινο χρώμα με εμφανείς περιοχές πράσινης οξείδωσης και πατίνας. Διακυμάνσεις στο χρώμα, διάβρωση και αποθέσεις ορυκτών δίνουν στο αντικείμενο μια χαρακτηριστική αρχαιολογική όψη.

Φθορά λόγω ηλικίας, διάβρωση, αποθέσεις ορυκτών και ανομοιογενής πατίνα. Το δαχτυλίδι κρέμασης και τα κύρια γλυπτικά στοιχεία διατηρούνται. Παρακαλούμε αναφερθείτε στις φωτογραφίες για την ακριβή κατάσταση.

provenance:

Παλαιότερα στην Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία. Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια εκτεταμένων ταξιδιών των ιδιοκτητών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώθηκε στη Γερμανία από το 1970 και παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή κατοχή από τότε. Όπως ήταν συνηθισμένο για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές την περίοδο 1950–1970, τα αποδεικτικά αγοράς ή τιμολόγια συνήθως δεν εκδίδονταν ούτε ζητούνταν. Η προέλευση τεκμηριώνεται μέσω συνεχούς οικογενειακής κατοχής, ιστορικών φωτογραφιών και υποστηρικτικών βιογραφικών αρχείων.