Κύπριος Terracotta Κυπρο-Αρχαϊκή πήλινη φιγούρα κατσίκας - 5.5 cm

Μικρό χειρο-μοντελισμένο αγγειοπλαστικό ειδώλιο από πηλό terracotta που απεικονίζει ένα σε στάση άλογο ή ισάξιο. Το ζώο αποδίδεται σε έντονα στυλιζαρισμένο και αρχαϊκό ύφος, με μακρύ λαιμό, συμπαγές σώμα και τέσσερα κοντά, ισχυρά πόδια.

Το κεφάλι είναι ιδιαίτερα εκφραστικό, με μακρύ προεξέχον ρύγχος και εμφανώς σμιλευμένα όρθια αυτιά. Τα μάτια υποδεικνύονται από μικρές βαθούλωσεις. Η απλουστευμένη απόδοση του σώματος και των άκρων δίνει στο figure την χαρακτηριστική σχηματική εμφάνιση που συναντάται στα αρχαϊκά αγγείο-ειδωλια terracotta ζώων από την Ανατολική Μεσόγειο και τον Κόσμο της Γέφυρας.

Το ειδώλιο κατασκευάστηκε από ανοιχτό μπεζ έως γκριζωπό terre cott a με ορατές ορυκτές προσμίξεις. Η επιφάνεια εμφανίζει γήινα και ορυκτά κατάλοιπα καθώς και ακανόνιστες γκρι, μπεζ και καφετιές περιοχές πατινάδας.

Μικρά πλάσματα από πηλό terracotta, ιδίως άλογα και άλλα ισάξια, παρουσιάζονται σε ποικίλα αρχαία συμφραζόμενα. Θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως αφιερώματα (βωτιτικές), κτερίσματα, αντικείμενα παιδιών ή συμβολικές απεικονίσεις ζώων συνδεδεμένων με κοινωνική θέση, μεταφορικό μέσο και καθημερινή ζωή. Χωρίς τεκμηριωμένο αρχαιολογικό εύρημα, ωστόσο, η ακριβής πολιτισμική απόδοση και η αρχική λειτουργία αυτού του παραδείγματος δεν μπορούν να προσδιοριστούν με βεβαιότητα.

Φθορά επιφάνειας συνδεόμενη με την ηλικία, κατάλοιπα και μικρά θραύσματα. Ορατή παλιά ρωγμή ή ράγισμα διαπερνά το κάτω μέρος του λαιμού/σегоους και της περιοχής των μπροστινών ποδιών· η περιοχή φαίνεται ότι έχει επανασυναρμολογηθεί ή σταθεροποιηθεί. Μικρή απώλεια στο τέλος ενός από τα μπροστινά πόδια. Διαφορετικά το ειδώλιο διατηρεί τη συνολική μορφή του, συμπεριλαμβανομένου του κεφαλιού, του σώματος και των τεσσάρων ποδιών. Παρακαλούμε ανατρέξτε στις φωτογραφίες για τη σχετική κατάσταση.

Προέλευση:
Πρώτα στην Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία. Αγοράστηκε κατά τη διάρκεια εκτεταμένων ταξιδιών των ιδιοκτητών μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώθηκε στη Γερμανία από το 1970 και παρέμεινε σε συνεχή οικογενειακή κατοχή έκτοτε. Όπως συνήθως συνέβαινε για ιδιωτικές αγορές που γίνονταν στις τοπικές αγορές κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1950–1970, οι αποδείξεις αγοράς ή τιμολόγια συνήθως δεν εκδίδονταν ούτε ζητούνταν. Η προέλευση τεκμηριώνεται μέσω συνεχιζόμενης οικογενειακής κατοχής, ιστορικών φωτογραφιών και υποστηρικτικών βιογραφικών αρχείων.