Stefano de Luigi & Hannah Modigh - Idyssey & delta [with 2 signed C-Prints] - 2017

iDyssey είναι ένα φωτογραφικό έργο που στοχεύει να συνδυάσει δύο ακρότατα της κουλτούρας μας: το παρελθόν και το μέλλον. Το πρώτο επικό μυθιστόρημα της δυτικής μας ιστορίας μεταδίδεται μέσω των πιο σύγχρονων μέσων· το iPhone είναι ικανό να συνδυάσει καλύτερα τα πρόσφατα γεγονότα με τις ιστορίες μιας αρχαίας εποχής.

Υπάρχουν αρκετές θεωρίες σχετικά με το δρομολόγιο του Οδυσσέα από την Τροία προς το νησί της Ιθάκης, αλλά καμία από αυτές δεν έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Αποφάσισα να ακολουθήσω τον δρόμο που αφηγείται ο διάσημος Ελληνολόγος Victor Berard στο βιβλίο του "Dans le sillage d'Ulysse", 1933. Το iDyssey ακολουθεί μέρος του πιο κοινού αποδεκτού δρομολογίου της Οδύσσειας, περιλαμβάνοντας 12 σταθμούς μέσω Τουρκίας, Τύνιδας, Ιταλίας και Ελλάδας.

Σκοπός του προγράμματος είναι να περιγράψει τι απομένει από έναν επικό κόσμο και πώς έχει εξελιχθεί η Μεσόγειος, ο τόπος γέννησης του δυτικού πολιτισμού, αλλάζει μορφή και ουσία. Προσπάθησα, μέσα από ιστορίες ανθρώπων που συνάντησα στον δρόμο μου, να περιγράψω τόπους και κουλτούρες τριών πλευρών ενός θαλάσσιου φράγματος που εξακολουθεί να αποτελεί ιδανικό γέφυρα παράδοσης και θρησκείας ανάμεσα στην Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη.

Διασχίζοντας ασταθείς γειτονικές χώρες, έπεσα πάνω στην κρίση της Ελληνικής και, ταυτόχρονα, της ευρωπαϊκής πολιτικής, μέσω Τουρκίας, χωρισμένης ανάμεσα σε φιλοευρωπαϊκές φιλοδοξίες και μια ισχυρή “άλλη” ταυτότητα, καθώς και στις βαθιές ελπίδες αλλαγής της Τυνησίας που τη βλέπουν ως την πρώτη χώρα που ξεκίνησε αυτό το μεγάλο κίνημα ελευθερίας γνωστό ως Αραβική Άνοιξη. Παράλληλα ήταν αναπόφευκτο να αντιμετωπίσω τα μεγάλα θέματα μετανάστευσης, τα ταξίδια ελπίδας από την Ανατολή ή τη Μέση Ανατολή, το κλείσιμο των συνόρων και των επικοινωνιών. Μετά ταξίδεψα προς τη Νότια Ιταλία και τις μυστηριώδεις γης της στα χέρια των οργανώσεων εγκλήματος, χαρακτηρισμένες ταυτόχρονα από θρησκευτικές εορτές που διατηρούν ακόμη τον παγανιστικό τους μυστικισμό.

Έχω επιλέξει να ακολουθήσω ξανά την Οδύσσεια, επειδή το μύθευμα του Ομήρου αντιπροσωπεύει μια μεταφορά του ανθρώπου στον κόσμο. Ήταν εντυπωσιακό να βρω τη μοντέρνα διάσταση σε ένα τόσο αρχαίο έπος, και να συνειδητοποιήσω πόσα από τα ταξίδια, ο μυστικισμός, οι μεγάλες μορφές και οι άνθρωποι που συνάντησε ο Οδυσσέας κατά το ταξίδι του έχουν τεράστια κοινά με σήμερα.

— Stefano de Luigi

Η γιαγιά μου ήταν 100 ετών όταν πέθανε, λίγο μετά γέννησα το παιδί μου. Το αίσθημα ότι ο θάνατος αντικαθίσταται από τη ζωή έγινε απτό. Με έκανε να σκεφτώ πώς επιπλέουμε σαν έναν δέλτα. Κάποια κλαδιά συνεχίζουν, κάποια σταματούν.

Αναζητώ αποτυπώματα που αποτυπώνουν την παρουσία μιας απουσίας. Τα πράγματα που φέρνουμε μαζί μας και τα πράγματα που αφήνουμε πίσω όταν πεθαίνουμε. Έχω φωτογραφήσει αντικείμενα και διαδρομές που έχουν αισθητική τελετών. Τα τελετουργικά και οι παραδόσεις είναι κληρονομιά, και τα διδάσκουμε στα παιδιά μας. Έχω αναζητήσει αποτύπωση που δηλώνει ότι η ζωή είναι έτοιμη να διαπεράσει, και πού το τέλος μιας ζωής γίνεται αισθητό.

Θέλω να δείξω καθημερινές καταστάσεις που περιβάλλονται από συνείδηση του θανάτου. Ακολούθησα τη γέννα και το θάνατο στην ίδια μου την οικογένεια και σε άλλους που συνάντησα τα τελευταία χρόνια. Δεν πρόκειται για άτομα ή μέρη χωρίς αποσπασματικές εικόνες για να εικονογραφήσουν το αίσθημα ότι ο καθένας αποτελεί μέρος ενός ριζικού συστήματος και οι εικόνες είναι σύμβολα ενός αφοσίωσης. Μου αρέσει όταν τα πράγματα συμβαίνουν ή έχουν συμβεί έξω από την εικόνα. Αποτυπώματα μέσα στην εικόνα που δείχνουν την παρουσία μιας απουσίας. Τα ίχνη στη φωτογραφία δείχνουν ένα παλαιότερο γεγονός αλλά αφήνουν ένα μυστήριο πάνω σε αυτό. Με μια διακριτή γλώσσα όπου ό,τι συμβαίνει βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια. Ως καταπόνηση επιφάνειας έτοιμη να ραγίσει ή να κολλήσει σε ένα γυάλινο ποτήρι. Ερωτήματα που ίσως δεν έχουν απαντήσεις. Πρόκειται για μια σειρά με θέμα τον χρόνο, προσπαθώντας να φωτογραφίσω τον χρόνο.

– Hannah Modigh