Μίνι μάσκα Gikhoko - Pende - Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Μασκέ miniature Gikhoko – Pende – Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Origin: Δημοκρατία του Κονγκό (Κονγκό-Κινσασά), περιοχή Kwilu-Kasaï
Κουλτούρα / Φυλή: Pende
Υλικό: Ξύλινο γλυπτό, βαθύ καφέ-κόκκινο πατίνα
Θέση: Το έργο συνοδεύεται με τη βάση παρουσίασής του, κατασκευασμένη κατ’ παραγγελία.

- Ένας αποκλειστικός και έντονα εικονογραφημένος κατάλογος συνοδεύει τη Συλλογή Wirtz, με μια λεπτομερή σημείωση που αφορά καθένα από τα εκθέμενα έργα. (διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας)

- Αποκλειστικό: Σύνθεση με ημερομηνία και υπογραφη, με τίτλο «Δια вроде της συλλογής Wirtz», προσφέροντας μια εικαστική απόδοση του εσωτερικού της συλλογής όπως θα μπορούσε να απεικονιστεί το 1965.

Προέλευση

Παλιή ιδιωτική συλλογή άτομο από την οικογένεια Wirtz, Αμβέρσα (Βέλγιο), οικογένεια ιστορικά δραστήρια στον χώρο των ταξιδιών.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδόθηκαν απευθείας από τον κληρονόμο της, αυτό το αντικείμενο θα είχε φέρει από το Κονγκό στις δεκαετίες του 1960 και αργότερα διατηρήθηκε εντός της οικογένειας.

Η οικογενειακή συλλογή είχε φροντίδα συντήρησης και παρουσίασης σε ένα δωμάτιο πλήρως αφιερωμένο, διαμορφωμένο με τη λογική ενός ιδιωτικού ινστιτούτου συλλογής, όπου τα έργα συνάθροιζονταν και αξίζονταν σε ένα περιβάλλον ειδικά αφιερωμένο στην παρουσίασή τους.

Αγοράστηκε απευθείας από τον κληρονόμο, με τον οποίο γίνεται η παρούσα πώληση σε συνεργασία.

Αποκλειστικό: Σύνθεση με ημερομηνία και υπογραφη, με τίτλο «Δια της συλλογής Wirtz», προσφέροντας μια εικαστική απόδοση του εσωτερικού της συλλογής όπως θα μπορούσε να απεικονιστεί το 1965.

Περιγραφή & Μελέτη του έργου

Σπάνια μασκέ miniature ανθρωπομορφικό τύπου Gikhoko — πληθυντικός Ikhoko — αποδίδεται στους Pende από την περιοχή Kwilu-Kasaï.

Αυτές οι μικρές μάσκες συνιστούν μια εντελώς ιδιαίτερη κατηγορία της τέχνης των Pende. Σχεδιασμένες για να φοριούνται στο σώμα αντί για το πρόσωπο, μπορούσαν να κρεμαστούν στον λαιμό και να λειτουργήσουν ως προσωπικό διακριτικό, ως προστατευτική amulet ή ως αντικείμενο συνδεδεμένο με τη for healing. Παραδείγματα αρχαία σώνονται σήμερα στα Μουσεία Metropolitan, British Museum, Princeton και National Museum of African Art.

Το Smithsonian διευκρινίζει ότι αυτά τα κρεμαστά αντικείμενα αναπαριστούν σε μινιatur απεικονίσεις ορισμένων μορφών μάσκας που σχετίζονται με τον κόσμο της μυσταγωγίας του ανδρισμού και ότι ορισμένα παραδείγματα έχουν κατασκευαστεί σε ελεφαντόδοντο, αλλά επίσης σε ξύλο, οστό ή καρύδα φοίνικα. Φοριούνται γύρω από τον λαιμό, μπορούσαν να ενταχθούν σε λειτουργίες προστασίας και ίασης.

Αυτό το αντίγραφο φέρει αξιοσημείωτη παρουσία παρά το μικρό του μέγεθος. Η γλυπτική αναπτύσσει ένα πραγματικό πρόσωπο σε βάθος και όχι απλώς μια επιφάνεια: φαρδύ μέτωπο, έντονα προεξέχουσα κόμη, μάτια σε ανάγλυφο, κοντή μύτη, έντονα χείλη και γναθός γωνιώδης συνθέτουν ένα μικρό έργο εξαιρετικά αρχιτεκτονικό.

Το προφίλ είναι ιδιαίτερα θεαματικό. Η κόμη σχηματίζει έναν σημαντικό όγκο πάνω από το μέτωπο, ενώ η μύτη, τα χείλη και ο γναθός ξεχωρίζουν διαδοχικά από την επιφάνεια. Αυτή η αλληλουχία σχέσεων δίνει στο αντικείμενο μια εκπληκτική γλυπτική δύναμη για ένα έργο αυτής της κλίμακας.

Το πρόσωπο φέρει αρκετές ενδείξεις και χαρακτήρες χαραγμένους, ειδικά μια μακριά διαγώνια γραμμή που διαπερνά το μάγουλο και μια διαδοχή κυκλικών σημείων στο κάτω μέρος. Αυτά τα στοιχεία ρυθμίζουν την επιφάνεια χωρίς ποτέ να διαταράξουν την υπέρτατη σοβαρότητα της σύνθεσης.

Η πατίνα αποτελεί μία από τις κύριες αρετές αυτού του κομματιού. Πολύ βαθιά, καφέ-κόκκινη έως σχεδόν μαύρη σε ορισμένα σημεία, φέρει πολλές αποχρώσεις και περιοχές λαμπρύνσεων ιδιαίτερα ορατές στα ανάγλυφα του μετώπου, των μάγουλων και της κόμης. Οι φθορές και μικρές διακυμάνσεις επιφάνειας δίνουν στο ξύλο μια πυκνή και αρχαία υφή.

Το ανάστροφο, σκόπιμα πολύ πιο ομαλό, θυμίζει αμέσως τη συγκεκριμένη λειτουργία του αντικειμένου. Μια αρχαία οπή στην ανώτερη μεριά επέτρεπε πιθανώς τη διέλευση ενός συνδέσμου ή την ενσωμάτωσή της σε ένα μηχανισμό ανάρτησης.

Οι συλλογές του Βρετανικού Μουσείου διατηρούν αρκετά Gikhoko που αποκτήθηκαν ήδη από το 1910 από τον Emil Torday, περιγραφόμενα στους καταλόγους ως κρεμαστά διακριτικά μύησης, αποδεικνύοντας τη μακρά προϊστορία αυτού του παραδοσιακού ήθους πριν από το ενδιαφέρον τους από Δυτικούς συλλέκτες.

Το Metropolitan Museum διευκρινίζει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα στοιχεία για τα αντίγραφα σε ξύλο: σε αντίθεση με ορισμένα κρεμαστά διακοσμητικά από ελεφαντόδοντο που φοριούνται ως διακοσμητικά, οι μικρές ξυλόγλυπτες γλυπτικές μπορούσαν να δημιουργηθούν από ειδικούς των ιατρών και να συνταγογραφούνται από μάντεις ως απάντηση σε ασθένεια ή ατυχία.

Αυτό το μινιόν πρέπει επομένως να νοηθεί ως ένα πραγματικό προσωπικό αντικείμενο, προοριζόμενο να φορεθεί, να χειριστεί και να αποκτήσει μια λειτουργία, και όχι ως απλώς διακοσμητική μείωση ενός μεγάλου μασκέ.

Έργο οικείο αλλά εξαιρετικά εκφραστικό, συνδυάζοντας γλυπτική ισχύ, βαθιά πατίνα χρήσης και διαστάσεις προστασίας, και προσφέροντας με μια συμπυκνωμένη μορφή όλη την κομψότητα της πλαστικής γλώσσας των Pende.