Miquel Torner de Semir (1938) - Ecos del mar

Υπογραφόμενη από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος

Το έργο παρουσιάζεται σε κάδρο

Διαστάσεις έργου: 33 εκ. ύψος x 41 εκ. πλάτος

Διαστάσεις κάδρας: 56 εκ. ύψος x 64 εκ. πλάτος

Καλή κατάσταση διατήρησης

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΕΛ ΤΟΡΝΕΡ ντε Σεμιρ.

Ο Μίκελ Τορνερ ντε Σεμίρ γεννήθηκε το 1938 του προηγούμενου αιώνα στο κάστρο της Σάντα Πάου, στη Γκαροντά (Girona), αποτελώντας το τελευταίο άτομο που γεννήθηκε σε αυτήν τη χαρακτηριστική κατασκευή περιτριγυρισμένη από ηφαιστειόυς (στην τρέχουσα εποχή ζει στο Σαν Φελιού ντε Γκουισόλ). Αυτό το γεγονός σηματοδοτεί τη μορφή του ως ζωγράφου. Ανδρας της παλιάς Καταλονίας, καλλιεργημένος, πάντοτε έχουν ελκύσει την Μεσαία Εποχή, ο Ρομανισμός των Πυρηναίων και οι πρωτόγονοι γοτθικοί. Το ίχνος της ιταλικής αναγέννησης, ειδικά ζωγράφων του 15ου αιώνα στην Ιταλία όπως ο Φρα Αγκέλιο ή ο Ραφαήλ, φαίνεται σε πολλά γυναικεία πορτρέτα του Τορνερ ντε Σεμίρ, όπως και στο παρόν. Ακριβώς αυτή η μίξη ανάμεσα στο παλιό και το νέο βρίσκεται στην πρωτοτυπία του έργου του. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο φαίνεται να είναι η γνώση του ρομανικού και γοτθικού. Οι φιγούρες του, συνήθως περικυκλωμένες από μια παχιές σκοτεινές γραμμές, μας θυμίζουν τα γοτθικά βιτρό, φωτεινά, όμορφα από μόνα τους. Μαθητής του τοιχογραφικού ζωγράφου και χαράκτη Ρικάρ Μάρλετ, μαθαίνει τι για εκείνον είναι το πιο σημαντικό, η πειθαρχία του σχεδίου. Με τον δάσκαλο Μάρλετ γνωρίζει τον Μοντερνισμό και τον Νεοκεντρισμό της Καταλωνίας. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Σαντ Ζορντι στην Μπαρτσελόνα και στη σχολή Σαν Φερνάνδο της Μαδρίτης, όπου θα επισκεφθεί το Μουσείο του Πράδο και θα εμποτιστεί από τη ζωγραφική του Βελάσκεθ επιλέγοντας να αναπαράγει τις «μπιζίνια» κατά την προτίμησή του, με το δικό του ύφος, με ζωηρούς τόνους όπως ροζ και βιολέτα φθορισμού που δεν αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας για την ανάδειξη, τη μοντέρνοτητα και τη συμπάθεια του καλλιτέχνη. Επίσης, αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά, θα βρει την τεχνική του κολάζ, όπου αποφασίζει να ενσωματώσει ένα κομμάτι υφάσματος, χαρτί ή ακόμα και μια μουσική παρτιτούρα.

Στο Παρίσι, αρχίζει το έργο του όπως το ονομάζει «ανάμεσα στο παλιό και το καινούριο». Άρχισε να διοργανώνει ατομικές εκθέσεις στην Τερασά (Terrassa) το 1968, ακολουθώντας και σε άλλες καταλανικές πόλεις και στο Παρίσι (γκαλερί Espace και Boutique). Το έργο του ξεκίνησε με έναν μεσογειακό ρεαλισμό, που στη συνέχεια οδηγείται στην αφαίρεση, επιστρέφοντας σε μια μορφή μοντέρνας αντίληψης. Θεωρείται, τελικά, ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της μεσογειακής ζωγραφικής.

Όλες αυτές οι τάσεις δεν του ήταν άγνωστες, καθώς στη Βαρκελώνη είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τη θεματική ομάδα Dau al Set. Στο σχολείο του Dau al Set συναντά καλλιτέχνες τόσο διακεκριμένους όσο ο Θαρράτς, ο Μουξαρτ ή ο Ταπίες. Η ζωγραφική του διακρίνεται από τη χρήση έντονων και πλούσιων χρωμάτων. Έργο του μπορεί να οριστεί σε μία μόνο λέξη: ΖΩΗ. Ετσι, το εξαιρετικό έργο αυτού του Καταλανού ζωγράφου χαρακτηρίζεται από τον πλούσιο και ενοποιημένο χρωματισμό της μεγάλης ζωντάνιας, που συνδεόμενος με τα διάφορα υλικά που χρησιμοποιεί ως υποστήριξη μας δίνει το αποτέλεσμα μιας εξπρεσιονιστικής ζωγραφικής υψηλής χρωματικής ποιότητας και έντονης προσωπικότητας, ορίζοντας τον καλλιτέχνη ως δάσκαλο.

Το κλασικό και το νέο συγχωνεύονται μέσα από τη βούρτσα του Μίκελ Τορνερ ντε Σεμίρ. Ο χρόνος διαστέλλεται, εξασθενεί. Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν σβήνεται με τους πίνακές του, με τον τρόπο που σχεδιάζει πάνω στο καμβά. Ο Μίκελ καταφέρνει αυτό που πολύ λίγοι πριν από αυτόν κατάφεραν: να μιλά για το παρελθόν με τη φωνή του παρόντος. Η φωνή του: οι πίνακές του. Η μέθοδός του: το πάθος. Το επίτευγμά του: όλη του η δουλειά.

Ο ζωγράφος από τη Γερούντζ γεννήτρια επηρεάζεται από τους παλιούς, τον Τζιοττο, την ιταλική Αναγέννηση και από τη διαρκή αναζήτηση των αφηρημένων ζωγράφων. Όλα αυτά είναι η αρχή της ζωγραφικής του· τον απασχολεί περισσότερο το μεράκι από την ιδέα, επιδιώκει να γίνει γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αλλά και ανοιχτός σε οτιδήποτε νέο, στην συνεχώς εξερεύνηση. Μια ενδιαφέρουσα αντίθεση στην εργογραφία του Μίκελ είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζει πρόσωπα, τόπους και καταστάσεις από αρχαίες περιόδους αποτυπωμένες με μοντέρνες τεχνικές ζωγραφικής. Αυτή η διακεκριμένη Καταλανική μορφή κατάφερε να σπάσει τους κανόνες του χρόνου. Το πόσο άμεσος είναι ο Μίκελ Τορνερ ντε Σεμίρ στον καθορισμό γραμμών και σχημάτων, μερικές φορές είναι απίστευτο που το έργο αφορά καμβά δύο διαστάσεων, φαίνεται με γυμνό μάτι ότι η ζωγραφική είναι περισσότερο μια σύνθεση υφών ενός τρισδιάστατου κόσμου.

Μερικά από τα έργα του έχουν έντονο φάβιστικίστικο τόνο, με πλούσια και εκφραστική παλέτα, σε αντίθεση με τη γαλήνη και το κενό βλέμμα που προσκαλεί τον παρατηρητή να εισέλθει στο περιβάλλον του έργου και στη σκέψη του καλλιτέχνη. Ωστόσο, ο Τορνερ ντε Σεμίρ έχει δικό του ύφος βασισμένο στην απλότητα της εκτέλεσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες φιγούρες έχουν τις ήρεμες μορφές της θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν τη γαλήνη του πνεύματος. Η μορφή εξυπηρετεί τον Σεμίρ για να απαιτήσει την τάξη και τον ρυθμό των ανθρώπινων πράξεων.

Σύμφωνα με τον Joàn Lluís Montanyé, Βαρκελωνέζος, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, ο διακεκριμένος Καταλανός ζωγράφος Τορνερ ντε Σεμίρ, στο εκτεταμένο έργο του, «ενδιαφέρεται για τη σύνθεση και το χρώμα, γένος δημιουργιών ειδικά επεξεργασμένων, όπου φαίνεται η επιβλητικότητα της αποφασιστικότητας και η αντίθεση παλέτας χρωμάτων. Εκθέτει φιγούρες, τοπία και συνθέσεις που συνιστούν μια σαφή εξάσκηση ζωγραφικού ακαδημαϊσμού στην οποία δεν αρνείται μια ορισμένη καινοτομία μορφής και τεχνικής, όλα αυτά εντός ενός αναγνωρίσιμου προσωπικού πλαστικού σήματος».

Ο κριτικός τέχνης, ο Χοσέ Μ. Καντένα, λέει για τον Σεμίρ: «Ο ζωγράφος επισημαίνει με δυνατές και ακριβείς γραμμές τα σχήματα των κύριων στοιχείων κάθε σύνθεσης και χρησιμοποιεί βασικά και καθαρά χρώματα για να εκφράσει συναισθήματα. Όταν είναι δυνατόν κάνει τον πίνακα μέσα στον πίνακα, και προσπαθεί να βάλει στα υπόβαθρα ερμηνείες και αφηρημένα σημάδια. Έτσι καταφέρνει μια θετική σχέση ανάμεσα στις διάφορες μορφές έκφρασης τέχνης που τον κινητοποιούν και η γλώσσα του είναι πολύ πιο πλούσια και ελκυστική. Διαθέτει δικό του στυλ που βασίζεται στην απλότητα της εκτέλεσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες φιγούρες έχουν τις ήρεμες μορφές της θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν την ηρεμία που πρέπει να υπακούει στις επιδόσεις του πνεύματος. Η μορφή τον εξυπηρετεί για να ζητήσει τάξη και ρυθμό στις ανθρώπινες ενέργειες, η ζωγραφική του είναι ήθη. Επικοινωνεί με ευκολία θετικά συναισθήματα σε αυτούς που γνωρίζουν το έργο του».

Για τον J. Llop S.: «Το σχέδιο, το θεμελιώδες και σκληρό, καθορίζει τη μορφή, οριοθετεί τους χώρους στις μελετημένες συνθέσεις που μας παρουσιάζει ο Τορνερ ντε Σεμίρ. Και έπειτα φτάνει το βλέμμα με διαφορετικό τρόπο, το φανταστικό, φτάνουν τα όνειρα που ενώνουν με την πραγματικότητα που περιγράφει και ντύνει με ένα κοντραστ χρωμάτων που συνδυάζει βασικά χρώματα, απαλά τόνους. Πρόκειται για ένα προσωπικό στυλ που ανακαλύπτει την άλλη πραγματικότητα του τοπίου, της μορφής. Έργο ενδιαφέρον και μαγευτικό, που αιχμαλωτίζει τον θεατή και τον οδηγεί στο δρόμο της φαντασίας».

Σε συνέπεια με την οπτική του για τους πρωτόγονους, δεν έχει πολύ ασχοληθεί με την κοινωνική προβολή προς τους δασκάλους του, αυτοί ήταν μερικές φορές ανώνυμοι και παρότι τα έργα του βρίσκονται σε πολλές χώρες, έχει εκθέσει στην Ευρώπη, την Αμερική και την Ιαπωνία, είναι δύσκολο να γίνει πλήρης καταγραφή του βιογραφικού του. Σήμερα εκθέτει μόνιμα στη γκαλερί Arcadia του Μαδρίτης.

Το έτος 2003 εκλέγεται από το Μουσείο του Βασιλικού Οίκου της Νοημάτων, για να εκδοθεί ένα δικό του έργο σε μερικό σφραγισμένο γραμματόσημο και να συμμετάσχει στην έκθεση για τα XXV γενέθλια του Ισπανικού Συντάγματος. Εν τω μεταξύ, το Μουσείο του Βασιλικού Οίκου της Νοημάτων στη Μαδρίτη έχει διοργανώσει μια έκθεση των έργων του.

Τα έργα του Τορνερ έχουν παρουσιαστεί σε μεγάλο αριθμό ευρωπαϊκών και ισπανικών πόλεων όπως: Παρίσι, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Χάιντεραμπουργκ, Έστρασμπουργκ, Σαιντ Πολ ντε Βανς, Ντιζόν, Κλερμπον-Φεράν, Βαρκελώνη, Χιρόνα, Βαλένθια, Σεβίλλη, Βιτόβα, Οβιέδο κ.ά. Ας δούμε παρακάτω ορισμένες από τις σημαντικότερες εκθέσεις του ισπανικού ζωγράφου:

Σημαντικότερες εκθέσεις
Amics de les Arts. Terrassa - Μπαρτσελόνα.
Pinacoteca. Sabadell - Μπαρτσελόνα.
Sociéte des Artiste Independants. Παρίσι.
Grand Palais. Παρίσι.
Dan Art, Béziers-Γαλλία.
Galerie Espace. Παρίσι - Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Γαλλία.
Επίτιμος προσκαλεσμένος στην έκθεση του Cercle Espanyol. Dreux - Γαλλία.
Salon d'Autome. Clermont Ferrant - Γαλλία.
Grand Prix la Femme et l'Imabonnare Jeanne Gatineau. Παρίσι.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Παρίσι, Γαλλία.
La Galerie de l'Hotel Meridien. Παρίσι.
L'Atelier. Platja d'Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen. Ελβετία.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Βέλγιο.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Φρανκφούρτη Α Μάιν. Γερμανία.
Haus Berlinghoff. Heidelberg. Γερμανία.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Μαδρίτη.
Galeries d'Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Γαλλία.
Εκθεση Εθνικής Εορτής των 25 χρόνων του Ισπανικού Συντάγματος. Μαδρίτη.
Sala Constanti Art, Reus. Μαζική έκθεση Χριστουγέννων 2009-Ταρραγώνα.