Miquel Torner de Semir (1938) - La mujer frutera

Υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος

Το έργο παρουσιάζεται καλά, σε καλό πλαίσιο

Διαστάσεις έργου: 65 cm ύψος x 54 cm πλάτος

Διαστάσεις κάδρου: 90 cm ύψος x 79 cm πλάτος

Καλής διατήρησης

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Ο Miquel Torner de Semir γεννήθηκε το 1938, τον περασμένο αιώνα, στο φρούριο της Santa Pau, στην Garrotxa (Girona), ως ο τελευταίος εν ζωή άνθρωπος που γεννήθηκε σε αυτήν την εμβληματική κατασκευή περιτριγυρισμένη από ηφαίστεια (είναι πλέον κάτοικος του San Feliu de Guísols). Αυτό το γεγονός σημάδεψε τη μορφή του ως ζωγράφος. Ανδρας της παλιάς Καταλονίας, μορφωμένος, πάντα τον γοήτευε η Μεσαία Ages, ο Ρωμανικός του Πυρηναϊού και οι πρωτόγονοι γοτθικοί. Η ακολουθία της ιταλικής Αναγεννήσεως, ιδιαιτέρως των ζωγράφων του Quattrocento ιταλικού όπως ο Fra Angélico ή ο Ραφαήλ, αισθάνεται σε πολλούς γυναικείους πορτραίτα του Torner de Semir, όπως αυτό που έχουμε υπό μελέτη. Ακριβώς αυτή η μίξη ανάμεσα στο παλιό και το καινούριο βρίσκεται στην ονειρεμένη πρωτοτυπία του έργου του. Το πιο σημαντικό φαινόμενο που φαίνεται να τον διαμόρφωσε είναι η γνώση της ρωμανικής και γοτθικής τέχνης. Οι φιγούρες του, σε πολαπλές περιπτώσεις περιβαλλόμενες από μια παχιά σκούρα γραμμή, μας υπενθυμίζουν τα γοτθικά βιτρό, φωτεινά, όμορφα και μεση- τελικά αυτονομούντα. Μαθητής του ζωγράφου τοιχογραφιών και χαρακτική Ricard Marlet, μαθαίνει ό,τι για αυτόν είναι το πιο σημαντικό, η πειθαρχία του σχεδίου. Με τον δάσκαλο Marlet γνωρίζει τον Μοντερνισμό και τον Νεοκεντρισμό της Καταλονίας. Σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών στο Sant Jordi (Βαρκελώνη) και στη Σχολή San Fernando της Μαδρίτης, όπου θα επισκεφθεί το Μουσείο Prado και θα εμποτιστεί από τη ζωγραφική του Velázquez, επιλέγοντας να αναπαράγει τις meninas κατά το γούστο του, με το δικό του στυλ, σε ζωντανές αποχρώσεις όπως ροζ και φούξια φωσφορούχου χρώματος που δεν αφήνει αμφιβολίες για την ανάδειξη, τη μοντερνικότητα και τη φιλικότητα του καλλιτέχνη. Επιπλέον, αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά, μπορεί κανείς να διαπιστώσει τη χρήση από τον καλλιτέχνη της τεχνικής του κολάζ, που επιλέγει να εμβάλει ένα κομμάτι υφάσματος, χαρτόνι ή ακόμη και μια μελωδική παρτιτούρα.

ΣΤο Παρίσι, ξεκινά τη δράση του όπως ο ίδιος τη χαρακτηρίζει «ανάμεσα στο παλιό και το καινούριο». Άρχισε να οργανώνει ατομικές εκθέσεις στη Terrassa το 1968, και αργότερα σε άλλες Καταλανικές πόλεις και στο Παρίσι (γκαλερί Espace και Boutique). Το έργο του ξεκίνησε από έναν μεσογειακό φορμαλισμό, ο οποίος στη συνέχεια μεταμορφώθηκε σε αφαίρεση, επιστρέφοντας σε μια μορφή μοντέρνας αντίληψης. Θεωρείται, τελικά, ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της μεσογειακής ζωγραφικής.

Όλες αυτές οι τάσεις δεν του היו άγνωστες, αφού στη Βαρκελώνη είχε την ευκαιρία να γνωρίσει το γκρούπ Dau al Set. Στο σχολείο του Dau al Set συναντά καλλιτέχνες τόσο φημισμένους όσο οι Tharrats, Muxart ή Tapies. Το έργο του χαρακτηρίζεται από τη χρήση ζωντανών και πλούσιων χρωμάτων. Το έργο του μπορεί να οριστεί με μια μόνο λέξη ΖΩΗ. Έτσι, το λαμπρό έργο αυτού του Καταλανού ζωγράφου χαρακτηρίζεται από τον πλούσιο και πηχτό χρωματικό του συνδυασμό με διάφορες ύλες που χρησιμοποιεί ως υποστηρίγματα, που μας δίνει το αποτέλεσμα μιας εξπρεσιονιστικής ζωγραφικής υψηλής χρωματικής ποιότητας και έντονης προσωπικότητας, θέτοντας τον καλλιτέχνη ως δάσκαλο.

Το κλασικό και το καινούριο συγχωνεύονται μέσα στο πινέλο του Miquel Torner de Semir. Ο χρόνος διαλύεται, εξαφανίζεται. Η γραμμή διαχωρισμού του παρελθόντος και του παρόντος σβήνεται με τους πίνακές του, με τον τρόπο που σχεδιάζει πάνω στον καμβά. Ο Miquel καταφέρνει το σπουδαιότερο που ελάχιστοι πριν έχουν καταφέρει: να μιλά για το παρελθόν με τη φωνή του παρόντος. Η φωνή του: οι πίνακές του. Η μέθοδός του: το πάθος. Το επίτευγμά του: ολόκληρο το έργο του.

Ο ζωγράφος από τη Γερντούς (Gerundense) επηρεάζεται από τους αρχαίους, Giotto, τη Ρenaissance Italiano και την εύθραυστη αναζήτηση των αφαιρετικών ζωγράφων. Όλα αυτά είναι το σημείο εκκίνησης της ζωγραφικής του· τον απασχολεί το επάγγελμα εξίσου ή περισσότερο από τη θεωρία, επιδιώκοντας να είναι ένας ζωγράφος-γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αλλά και ανοικτός σε ό,τι καινούργιο, στην αδιάκοπη αναζήτηση. Μια ενδιαφέρουσα αντίθεση στα έργα του Miquel είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζει ανθρώπους, τόπους και καταστάσεις παλαιοτέρων εποχών αποτυπωμένες με σύγχρονες τεχνικές ζωγραφικής. Αυτός ο διακεκριμένος Καταλανός ζωγράφος έχει καταφέρει να σπάσει τους κανόνες του χρόνου. Τόσο άμεσος είναι ο Miquel Torner de Semir στο να ορίζει τις γραμμές και τα σχήματα, που μερικές φορές φαίνεται απίστευτο ότι το έργο είναι καμβάς δύο διαστάσεων, φαινομενικά μια σύνθεση υφών ενός τρισδιάστατου κόσμου.

Κάποια από τα έργα του έχουν έντονο φασβιστικό άγγιγμα, με έντονη και εκφραστική παλέτα, σε αντίθεση με τη γαλήνια και κενή ματιά των προσώπων που προσκαλεί τον θεατή να εισέλθει στο περιβάλλον του έργου και στη σκέψη του καλλιτέχνη. Ωστόσο, ο Torner de Semir έχει δικό του στυλ βασισμένο στην απλότητα της εκτέλεσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες φιγούρες έχουν τις ήρεμες μορφές της θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν την ηρεμία του πνεύματος. Η φιγούρα εξυπηρετεί τον Semir για να απαιτήσει τη τάξη και τον ρυθμό των ανθρώπινων πράξεων.

Σύμφωνα με τον Joan Lluís Montañé, κάτοικο Βαρκελώνης, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, ο διακεκριμένος Καταλανός ζωγράφος Torner de Semir, στο ευρύ του ζωγραφικό έργο, «εγχέει ενδιαφέρον στην σύνθεση και το χρώμα, γεννήτορας δημιουργιών ειδικά εμπνευσμένων, όπου φαίνεται η αποτύπωση της αποφασιστικότητας και της παλέτας αντίθετων χρωμάτων. Εκθέτει φιγούρες, τοπία και συνθέσεις που αποτελούν σαφή άσκηση ζωγραφικού ακαδημαϊσμού στην οποία δεν παραιτείται από μια ορισμένη μορφής και τεχνικής καινοτομία, όλα αυτά μέσα σε ένα αδιαμφισβήτητο προσωπικό πλαστικό σφραγίδα.«

Ο κριτικός τέχνης, Josep M. Cadena λέει για τον Semir: «Ο ζωγράφος τονίζει με δυνατές και ακριβείς γραμμές τα σχήματα των κύριων στοιχείων κάθε σύνθεσης και χρησιμοποιεί βασικά και καθαρά χρώματα για να εκφράσει συναισθήματα. Όταν είναι δυνατό, φτιάχνει τον πίνακα μέσα στον πίνακα, και επιχειρεί ακόμη να βάλει στα φόντα ερμηνείες και αφηρημένα σημάδια. Έτσι καταφέρνει μια θετική σχέση ανάμεσα στις διάφορες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης που τον παρακινούν και η γλώσσα του είναι πολύ πιο πλούσια και ελκυστική. Διαπιστώνεται δικό του στυλ βασισμένο στην απλότητα της εκτέλεσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες φιγούρες έχουν ήρεμες μορφές θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν τη γαλήνη που πρέπει να υπακούει στις εκφράσεις του πνεύματος. Η φιγούρα του τον υπηρετεί για να ζητήσει την τάξη και τον ρυθμό στις ανθρώπινες ενέργειες, η ζωγραφική του είναι ήθικη. Επικοινωνεί εύκολα θετικά συναισθήματα σε αυτούς που γνωρίζουν το έργο του».

Για τον J. Llop S.: «Το σχέδιο, η βασική γραμμή, δυνατή, ακριβής, αιχμηρή, καθορίζει το σχήμα, οριοθετεί τους χώρους στις μελετημένες συνθέσεις που μας παρουσιάζει ο Torner de Semir. Και μετά έρχεται το βλέμμα με διαφορετικό τρόπο, το φανταστικό, έρχονται τα όνειρα που ενώνουν με την πραγματικότητα που περιγράφει και ντύνει με ένα χρωματολόγιο που συγχωνεύει βασικά χρώματα, απαλές αποχρώσεις. Πρόκειται για ένα προσωπικό στυλ που ανακαλύπτει την άλλη πραγματικότητα του τοπίου, της φιγούρας. Έργο ενδιαφέρον και ελκυστικό, που συλλαμβάνει τον θεατή και τον οδηγεί στο μονοπάτι της φαντασίας».

Σύμφωνα με τη θεωρία του για τα πρωτόγονα, δεν ασχολήθηκε πολύ με την κοινωνική του προβολή προς τους δασκάλους του, αυτοί ήταν μερικές φορές ανώνυμοι, και παρότι τα έργα του βρίσκονται σε πολλές χώρες, έχει εκθέσει στην Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία, δύσκολο να γίνει πλήρης καταγραφή του βιογραφικού του. Αυτή τη στιγμή εκθέτει, μόνιμα, στη La Galería Arcadia της Μαδρίτης.

Το έτος 2003 επιλέγεται από το Μουσείο του Βασιλικού Οίκου της Μονέδας (Museo de la Real Casa de la Moneda) για να εκδοθεί ένα έργο του σε σφραγίδα ταχυδρομείου και να συμμετάσχει στην έκθεση της 25ης επετείου του Ισπανικού Συντάγματος. Ταυτόχρονα, το Μουσείο της Real Casa de la Moneda στη Μαδρίτη έχει οργανώσει μια έκθεση των έργων του.

Τα έργα του Torner έχουν παρουσιαστεί σε μεγάλο αριθμό ευρωπαϊκών και ισπανικών πόλεων όπως: Παρίσι, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Χάϊντελμπεργκ, Έστρασμπουργκ, Saint Paul de Vence, Νιόν Dijon, Clermont-Ferrand, Βαρκελώνη, Girona, Βαλένθια, Σεβίλλη, Pontevedra, Oviedo κ.ά. Ακολουθούν ορισμένες από τις σημαντικότερες εκθέσεις του Καταλανού ζωγράφου:

Σημαντικότερες εκθέσεις
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Γαλλία.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Γαλλία.
Επίτιμος καλεσμένος στην έκθεση του Cercle Espanyol. Dreux - Γαλλία.
Salon d’Autome. Clermont Ferrant - Γαλλία.
Grand Prix la Femme et l’Imabonairie Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Γαλλία.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.