Anton Kaestner - #434 - L - " Pops #2 ".

#434 - L - " Pops #2 ".
Quadriptyque - Μοναδικό θεατρικό έργο, αρχικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήρι Paris.

Ακρυλικό σπρέι σε πλακέ Plexiglas πάχους 3mm.
Αυτοί οι πίνακες δεν είναι εκτύπωση. Είναι ένα αυθεντικό έργο που ζωγραφίστηκε σε πολλαπλά στρώματα μπογιάς και/ή σπρέι, και το γυαλιστερό αποτέλεσμα, κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις κάθε πίνακα: 12,1 ιντσών x 8,5 ιντσών x 0,08 ίντσες / 30,8 x 21,7 x 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτοί οι πίνακες παραδίδονται χωρίς κάδρο.
Κάδρα υψηλής ποιότητας από τη γερμανική μάρκα Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) συνιστώνται και διατίθενται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 250€.

Το έργο υπογράφεται στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό αυθεντικότητας συνοδεύει το έργο.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, Ελβετός που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Προσεχής ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, η επιρροή του οποίου έσπειρε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με γοήτευε η μη-λικτική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συναντήθηκαν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την προοπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπου πήγαινα, βυθισόμουν στη τοπική σκηνή τέχνης και ταυτιζόμουν με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη συγκέντρωση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιγά-σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα έβρισκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να Ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ήλπιζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική γωνία και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφότου συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξωθημένο Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτό η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό σχόλιο ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—ένα πράγμα που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -κάθε τι είναι αποδεκτό για να διακόψω τη λογική!- να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρεπτικά αποτελέσματα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, αφήνοντας κάθε έργο με μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αδιάρρηκτες ανάγκες», δηλαδή όσα πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φῶτα.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου εκ προθέσεως απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία του υπάρχω. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «νοηματοδότηση/νοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για το «ζωή στον πυρήνα της ζωής», το «le vif» όπως θα έθετε ο γάλλος μάστερ της επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί να θυμίζει κάποια στιγμή τη διαφάνεια και τον φως από stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα γύρω από το οποίο μπορείς να διακρίνεις τη δική σου εικόνοσύνθεση, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ των «λεπτομερειών για το κοντινό» και της «απόστασης για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να embark στις δικές τους εσωστρεφείς πορείες.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπεσθαι.»

Anton Kaestner.