Francesca Woodman - Untitled, 1979 (Self-reflection in a mirror)

Ένα ολόσωμο αυτοπροσωπογραφικό πορτρέτο σε υψόμετρο, αντανακλάται σε έναν μεγάλο καθρέπτη με ξύλινο πλαίσιο τοποθετημένο στο δάπεδο.
Αυτή η εικόνα παρουσιάζει ένα φωτογραφικό έργο της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Francesca Woodman, που δημιουργήθηκε στη Νέα Υόρκη περίπου το 1979-1980.
Βρίσκεται στη μέση σκονισμένων ερειπίων από γύψο και ξύλο σε έναν εγκαταλελειμμένο χώρο, σκυμμένη σε προφίλ προς μια κάμερα στηριγμένη σε τρίποδα, παίζοντας με τις προοπτικές και την ενσωμάτωση του βλέμματός της μέσα από τον φακό.

Αντιγραφή σε ψηφιακό ασπρόμαυρο με γυαλιστερή επικάλυψη. Θερμή επιφανειακή επένδυση.
Παλαιό αντίτυπο σύνθεσης Misomex (Μηχανή αναπαραγωγής φιλμ ή αρχείων CTP - Computer to Plate - για τη σύνθεση των πλακών offset).

Τυπογράφος SERAG. Μέσου επιπέδου αντίκριση. Αργότερα εκτύπωση 2009
Μέγεθος 17,3 x 15,5 εκ., επικολλημένο σε ξύστρα κάρτας διαστάσεων 30 x 24 εκ.
Σε πολύ καλή κατάσταση.
Ετικέτες και σημειώσεις στο πίσω μέρος.

Γεννημένη σε οικογένεια καλλιτεχνών, η Francesca Woodman σπούδασε από το 1975 στη Rhode Island School of Design (Providence), έπειτα διημέρευσε στη Ρώμη από το 1977 έως το 1978. Εμπνευσμένη από τις μνημειακές σουρρεαλιστικές γλυπτικές, developing το θέμα του αγγέλου στη φωτογραφία της On Being an Angel (1977-1978).

Η πρώτη ατομική της έκθεση φιλοξενείται το 1978. Στο τέλος σπουδών της, μεταβαίνει στη Νέα Υόρκη όπου εργάζεται προσωρινά ως μοντέλο και βοηθός φωτογράφου, στη συνέχεια συμμετέχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις. Διατηρεί φιλίες με τον συλλέκτη σουρεαλιστικών έργων Timothy Baum.

Οι φωτογραφίες της συνδέονται στενά με τη σουρεαλιστική φωτογραφία, όπως τα παιχνίδια παραμόρφωσης της γυναικείας γυμνότητας, η χρήση αντικειμένων που βρίσκονται ευκαιριακά, η τάση για εσωτερικούς χώρους σε εγκατάλειψη.

Τον Ιανουάριο του 1981, εκδίδει ένα πρώτο ακέραιο λεύκωμα τέχνης, Some Disordered Interior Geometries. Η F. Woodman σχεδόν εξ ολοκλήρου αυτοσχεδιάζει την εμφάνισή της. Το σώμα της συνήθως φαίνεται σαν ενός θραύσματος ή μιας παροδικής εμφάνισης, που υπαινίσσεται το παροδικό. Οι Φωτογραφίες της χωρίς τίτλους (1975-1976) τη βλέπουν να παίζει με καθρέφτες για να πολλαπλασιάσει την κίνηση και τοIllusory της εικόνας.