Pippo - The Last Open Door

Η Τελευταία Ανοικτή Πόρτα

Στέκομαι στο κατώφλι, το εορταστικό μου φορεμα floral trailing πίσω μου σαν αποχαιρετισμός, τα έντονα πορτοκαλί, μπλε και χρυσά άνθη ζωγραφισμένα με χαλαρές, τρυφερές πινελιές πάνω σε ανοιχτό κίτρινο. Οι πράσινοι χρωματοστάτες με περιβάλλουν απαλά, στολισμένοι με πλούφη βλάστηση αποτυπωμένη με παχιές, εκφραστικές πινελιές από σμάραγδι και χρυσαφί. Πέρα από αυτά, τα ηλιοτρόπια κλίνουν προς μια λαμπερή θάλασσα, τον απαλό γαλάζιο ορίζοντα που κρατά τα πάντα που πρόκειται να αφήσω. Το φως είναι ευγενικό αλλά μακριά. Δεν προχωρώ βήμα μπροστά. Παραμένω απλώς εδώ, ανάμεσα σε ό,τι ήταν και σε ό,τι περιμένει.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Αρχικός πίνακας λαδιού σε προσεγμένο καμβά
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα μοναδικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κορνίζα: Χωρίς κορνίζα (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθο μέρος; περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορές: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
O Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο έδαφος ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, αρμονικές και ακριβείς—, αλλά μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια ολιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις στο πρώτο πρόσωπο, σε ενεστώτα χρόνο, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στο καμβά για να νιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδυματισμένες, συχνά είναι ανώνυμες. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής "μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε", επιτρέποντας στον θεατή να βυθιστεί στη σκηνή και να κατοικίσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο όρατο και το αόρατο οριοθετεί και τον καλλιτέχνη. Απόμακρος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή αποτύπωση, αποφεύγοντας τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακεκομμένων από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo εξελίσσει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και ακτινοβόλο φως—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.