Tijs Dragtsma (1992) - A Voice Wrapped in Smoke

«Ένα Φωνή που Έχει Τυλιχτεί με Καπνό» αρχίζει με μια σιλουέτα που όλοι αναγνωρίζουν προτού μπορέσουν να την ονομάσουν. Η τεράστια φωλιά-μελισσόκυβος, το δραματικό άνοιγμα της γραμμής του ματιού με μακιγιάζ, ένα αδύνατο τατουάζ μπράτσο τυλιγμένο γύρω από ένα βινύλιο μικρόφωνο: αυτά δεν είναι σημειώσεις μόδας, είναι το συντομογραφικό που μια γενιά αποστήθισε μες στην καρδιά. Αυτό που προκύπτει από το σκοτάδι εδώ δεν είναι ένα πορτρέτο του στυλ, αλλά ένα πορτρέτο μιας γυναίκας της οποίας το στυλ και η φωνή είχαν γίνει το ίδιο πράγμα.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Το πρόσωπο, η μελισσοφύση, το μικρόφωνο, όλα γρατσουνίζονται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένα μέσα από την αφαίρεση αντί της προσθήκης. Όπου κάθε άλλος καλλιτέχνης θα έβαζε χρώμα, αυτό το έργο το αφαιρεί, επιτρέποντας στο μαύρο και το φωτεινό ασημί να μεταφέρουν το βάρος της μνήμης.

Η εικόνα υπάρχει πάντα, δεν περιμένει το φως για να υπάρξει. Αλλά το φως της δίνει βαθύτερη διάσταση: κάτω από άμεσο φως οι γρατσουνιές πιάνουν και αντανακλώνται, και η αντίθεση βαθαίνει, τα μάτια και τα γλυπτικά επίπεδα του προσώπου κερδίζουν μια γέυση αναπνοής. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα. Το φως δεν δημιουργεί αυτό το πρόσωπο. Το ακονίζει.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο, το έργο διαβάζεται σαν μνημειακό, μια δραματική κίνηση αιωρούμενη σε καθαρό μαύρο, τεράστιος αρνητικός χώρος που πιέζει γύρω της. Κοντινά, η ίδια αυτή κίνηση διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατσουνιών, επιλύεται σε ένα πρόσωπο ξανά μόνο όταν κάνεις ένα βήμα πίσω. Η στάση και η ευαλωτότητα ζουν σε αυτήν την απόσταση, αρκετά κοντά για να δεις τη ζημιά, αρκετά μακριά για να δεις την άτομο.

Η αισθητική της Winehouse δεν είχε ποτέ αποκοπεί από τον ήχο της: το eyeliner ως θώρακας, το μελισσοκύβο ως άρνηση, η φωνή ως ομολογία. Αυτό το κομμάτι ρωτά τι παραμένει όταν το πλήρες styling γίνεται αχώριστο από τη γυναίκα που το φοράει, όταν το εικονικό και το άτομο δεν μπορούν πλέον να ξεκολληθούν. Κρατιέται μόνο σε μαύρο και ασημί, ακατέργαστο παρά γόητρο, αρνείται να γίνει εικονογράφηση και παραμένει αντίθετα μια μελέτη μιας γυναίκαςCaught, μόνιμα, ανάμεσα στη στάση και στην ευαλωτότητα.

«Ένα Φωνή που Έχει Τυλιχτεί με Καπνό» συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρώμα ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

«Ακόμη και στον καπνό, μια φωνή τέτοιας έντασης δεν θα μπορούσε ποτέ να εξαφανιστεί.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αποδεσμεύεται. Χαρακτηρισμένες γραμμές διαμέσου κάθε επιφάνειας βαθιού μαύρου, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και με πλήρη παρούσα. Ωστόσο, κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από ατομικά σημάδια. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν ελαφριές. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυγραμμών, κάθε γραμμή μια προμελετημένη κίνηση, καθεμιά ουσιώδης για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υπόβαθρο απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράχτηκαν αντηχούν. Καθώς το φως μετακινείται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα πήζει. Από μια γωνία η φιγούρα παραμένει ξεκάθαρη και ορισμένη. Από μια άλλη μαλακώνει και επιστρέφει στη σκότος από την οποία ήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό έναν κεντρικά εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο δελεαστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη γρατζουνίσματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μεταμορφώνεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, το θέμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φ光τος και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να προβάλλεται μπροστά από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει σε σιωπή. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, μεταξύ της οξύτητας και της γαλήνης, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γράμμο διατηρεί ένα στιγμιότυπο, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί συνθέτουν όχι μονάχα εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια συνεχής επιθυμία να ανακαλύψω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να μετατραπεί σε οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναισθήμα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στον πυρήνα όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως τον δικό του κόσμο, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα προκύπτουν μέσα από απουσία, σκιά, αντανάκλαση ή ένταση. Αυτό που τους συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για γνησιότητα, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει ο αντίθεση. Ανάμεσα στη δύναμη και τη μαλακότητα. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ορατού και εκείνου που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να κρατά την προσοχή, να προσκαλεί στη σκέψη και να συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την επιδίωξη να δημιουργηθεί ένα έργο που αισθάνεται διακριτικό, συνειδητό και ζωντανό.