Tijs Dragtsma (1992) - Almost Witnessed

Το Almost Witnessed είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την παρουσία, την αναγνώριση και το κατώφλι μεταξύ του να βλέπεται και να εξαφανίζεται.

Το πρόσωπο δεν φτάνει ολόκληρο. Αναδύεται από το απόλυτο σκοτάδι, ένα μάτι οξεία και ζωντανό, τα υπόλοιπα διαλύονται πίσω στην επιφάνεια. Η εικόνα δεν κατασκευάστηκε. Αποκαλύφθηκε. Μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς σε ακρυλικό γυαλί, το φως εντοπίζει τα περιγράμματα ενός ανθρώπινου προσώπου, τα πιάνει για λίγο πριν αυτά υποχωρήσουν ξανά.

Χωρίς χρώμα. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Ό,τι βλέπετε είναι το αποτέλεσμα ό,τι αφαιρήθηκε.

Από απόσταση, το πορτρέτο φέρει το βάρος μιας κλασικής μελέτης μορφής. Μνημειακό, ακίνητο, αδιαπραγμάτευτο. Πλησίασε κοντύτερα και η επιφάνεια αποκαλύπτεται ως πεδίο ελεγχόμενων γρατσουνιών, καθεμία ανακατευθύνει το φως, καθεμία μέρος αυτού που συνθέτει ένα πρόσωπο από το σκοτάδι. Το ίδιο έργο, δύο εντελώς διαφορετικές εμπειρίες.

Ο τίτλος απευθύνεται σε κάτι που αισθάνεται στην εικόνα. Σχεδόν βλέπεις ολόκληρο το άτομο. Σχεδόν. Ένα μάτι σε συναντά με πλήρη σαφήνεια. Το άλλο θερίζεται από τη σκιά. Το φως διακυμαίνεται πάνω από το ακρυλικό γυαλί, και το πρόσωπο κινείται μαζί του. Αυτό που φαινόταν βέβαιο γίνεται αβέβαιο. Αυτό που φαινόταν απών ξαφνικά φτάνει.

Υπάρχει κάτι σε αυτό που ξεπερνά οπτικά. Να είσαι σχεδόν μαρτυρημένος είναι μια βαθιά ανθρώπινη κατάσταση. Βλέπεται μερικώς. Γνωρίζεται ατελώς. Παρόν, αλλά όχι πλήρως αναγνωρισμένο. Το πορτρέτο φέρει εκείνο το βάρος χωρίς εξήγηση, χωρίς επίλυση.

Το Almost Witnessed συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch του Τijs Dragtsma, στην οποία οι εικόνες κατασκευάζονται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς παρά από χρωστική ή εκτύπωση. Μίας οπτικής γλώσσας όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποιες παρουσίες αισθάνονται πριν φανεί κάποιος. Κάποια πρόσωπα θυμούνται πριν γίνουν ολόκληρα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά ελευθερώνεται. Αρχείως χαρακτήρες γραμμένοι σε ένα βαθύ μαύρο υπόστρωμα, κάθε έργο προκύπτει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και βγάζουν το σχήμα από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Εκλεπτυσμένο, εύθραυστο και σχεδόν αβάρος. Ό,τι φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό ιστό γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντιλαμβάνονται. Καθώς το φως μετακινείται κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα «αναπνέει». Από τη μια γωνία το figure στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη γωνία χαλαρώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που καθιστά αυτό το μέσα τόσο επιβλητικό είναι η σιωπηρή του ένταση. Η πράξη της γρατσουνιάς είναι άμεση και Αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερό. Δια μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, επανέρχεται σε ηρεμία. Εντός αυτής της κίνησης, ανάμεσα σε ευκρίνειες και γαλήνη, το έργο ζωντανεύει.

Όπως και όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια συνεχή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συναντώνται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και φFragility. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ό,τι φαίνεται και του τι αφήνεται ανοικτό προς ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί σε σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με την ώρα.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις γίνονται ένα. Είναι όχι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.