Tijs Dragtsma (1992) - Consumed by Radiance

Μία μόνο μορφή στέκεται στην άκρη μιας πόρτας που χτίστηκε από φως, ένα βήμα μακριά από το να την παρασύρει αυτό το φως. Οι ακτίνες πέφτουν ίσια από επάνω, τόσο αυστηρές που τρώνε το σώμα από το εξωτερικό προς τα μέσα, αφήνοντας μόνο έναν λεπτό δακτύλιο φωτεινότητας να σημαίνει πού στέκεται ακόμα ένα άτομο. Στα πόδια, η ελάχιστη αντανάκλαση επαναλαμβάνει το σχήμα πριν από αυτήν, επίσης. Όλα τα άλλα μένουν σε σχεδόν απόλυτο σκοτάδι.

Χωρίς χρώμα. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Το εικονικό σκίτσο είναι χαραγμένο στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, σχηματισμένο μέσα από ελεγχόμενη φθορά της επιφάνειας αντί για οτιδήποτε εφαρμοστεί από πάνω. Όταν η πόρτα λάμπει, η επιφάνεια έχει δουλευτεί μέχρι να συγκρατεί και να επιστρέφει φως· όπου το σκότος πιέζει, το αφήνουν μόνο του για να διατηρήσει το μαύρο.

Το εικονικό υπάρχει πάντα, σε ομοιόμορφο φυσικό φως όσο και υπό μια μόνο ακτίνα. Το φως δεν το δημιουργεί. Το οξύνεται. Υπό άμεσο φως οι γρατζουνιές αγκρετώνται και κρατούν, και η αντίθεση βαθαίνει· όταν το βλέπεις από άλλη γωνία, διαβάζεται διαφορετικά, πιο ήρεμα, χωρίς ποτέ να χάνει τη μορφή στο κέντρο του.

Consumed by Radiance αντιμετωπίζει το φως περισσότερο ως διάλυση παρά ως άφιξη. Η μορφή περπατά όχι απλώς προς το φως, αλλά παραδίδει το περίγραμμα της σε αυτό, όπως η βεβαιότητα παραδίδει τα άκρα της υπό αρκετή πίεση. Πρόκειται για μια εικόνα-διαχωριστικό κατώφλι, διατηρημένη ακριβώς τη στιγμή πριν ένα άτομο παύσει να είναι πλήρως ορατό.

Από απόσταση ενός δωματίου, το έργο διαβάζεται ως ένα καθαρό, θεατρικό-gesture, μια δέσμη, ένα σώμα, μια πόρτα. Κοντά, η ίδια μορφή διασπάται σε ένα πυκνό πεδίο λεπτών, συνειδητών χαραγμάτων, ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας που μόνο όταν το μάτι απομακρυνθεί ξαναεπανορθώνεται σε έναν άνθρωπο.

Consumed by Radiance συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, όπου οι εικόνες δομούνται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί για χρωματικό ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποιοι διάδρομοι ανοίγονται μόνο από φως, και το μόνο που γνωρίζεις ότι διέσχισες έναν τέτοιο είναι από ό,τι σου πήρε."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί μια συγκομιδή έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χάραξη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια· κάθε έργο ξεπηδά μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαραγές που πιάνουν το φως και βγάζουν το σχήμα από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημείων. Κοντά, λεπτό, ευαίσθητο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν σαν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, κάθε μία συνειδητή κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράσσονται αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται στην επιφάνεια, η εικόνα «αναπνέει». Από μια γωνία το δημιούργημα στέκει καθαρά και ορισμένα. Από μια άλλη, απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από μια εστιασμένη πηγή φωτός, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που καθιστά αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι ο ήσυχος του τόνος. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η μορφή ποτέ δεν σταθεροποιείται πλήρως. Διαμέσου της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή, το υποκείμενο φαίνεται να προβάλλει προς τα έξω από το μαύρο. Άλλες στιγμές, επανέρχεται σε μια σιωπηρή ακινησία. Μέσα σε αυτήν την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήρεμη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα τουίστ. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια ύπαρξη που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχιζόμενη επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη στατική, αλλά έναν εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνέρχονται.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση: Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούργιο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να μετατραπεί σε οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήμα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μενόμενο στον TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, διαύγεια και συναισθηματική παρουσία.

Μοιάζει ότι με fascinates αντιθέσεις. Μεταξύ δύναμης και ευαισθησίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ του ορατού και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ενδοσκόπηση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνωνται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και το φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχευμένα και ζωντανά."