Tijs Dragtsma (1992) - Endgame Silence

Η Σιωπή έχει ένα σχήμα. Σε αυτόν τον πίνακα είναι ένας μαύρος βασιλιάς ξαπλωμένος στο πλάι, μόνος, πάνω σε μια επιφάνεια καθαρισμένη από κάθε άλλο κομμάτι που κάποτε είχε σημασία. Τίποτα δεν μένει να εξηγήσει τι συνέβη εδώ. Τίποτα δεν χρειάζεται.

Το Endgame Silence είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για το αποτέλεσμα, τη μοναξιά και τον ιδιαίτερο είδος ησυχίας που μόνο όταν ο αγώνας δεν χρειάζεται πλέον κοινό έρχεται.

Ένα δυνατό φως πέφτει απευθείας από πάνω, σαν να κρατά η ίδια η αίθουσα την ανάσα της. Το βρίσκει πρώτα τον πεσμένο βασιλιά, μετά το απέραντο μαύρο κενό του ταμπλό γύρω του, μια σκοτεινιά χωρίς ορατό άκρο. Από απέναντι της γκαλερί η δράση διαβάζεται ως μνημείο, μικρή σε μέγεθος μα απόλυτα παρούσα, που επιβάλλει μια σιωπή πολύ μεγαλύτερη από τον εαυτό της. Κοντά, η ίδια εκείνη silhouette μετατρέπεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατσουνιών πάνω από ακρυλικό γυαλί, τρυφερή σαν σκόνη που παγιδεύτηκε σε μια δέσμη φωτός, ακόμα αδιαμφισβήτητα βασιλιάς και από απόσταση.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς αντίγραφο. Χωρίς μελάνι. Ο βασιλιάς χαράχτηκε πάνω στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, παρών στο πλήρες φως της ημέρας όσο και σε έναν σκοτεινό χώρο. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα εδώ. Την ακονίζει, υπό μια κατευθυνόμενη πηγή οι γραμμές πιάνουν και κρατούν, η αντίθεση βαθαίνει, και ο πεσμένος βασιλιάς διαβάζεται διαφορετικά από κάθε γωνία χωρίς ποτέ να χάσει το σχήμα ή τη σιγή του.

Στο σκάκι, το τέλος παιχνιδιού σπάνια φτάνει με φασαρία. Φτάνει μετά τον θόρυβο, όταν τα κομμάτια έχουν εξαφανιστεί ένα-ένα και το αποτέλεσμα έχει ήρεμα αποφασιστεί εκ των προτέρων. Ένα άδειο ταμπλό δεν είναι η απουσία αγώνα. Είναι απόδειξη ότι ο αγώνας έχει ήδη κριθεί, και ότι ό,τι παραμένει όρθιο ή ξαπλωμένο δεν χρειάζεται πλέον να υπερασπιστεί τη θέση του.

Το Endgame Silence ανήκει στο A Game of Chess, μια σειρά σε Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικονογράφηση χτίζεται μέσα από ελεγχόμενη φθορά στην επιφάνεια αντί για χρωστικές ή εκτύπωση, και στην οποία αυτή η ίδια φθορά γίνεται ένας τρόπος για να φέρει το τέλος του παιχνιδιού ως σιωπή, την τελευταία αλήθεια που ένα παιχνίδι λέει όταν δεν απομένει τίποτα για απόφαση.

Αυτό είναι ένα έργο για έναν τοίχο που μπορεί να κρατάει σιγή χωρίς να την πλήζει. Ζητά μια δεύτερη ματιά, έπειτα μια τρίτη, τον είδος προσοχής που συνήθως προορίζεται για κάτι που όντως συνέβη rather than something merely staged. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, χτισμένη μια ελεγχόμενη γρατσουνιά κάθε φορά μέχρι να εμφανιστούν ο βασιλιάς και το τέλος.

"Ορισμένες νίκες είναι σ silent. Ετσι και ορισμένες ήττες."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή πάνω σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπροβάλλει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και πλήρης παρόντος. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε μια πυκνή πεδιάδα ατομικών σημάνσεων. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν αβάρος. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίκτυο γραμμών, καθεμία μια συνειδητή κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο πεδίο απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει διάσταση στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα φαίνεται ξεκάθαρο και ορισμένο. Από μια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν λαμπερή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτή τη μέθοδο τόσο γοητευτική είναι η ήσυχη της ένταση. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. η καταστροφή σε δημιουγία. Η απουσία σε παρούσα ύπαρξη.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερό. Μέσα από τον αλληλεπιδρασμό της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωράει έξω από το μαύρο. Άλλες, επανέρχεται στη σιωπή του. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί δημιουργούν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συν incontrają.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρόντητα.

Ενθουσιάζομαι από την αντίθεση. Ανάμεσα στη δύναμη και την αδυναμία. Ανάμεσα στον έλεγχο και το συναίσθημα. Ανάμεσα σε ό,τι είναι ορατό και σε ό,τι μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατάει την προσοχή, προσκαλεί την ενόραση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου οι διερεύνησεις αυτές έρχονται μαζί. Δεν είναι απλώς ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλόδοξος να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχαστικά και ζωντανά.