Tijs Dragtsma (1992) - Formal Tenderness

Να συναρμολογήσεις τον εαυτό σου για ένα πορτρέτο σημαίνει να αποφασίσεις τι είσαι διατεθειμένος να κάνει μόνιμο. Η στάση επιλέγεται. Τα ενδύματα είναι σωστά. Το πρόσωπο διαμορφώνεται σε κάτι εν μέρει μεταξύ βαρύτητας και παρουσίας, τίποτα που θα ντροπιάσει την οικιακή εστία, τίποτα που να αποκαλύπτει περισσότερα από όσα απαιτεί η περίσταση. Και όμως κάτι παραμένει μέσα σε όλη αυτήν τη διαρρύθμιση. Κάτι που η επίσημη απόφαση δεν μπορεί να κλείσει τελείως, που εγκαθίσταται στο χώρο ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που στέκονται αρκετά κοντά για να μοιραστούν ζεστασιά σε ένα απόλυτο μαύρο όπου το μόνο που υπάρχει είναι το φως που ο ζωγράφος επέλεξε να ρίξει.

Στέκονται μαζί, πλάι-πλάι, ημίσωμα, και οι δύο φιγούρες περιέχονται πλήρως στο πλαίσιο. Ευκατάστατοι. Συντιθέμενοι. Ένα προσανατολισμένο φως πέφτει πάνω στα πρόσωπα και τα ενδύματά τους με την προμελετημένη ακρίβεια ενός Ολλανδού δασκάλου, διαμορφώνοντας ένα σαγόνι εδώ, το άκρο ενός γιακά εκεί, αφήνοντας το περιβάλλον βάθος πλήρως σκοτεινό. Οι εκφράσεις τους δεν προσφέρουν τίποτα πέρα από ό,τι επέτρεψε η επίσημη σειρά πορτρέτου. Η εγγύτητά τους ο ένας στον άλλο, παρ’ όλη αυτή τη συγκράτηση, προσφέρει τα πάντα.

Τίποτα δεν προστέθηκε σε αυτήν την επιφάνεια. Ούτε χρώμα, ούτε μελάνη, ούτε εκτύπωση. Οι δύο φιγούρες υπάρχουν επειδή το ακρυλικό γυαλί μεταβλήθηκε μέσω ελεγχόμενων γρατζουνιών που δέχονται και απελευθερώνουν το φως διαφορετικά ανάλογα με το πού στέκεται ο θεατής και πώς φτάνει το φως. Δεν φάνηκαν μέσω προσθήκης. Εμφανίστηκαν μέσω αφαίρεσης. Το ορατό τώρα είναι ό,τι η επιφάνεια επέλεξε να αποδώσει όταν αφαιρέθηκε προσεκτικά.

Από απέναντι στο δωμάτιο, το έργο φέρνει όλη τη βαρύτητα ενός διπλού πορτρέτου χρυσού αιώνα. Δύο φιγούρες εναντίον ενός βαθύς μαύρου υποβάθρου, η συντιθέμενη εξουσία ενός ευπορούς νοικοκυριού πατημένη σε κάθε στάση και σκιά. Βήμα κοντύτερα και η ανάγνωση αλλάζει. Η εικόνα δεν κρατάει. Τι φαινόταν ως βεβαιότητα διαλύεται σε ένα πεδίο αποτυπώσεων στο ακρυλικό γυαλί, μια επιφάνεια που μεταλλαγμένη αντί για ζωγραφισμένη, το φως και η γωνία κάνουν πράγματα που καμία βούρτσα εδώ ποτέ δεν έχει κάνει. Το πορτρέτο κινείται ανάμεσα σε σαφήνεια και σιωπή καθώς ο θεατής κινείται, ποτέ εντελώς σταθερό, ποτέ εντελώς εγκατεστημένο.

Η Επίσημη Ευγένεια ανήκει στη Δ Dutch Glory, μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma στην οποία οι εικόνες κατασκευάζονται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς στην επιφάνεια αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης, και στην οποία αυτή η ίδια η ζημιά γίνεται ο τρόπος διατήρησης του ανθρώπίνου βάρους πίσω από μια εποχή ευημερίας, οι ιδιωτικές προσωπεύσεις που ο πλούτος εκπαίδευσε να δείχνει μόνο ό,τι είχε προσεκτικά επιλεγεί να φανεί.

Ο τίτλος ονομάζει την αντίφαση στην οποία στηρίζεται το έργο. Επίσημότητα: ό,τι απαιτεί η συνεδρίαση, ό,τι κατασκευάστηκε να διατηρηθεί από την παράδοση του πορτρέτου, ό,τι απαιτεί ο πλούτος από το σώμα και το πρόσωπο στην παρουσία του ζωγράφου. Ευγένεια: ό,τι επιβιώνει μέσα από όλα αυτά, πατημένο ήσυχα στο κενό ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που διατηρούν τη σωστή απόσταση και κρατούν κάτι, παρόλα αυτά, που καμία εντολή δεν ζήτησε να καταγραφεί και καμία επίσημη ρύθμιση δεν θα μπορούσε να εμποδίσει να υπάρχει.

Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Η περιοριστικότητα δεν είναι το αντίθετο της ευγένειας. Κάποιες φορές αποτελεί τη μόνη μορφή στην οποία επιτρέπεται να πάρει ευγένεια."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνει το φως και φέρνει τη μορφή μέσα από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως σε κοντινή απόσταση, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν χωρίς βάρος. τι φαίνεται στέρεο αποκαλύπτει ένα λεπτό ιστό γραμμών, κάθε γραμμή μια συνειδητή κίνηση, κάθε κίνηση ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετατοπίζεται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σώμα στέκεται καθαρά και ορισμένα. Από άλλη, απαλύνεται και εγκαταλείπει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της γρατζουνιάς είναι άμεση και ανεξίτηλη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα του θέματος δεν είναι ποτέ πλήρως σταθεροποιημένο. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή, το θέμα φαίνεται να προβάλλει μέσα από το μαύρο. Άλλοτε, να επιστρέφει σε ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτήν τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Ντράγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια συνεχιζόμενη επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στο πυρήνα όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από απουσία, σκιά, αντανάκλαση ή ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει ο αντίθετος. Μεταξύ δύναμης και φ fragile ity. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και το πάθος να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, πρόθετικά και ζωντανά.