Tijs Dragtsma (1992) - Stone Still Reaching Upward

Stone Still Reaching Upward συγκεντρώνει έναν φθαρμένο άγγελο νεκροταφείου παγιδευμένο κάτω από μια μοναδική πηγή φωτός, φτερά κατεστραμμένα στους ώμους, το πρόσωπο γερμένο προς τα πάνω σαν να ακουμπά ακόμα κάτι που χάθηκε πριν από πολύ καιρό. Η στάση είναι αρχαία, του τύπου που σκαλίζεται στα κοιμητήρια για αιώνες, μα εδώ φαίνεται νεότερα βρεμένη, σαν ο ίδιος ο χρόνος να είχε ζητηθεί να μείνει ακίνητος.

Χωρίς ζωγραφική. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Ο άγγελος είναι γρατζουνισμένος πάνω στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, η μορφή του χτισμένη εξ ολοκλήρου μέσω ελεγχόμενης φθορής επιφάνειας αντί για χρωστική. Αυτό που φαίνεται ως εξάχνωση, σαν χρόνια βροχής και ανέμου, είναι στην πραγματικότητα το αντίθετο της διάλυσης. Η εικόνα εμφανίζεται μέσω αφαίρεσης, όχι προσθήκης, ένα σχήμα που καλείται από ό,τι πήραν.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, ορατή χωρίς ένα φως επίκεντρο στραμμένο σε αυτήν. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα, την κόβει. Υπό άμεσο φως οι ελεγχόμενες γρένσσες πιάνουν και αντανακλούν, η αντίθεση βαθύνει, και τα φτερά και το πρόσωπο προβάλλονται ακόμα περισσότερο από το μαύρο. Από γωνία άλλη το ίδιο σχήμα κατοικεί σε ησυχία, διαβάζοντας διαφορετικά χωρίς ποτέ να χάνει τον εαυτό του.

Βλέποντας από την απέναντι πλευρά ενός δωματίου, το έργο διαβάζεται ως ένα τεράστιο, κοχλαστό σχήμα. Πλησίασε και αυτό το σχήμα διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαραγών, μικρά σημάδια που τελειώνουν μόνο σε πέτρα και δέρμα σε μια ορισμένη απόσταση, με τον ίδιο τρόπο που η θλίψη τελικά μεταφράζεται σε νόημα με τον χρόνο.

Τα αγγελικά του νεκροταφείου είναι μνημεία κατασκευασμένα για να επιβιώσουν τους ανθρώπους που τα παρήγγειλαν, και παρ’ όλα αυτά ραγίζουν, φθείονται και φθείνονται όπως όλα τα άλλα. Stone Still Reaching Upward κρατά αυτή τη δυσαρμονία σε ένα μόνο βήμα, ένα σχήμα φθαρμένο σχεδόν μέχρι την καταστροφή που παραμένει το πρόσωπό του στραμμένο προς τα πάνω. Είναι μια μελέτη για το τι επιβιώνει από τη ζημιά και τι ζημιά δεν μπορεί να πάρει.

Stone Still Reaching Upward συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία οι εικόνες κατασκευάζονται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή. Για ερωτήσεις σχετικά με αυτό το κομμάτι ή τη σειρά, επισκεφθείτε τη σελίδα About ή επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας.

"Ακόμα και φθαρμένο μέχρι την καταστροφή, ποτέ δεν σταμάτησε να φτάνει."

About Art with Scratch

Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαρακιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Τέλειο, εύθραστο και σχεδόν βαρύ. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα διαφανές δίχτυ γραμμών, καθεμία μια δόλια κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την κόβει. Το μαύρο πεδίο απορροφά, ενώ οι χαρακιές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα παραμένει καθαρό και ορισμένο. Από κάποια άλλη γωνία μαλακώνει και καταλήγει πίσω προς το σκοτάδι από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό φως, η αντίθεση βαθύνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της χαράγματος είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα δεν σταθεροποιείται ποτέ πλήρως. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να προχωρεί προς τα έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, εγκαταλείπει τη θέση του και επανέρχεται στην ησυχία. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από το χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, η οποία συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

About the Artist

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια συνεχή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα ενώνεσαι.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα δουλειάς προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποιες εργασίες χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλες αναδύονται μέσω έλλειψης, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξά μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξά μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξά μεταξύ ορατού και παραμένουσου ανοιχτού σε ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκλίνουν. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.