Tijs Dragtsma (1992) - Where Skin Forgets

Οπου το Δέρμα Ξεχνά είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την οικειότητα, την παράδοση και τη στιγμή που δύο σώματα γίνονται ένα σώμα.

Δύο φιγούρες αγκαλιάζονται τόσο κοντά που τα όρια μεταξύ τους εξαφανίζονται. Τα σχήματά τους ρέουν μαζί σε μια ενιαία γλυπτική σιλουέτα, περιτριγυρισμένα από βαθιά σκιιά, διαμορφούμενα από μια μόνο μαλακή πηγή φωτός. Η σύνθεση δεν δείχνει δύο ανθρώπους πλάι-πλάι. Δείχνει τον χώρο που δημιουργούν μαζί.

Ο τίτλος αποκαλύπτει τι συμβαίνει στην γνήσια οικειότητα. Το δέρμα ξεχνά πού τελειώνεται. Το εαυτός γίνεται αβέβαιος. Εκείνη η ήπια σύσταση των ορίων δεν είναι εύθραυστη εδώ. Είναι η εικόνα της σύνδεσης στην πληρέστερή της μορφή.

Ούτε μπογιά. Ούτε μελάνι. Ούτε εκτύπωση. Η εικόνα εμφανίζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας σε ακρυλικό γυαλί. Κάθε γρατσουνιά χτυπά το φως διαφορετικά ανάλογα με τη γωνία θέασης, φέρνοντας αργά τις δύο φιγούρες σε εστίαση, ή αφήνοντάς τες να διαλυθούν ξανά στο σκοτάδι. Η εικόνα ζει σε αυτή την κίνηση.

Αλλάξε τη θέση σου, και ο αγκαλιασμός μετατρέπεται σε κάτι άλλο. Οι φιγούρες διευκρινίζονται, μετά ξεθυμαίνουν. Είναι πάντα εκεί, και ποτέ πλήρως σταθερές. Το φως αποφασίζει πόσο μπορείς να δεις.

Από απόσταση, το έργο διαβάζεται ως μια ενιαία μα monumental form. Μια σιλουέτα που υψώνεται από τη σκιά. Κοντά, η επιφάνεια ανοίγει σε ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατσουνιών, καθεμία μια ήσυχη ενέργεια αφαίρεσης. Το εικόνα δεν προστέθηκε ποτέ. Αποκαλύφθηκε.

Όπου το Δέρμα Ξεχνά συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί μέσω χρωμάτων ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Όπου τελειώνει ο ένας, αρχίζει ο άλλος. Και κανείς δεν γνωρίζει τη διαφορά."

Για το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω ατέρμονων ακριβών γρατσουνιών που προσλαμβάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παροχή. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημείων. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν βαρύτητας. Τι φαινόταν ως στατικό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ απο γραμμές, καθεμία από τις οποίες μια συνειδητή χειρονομία, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατσουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει πάνω από την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία η φιγούρα παραμένει σαφής και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό έναν εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της χαραγής είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτή την προσωπογραφία, η φιγούρα δεν σταθεροποιείται ποτέ πλήρως. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει μπροστά από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται στη σιωπή του. Μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήρεμη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια οποία συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί συνεχώς η επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα στατικό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Εντός του TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με fascinates ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστίας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ ό,τι φαίνεται και ό,τι αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκλίνουν. Δεν αποτελεί μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.