Jana Zanoskar (1963) - Covid

Anno 2010
Τεχνική μεικτή: ακρυλικό σε καμβά
Αποστολή με στήριγμα/καμβά
Υπογεγραμμένο Jana Zanoskar

Κριτική & Εκθέσεις
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΟΥ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Στην αργκό Miriana Zanoskar εν τη τέχνη Jana Zanoskar. Αποφοίτησε το 1963 από την Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Λιουμπλιάνα με πενταετή διάρκεια και την τελική εργασία με τον τίτλο «Το χρώμα στην τέχνη, οπτική, χημεία και φυσική». Μετά την άφιξή της στην Ιταλία εξέθεσε στη Γκαλερί 14 στη Φλωρεντία, αποκομίζοντας 2 χρυσά μετάλλια. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις σε διάφορους τόπους της Lunigiana• η τέχνη στην Τοσκάνη εκείνη την περίοδο ήταν ζωντανή και απευθυνόταν στο κοινό. Πολλά χρόνια πέρασε ακολουθώντας τη Giulia Silato και εκθέτοντας σε ιστορικούς χώρους σε όλη την Ιταλία. Οι εκθέσεις ήταν καλά οργανωμένες σε ιστορικά σημαντικούς και καλλιτεχνικά αξιοσημείωτους τόπους, αλλά πάνω απ’ όλα χωρίς ένα μέλλον.
Στον εικοστό πέμπτο ιουβλίο εξέθεσα μαζί με τους συναδέλφους μου στη Λουμπιάνα, Κρανγι, και ακολούθησε και τη Ρώμη.
Με τον Stefano Sichel επέτυχα μια καλλιτεχνική συνύπαρξη, τη δυνατότητα να εκθέτω και στο εξωτερικό και για όλο το έτος στη γκαλερί του.

ΟΙ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΙ, μεταβάλλονται με τις ιδέες της στιγμής, ήμουν πάντα σουρεαλιστική, και φυσικά και/ή αφηρημένη με μερικές δόσεις ή αναφορές στη πραγματικότητα, όπως υπενθυμίσεις ονείρων. Τα τελευταία χρόνια επέστρεψα στον ρεαλισμό, ζωγραφίζοντας γυμνούς με τατουάζ, και με τα μεγάλα έργα ήρθα κοντά στην κλιματική κατάσταση πάνω στη Γη, όπως «Ο κόσμος που χάνεται» και στον άγνωστο κόσμο της δικής μας ψυχής, όπως για παράδειγμα στον πίνακα «Οι πύλες του χρόνου». Οι ΤΕΧΝΙΚΕΣ που χρησιμοποίησα σε αυτά τα χρόνια είναι οι πλέον ποικίλες. Άρχισα με ελαιογραφίες, μετά συνέχισα με ακρυλικό, με ανακυκλωμένα υλικά να τα περιέχω μέσα στον πίνακα, παλιά ρολόγια, ξύλα που έχουν παλιώσει από τον χρόνο, βερνίκια γυαλιστερά, σκοινιά, καρφιά και σκοινί.
(Αποστολέα κ. Cairo της Mondadori)

ΣΧΕΔΑΡΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ
επίθετο: Zanoskar -
όνομα: Miriana - στην τέχνη Jana
Γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1935 στη Λουμπιάνα της πρώην Γιουγκοσλαβίας, νυν Σλοβενίας.
Μόνιμη διαμονή στην Ιταλία, στο Celleno (Viterbo) στη κατοικία συνταξιοδότησης Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
E-mail: jana.zanoskar@alice.it

Αναφορές με γκαλερί τα έτη 2018 και 2019:
Centro ARTE MODERNA di Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Pisa
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Τιμές ανά πίνακα:
από 50 μέχρι 80 cm 4.000,00 €
από 120x100 cm 6.000,00 €
από 250x230 cm 25.000,00 €

Στα έτη 2018 και 2019 πραγματοποίησα δύο ατομικές εκθέσεις στο Centro Arte Moderna στη Φίσιπο
Συνεχής έκθεση στη γκαλερί από τον Stefano Sichel και ομαδικές εκθέσεις πάντα με τον Stefano Sichel
στο εξωτερικό.

"Jana Zanoskar, ζωγράφος με μυστηριώδεις στιγμές οντολογίας, χρησιμοποιεί με σοφία σχήματα, σημάδια και χρώματα για να μεταμορφώσει το πραγματικό σε λυρικά αντικειμενικό. Στις αφηρημένες της έρευνες, η καλλιτέχνις δείχνει συνείδηση διερευνητική, η οποία εκφράζεται σε εκφραστικές φόρμουλες παντελώς νέες. Διαβεβαιώνει λοιπόν το νόημα του σχήματος ως καθαρή ζωτικότητα, μαρτυρώντας τον ατέρμονα ήχο του χρώματος, και τον ρυθμό των μορφολογιών, σκαλίζοντας έναν ερωτικό διάλογο με την ύλη της χρωματικής ουσίας".
Paolo Levi

Γεννήθηκε στη Λουμπιάννα, στη Σλοβενία, πόλη συνδεδεμένη με τον μύθο του Ίασον και των Αργοναυτών, αλλά εδώ και πολλά χρόνια μεταφερθείσα στην Ιταλία. Ζει και εργάζεται στο Podenzana, στη Lunigiana.
Ζωγραφική μαγική, ανάμεσα στην αφαίρεση και στη σουρεαλιστικότητα.
Klee αξιοποίησε το Jungendstil, το Γαλλικό Art Nouveau. Και η Zanoskar αισθάνεται τις αντανακλάσεις του Φλωρεάλε και της Λιμπέρτι, αλλά τις συγχωνεύει με τη φαντασία της, με το αίσθημα του φανταστικού που καθοδηγεί όλη την έρευνά της σε ένα καλειδοσκόπιο μορφών ιριδίζουσες και χρωμάτων που αλλάζουν ανάλογα με τις γωνίες. Στον τυρβώδη κόσμο των «ισμάτων» του 20ού αιώνα, στο τοπίο της ζωγραφικής της Λιγουρίας - Τοσκάνης έρευνας, η δραστηριότητα της Jana Zanoskar καταφέρνει να γοητεύσει τον θεατή, όχι μόνο λόγω της αταραξίας που ποτέ δεν αποχωρίζεται από έναν πυρήνα ζωής ποίησης. Αναγνωρίζεται, πάντα διακριτή, ακριβώς γι’ αυτή τη ικανότητα να εξαγεί μαγικές εκκλήσεις. Ζει και εργάζεται στη Lunigiana.
R. Bertoli

Η καλλιτέχνης, καταγωγή Σλοβενέζικη, τοποθετείται ανάμεσα στον Ανατολικό Συμβολισμό, με χαρακτήρα ανικονικό, και τον Δυτικό εικονοκεντρισμό, της οποίας η σύνθεση είναι μοιραία γιατί χαράζει διαμεσολαβητικά εικόνες που γίνονται αφηρημένες, ακριβώς όπως στις πιο γνωστές τάσεις του Ευρωπαϊκού 20ού αιώνα. Τα έργα της απελευθερώνουν λοιπόν μια κεντρική κεντροευρωπαϊκή ζώνη που τα κάνει σχετικά ελκυστικά σε ένα εκλεκτικό, ευαίσθητο και γνώστη κοινό των τάσεων του «μοντερνισμού». Η έντονη προδιάθεση για τις αφηρημένες και γεωμετρικές μορφές προέρχεται χωρίς αμφιβολία από τη στυλιστική γοητεία, δίνοντας ζωή στον Αφαστατισμό και στον μεγάλο πίνακα του Βασίλι Καντσκί, που εμφανώς την επηρεάζει. Στην περίπτωση της Jana είναι επίσης αλήθεια ότι η πλούτος υλική που παραγάγει ενσωματώνοντας τη ζωγραφική με υλικά ποικίλης φύσης και προέλευσης, και η πληρότητα των χρωματικών παστών, συνεχώς επαναδημιουργούμενη, προδίδουν μια σίγουρη κατοχή μέσων εκφραστικών, ικανών να αποδώσουν πλαστικότητα και όγκο, προνόμια του δικού μας Κλασικισμού (δεν αγνοείται ότι η ζωγράφος διαμένει εδώ και πολύ καιρό κοντά στη γη των μαρμάρων του Μικελάντζελο). Και δεν χρειάζεται να επινοηθεί τόσο πολύ η ανάγνωση με τη λογική. Είναι φανερό ότι τα θέματα αντλούνται από μια συνεχή και αδιάκοπη πηγή που ρέει με αστείρευτη ροή χωρίς ποτέ να σταματά... η Φαντασία, εδώ ιδιαίτερα απελευθερωμένη.
Ορμημένη από το ακατάληπτο μυστήριο που είναι η Δημιουργικότητα. Αυτή εκχέει πάνω στους καμβάδες μια κύμα από ζωηρούς χρωματικούς τόνους που διανέμονται με φαινομενικά αυθαίρετο τρόπο σύμφωνα με γεωμετρικά προγράμματα, διαφορετικά, όλα με χαρακτήρα φυτομορφικό... σφήνες, δέσμες, ακανόνιστες πορείες και κυματιστοί, απροσδόκητοι γωνίες... μια «τρομακτική» κτήνη δείχνει τα δόντια... αλλά είναι μόνο ένα παιδικό κουμπί!!! Μεταβάσεις ζωγραφικής και τολμητές πλαστικές αλώσεις, αυτές της Jana, αλλά πάντα ρυθμισμένες από πλήρεις και λαμπερούς τόνους για να μας δηλώσουν μια κοραλλιογενή φύση, ένα βυθό θαλάσσης ή ένα χορταριασμένο ανθισμένο κάλυμμα. Ο τίτλος κάθε έργου, επαναλαμβανόμενος και εμμονικός με την έννοια του «ασυνήθιστου», κάνει προφανή αναφορά στο kandiskijος «Χωρίς Τίτλο», αλλά το σημαντικότερο είναι το θάρρος να περιπλανηθεί κανείς σε αυτό το φανταστικό σύμπαν θαλάσσιων, ουρανών και γης πλασμάτων. Τρίγωνα, Πάνεζες, Κόμβοι, Σκακιέρες, Τετράγωνα, Ντάνες, Κοχλίες (ή στροφές ροκαϊών;) και ό,τι μπορεί κανείς εύλογα να συμπεράνει από την ανάγνωση αυτών των «πίνακες» ή τώρα και «γλυπτά» μας εισάγουν σε μια Μυστήρια Κοσμογονία, στην οποία μόνο το «Τρίτο Μάτι» του Πνεύματος μπορεί να φωτίσει.
Giulia Sillato

Το 1963 αποφοίτησα από την Ακαδημία της Λουμπλιάνας (Σλοβενία, πρώην Γιουγκοσλαβία)
Το 1965 άρχισα να εκθέτω στη Civica Galleria d'Arte Moderna της Λουμπλιάνας, κερδίζοντας μόνιμη έκθεση στο Μουσείο της Πόλης.
Τα έτη 70 με μετακόμισα στην Ιταλία όπου ο Δήμος Φλωρεντίας μου απονέμει βραβεία και αναγνώριση σε σειρά καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και διαγωνισμών. Εξεύρα επίσης τη διδασκαλία των Εικαστικών Επιστημών στα Γυμνάσια, μετά τη μεταβολή της ιδιότητάς μου από τη Λουμπλιάνα, και ταυτόχρονα καλλιεργώ την Τεχνική της Κεραμικής με εξειδικευμένα μαθήματα.
Αυτές οι χρονιές φέρνουν τα μεγάλα διακοσμητικά πάνελ κεραμικής, αντικείμενα κατ’ εντολή για προσόψεις πολυάριθμων δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

1975 Galleria 14, Φirenze
1975 Εκκλησία της Santa Maria della Quercia - Κρύσταλλο/Κλειστό
Aulla (Massa Carrara)
1976 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Aulla (Massa Carrara)
1979 Arte Fiera, Carrara
1980 Γύρος της Γαλλίας με στάση στο Παρίσι
1996 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1996 Palazzo del Comune (Massa Carrara) - Sala Consiliare, Aulla
1997 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Pontremoli (Massa Carrara)
1997 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Sarzana (La Spezia)
1998 Galleria "Il Navicello": Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1998 Ippodromo, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Palazzo del Comune - Chiostro dei TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Azienda di Promozione Turistica, Massa
2000 Hotel Principe, Venezia
2000 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
2001 Galleria del Torchio, Roma
2001 Studio d'Arte, Venezia
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Azienda di Promozione Turistica, Massa
2001 Piccola Galleria, Kranj (Slovenija)
2001 Palazzo del Comune - Chiostro dei TAU, Altopascio (Lucca)
2001 Palazzo dei Capitani del Popolo, Repubblica di San Marino
2001 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Marina di Massa
2002 Azienda di Promozione Turistica, Massa
2002 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Bolsena (Viterbo)
2002 Galleria Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Carnevale di Viareggio (Lucca)
2003 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Bolsena (Viterbo)

Dal 1999, Risorto από επαγγελματίες του κλάδου, ειδικά η Giulia Sillato, Ιστορικός της Τέχνης του Scuola Longhiana, εξασκώ την δραστηριότητά μου ως εκθέτρια ανάμεσα στα Ιστορικά Οίκοι κατοικιών πιο εξέχοντα στην Ιταλία και Γκαλερί Τέχνης σε εθνικό επίπεδο που ζήτησαν τα Έργα μου να τα παρουσιάσουν σε μεγάλα Οίκοι Δημοπρασιών.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Palazzo Ducale ( Pianoterra dell'Appartamento di Guglielmo Gonzaga), Mantova
1999 Fortezza Spagnola, L'Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Palazzo dei Capitani del Popolo, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Palazzo dei Priori, Assisi Perugia)
2000 Abbazia di San Nilo, Grottaferrata (Roma)
2001 Antico Castello sul Mare, Rapallo (Genova)
2001 Quattro celebri "Castelli Romani" in Contemporanea:
Villa Aldobrandini, Frascati (Roma)
Villa Tuscolana, Frascati (Roma)
Villa Falconieri, Frascati (Roma)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Roma)
2002 Palazzo Pallavicini Rospiglioso al Quirinale (Roma)
2002 Cripta della Basilica di Santa Croce (Firenze)
2002 Casina Pompeiana a Riva di Chiaia (Napoli)

Dal 1999, riscoperta da professionisti del settore, in particolare Giulia Sillato, Storico dell'Arte di Scuola Longhiana, esercito la mia attività espositiva tra le Dimore Storiche più prestigiose d'Italia e Galleria d'Arte di livello nazionale che hanno richiesto le mie Opere per presentarle a Case d'Asta importanti.