Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Το έργο προκύπτει από έναν ιδεατό διάλογο με την έρευνα του Bernard Aubertin, καλλιτέχνη του Nouveau Réalisme που έχει κάνει το κόκκινο, την επανάληψη και την ύλη κεντρικά στοιχεία της ποιητικής του. Στις του έργα, η σειριακότητα απλών και καθημερινών στοιχείων μετατρέπεται σε μια γλώσσα ικανή να evoke ένταση, ενέργεια, καταστροφή και μεταμόρφωση.

Ωστόσο, σε αυτό το έργο η παράδοση επαναπροσδιορίζεται μέσω ενός χαρακτηριστικού στοιχείου της δικής μου έρευνας: το αμπέλι.

Αντί για τα καρφιά που χρησιμοποιεί ο Aubertin, χρησιμοποιώ εκατοντάδες βίδες, τοποθετημένες σύμφωνα με μια ακριβή γεωμετρική δομή στην πορτοκαλί επιφάνεια. Η βίδα, στοιχείο που συνήθως συνδέει, οικοδομεί και μηχανολογεί, μετατρέπεται εδώ σε ανεξάρτητο καλλιτεχνικό στοιχείο. Η επανάληψή της δημιουργεί μια τρισδιάστατη επιφάνεια στην οποία το φως, η σκιά και το βάθος μεταβάλλουν συνεχώς την αντίληψη του έργου.

Το κόκκινο περιτυλίγει τη σύνθεση σαν επιφάνεια φορτισμένη με ενέργεια, ενώ οι βίδες ξεπροβάλλουν από το επίπεδο δημιουργώντας ένα είδος οπτικής δόνησης. Από μια μετωπική θέα η σύνθεση φαίνεται τακτοποιημένη και ελάχιστη· παρατηρώντας την από πλευρά, αντίθετα, αποκαλύπτεται η πραγματική της τρισδιάστατη και υλική της φύση.

Το έργο δεν επιδιώκει να αποτελέσει μια απλή παράθεση/παραπομπή στον Aubertin, αλλά μια σύγχρονη επαναπροσέγγιση της γλώσσας του, αντικαθιστώντας το καρφί με τη βίδα και μετατρέποντας ένα βιομηχανικό αντικείμενο σε ένα καλλιτεχνικό σημάδι.

Η βίδα γίνεται έτσι σύμβολο κατασκευής και καταστροφής ταυτόχρονα: ό,τι συνήθως χρησιμοποιείται για να ενώνει και να στερεώνει, χρησιμοποιείται εδώ για να δημιουργήσει μια ανησυχητική, έντονη και βαθιά υλική επιφάνεια.

Αυτό ακριβώς είναι το αντίθετο ανάμεσα στην τάξη και την ένταση, την κατασκευή και την καταστροφή, τη δισδιάστατη και την τρισδιάστατη ποιότητα που γεννά την ταυτότητα του έργου.

Εργο του καλλιτέχνη Αλessandro Padovan, φημισμένου σε όλο τον κόσμο για την τεχνική του Screw Art.
Το έργο κοσμείται με μια γυάλα από πλεξιγκλάς.

Η διαφανής γυάλα απομονώνει και προστατεύει, μετατρέποντας το έργο σε μια σύγχρονη κληρονομιά.

Τα έργα αυτού του σύγχρονου καλλιτέχνη εντάσσονται στον δρόμο της Pop Art, Screw Art, της αφηγηματικής τέχνης και της αστικής τέχνης, καλώντας στο οπτικό του ύφος και πολιτισμική επίδραση σε μεγάλα ονόματα όπως οι Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami και Damien Hirst.
Ταυτόχρονα, η καλλιτεχνική έρευνα διαλόγίζεται με τη φαντασία του πλούτου, της εμβληματικής μόδας και του παγκόσμιου σχεδιασμού, καλώντας σύμβολα λαμπερά και εμπορικά σήματα παγκοσμίως αναγνωρισμένα όπως Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
Τα έργα δεν είναι αντίγραφα ούτε επίσημες συνεργασίες με τους καλλιτέχνες ή τα σήματα που αναφέρονται, αλλά αυθεντικές δημιουργίες, που υλοποιούνται με ένα προσωπικό στυλ που αντικατοπτρίζει κριτική και重新 ερμηνεία του καταναλωτισμού, της συμβολικής αξίας του brand και της τέχνης ως πολιτισμικού αντικειμένου της σύγχρονης εποχής.
Αυτός ο προσανατολισμός καθιστά τα έργα ιδιαίτερα εκτιμητά από συλλέκτες και λάτρεις της σύγχρονης τέχνης, της πολυτελούς Pop Art, της έντεχνης street art και της τέχνης που εμπνέεται από τα μεγάλα εικονικά σήματα, διατηρώντας ταυτόχρονα μια ισχυρή αυτόνομη καλλιτεχνική ταυτότητα.