André Chiodo (c. 1945) - L'automne sur le versant

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτήν τη Magnífica τεμάχιον τέχνης που ανήκει στον André Chiodo, η οποία απεικονίζει ένα μικρό αγροτικό σπίτι προστατευόμενο από ένα επιβλητικό δέντρο, περιτριγυρισμένο από φθινοπωρινή βλάστηση και απαλές ροζ κορυφές βουνών κάτω από καθαρό ουρανό. Ο πίνακας διακρίνεται για την άριστη τεχνική του και τη μεγάλη ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 43x37x6 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 27x22 εκ.
· Ελαιογραφία σε κασέτα υπογραφές από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξιό μέρος.
· Το τεμάχιο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο κάδρο (περιλαμβάνεται στη δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από εξαιρετική ιδιωτική συλλογή στην Γιουργκάνή.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του lot.

Το πλαίσιο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει από τα Ταχυδρομεία (Correos), GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια συγκεντρωμένη ορεινή τοπιογραφία, με έναν μεγάλο αιωνόβιο δέντρο να υψώνεται επιβλητικά πάνω από ένα μικρό αγροτικό σπίτι. Η σύνθεση εξελίσσεται μέσα από άφθονα κλαδιά βλάστησης, πλαγιές καλυμμένες με φθινοπωρινές αποχρώσεις και ροζίζοντα βουνά που εξασθενούν ομαλά στο βάθος. Το έντονο σκούρο φύλλωμα του κεντρικού δέντρου αντιπαρατίθεται με το φως του ουρανού και με τα κίτρινα, ώχρες και πράσινα των λόφων, δημιουργώντας μια ήρεμη, οικεία και βαθιά συνδεδεμένη με τη ζωή του βουνού σκηνή.

Το μεγάλο δέντρο καταλαμβάνει το κέντρο και αποτελεί το σημαντικότερο στοιχείο της σύνθεσης. Ο κορμός του μερικώς κρύβεται από τα κλαδιά και από την οροφή του σπιτιού, αλλά το σκούρο στέμμα φτάνει μέχρι το ανώτατο τμήμα. Αυτή η τονική κατακόρυφος οργανώνει το τοπίο και καθοδηγεί το βλέμμα από τη κατοικία προς τον ουρανό.

Η σκιά του δέντρου παρουσιάζει ασυμμετρη και σκαλιστή μορφή. Τα κλαδιά επεκτείνονται από τις δύο πλευρές με μεγάλες μαύρες μάζες που στενεύουν προς την κορυφή. Αυτή η δομή μεταφέρει αποφασιστικότητα και αντίσταση, σαν το δέντρο να κρατά πολλά χρόνια με προστασία για το μικρό κτίσμα στα πόδια του.

Το φύλλωμα κυριαρχείται από πολύ σκούρα πράσινα, μαύρα, γκρι-μπλε και μικρές αποχρώσεις βιολέτας. Μερικές ζώνες δέχονται φως ήπιο και διακρίνονται με καθαρότερους αντανακλάσεις, ενώ άλλες παραμένουν βυθισμένες σε βαθιά σκιά. Αυτή η εναλλαγή προσφέρει όγκο και αποφεύγει να φαίνεται η κόψη σαν ομοιόμορφη επιφάνεια.

Τα κατώτερα κλαδιά ανοίγουν ευρέως και καλύπτουν μεγάλο μέρος της οροφής και της γύρω βλάστησης. Οι οριζόντιες τους μορφές αντιπαρατίθενται με την άνοδο της κόπης. Το δέντρο φαίνεται να απλώνεται πάνω από τη κατοικία σαν ένα μεγάλο φυσικό υπέρριγμα που της παρέχει σκιά και προστασία.

Στην άνω ζώνη, η σκιά γίνεται στενότερη και ελαφριά. Η άκρη αποκοπίζεται διακριτικά πάνω από τον γαλάζιο ουρανό και προσθέτει κομψότητα στο σύνολο. Μερικά μικρά κλαδιά προεξέχουν με τυχαίο τρόπο και ενισχύουν τη φυσικότητα του σχήματος.

Το αγροτικό σπίτι εμφανίζεται στο κεντρικό πρώτο πλάνο, μερικώς κρυμμένο από το δέντρο, τις θάμνους και το ίδιο το κάτω όριο της σύνθεσης. Το μικρό του μέγεθος σε σύγκριση με τη βλάστηση και τα βουνά υπογραμμίζει το μεγάλωμα του περιβάλλοντος φυσικού τοπίου. Η αρχιτεκτονική ενσωματώνεται ταπεινά στο τοπίο χωρίς να προσπαθεί να το κυριεύσει.

Η στέγη αποτελεί το πιο ορατό τμήμα της κατοικίας. Η επικλινής της επιφάνεια παρουσιάζει αποχρώσεις γκρί, βιολέτα, καφέ και μπλε. Οι διάφορες ζώνες χρώματος υποδηλώνουν γηρασμένες κεραμίδια, μικρές ανομοιομορφίες και περιοχές όπου το φως έρχεται διαφορετικά.

Η στέγη διαμορφώνει μια ευρεία διαγώνιο προς τα δεξιά. Αυτή η κατεύθυνση δίνει δυναμισμό και εξισορροπεί την κάθετη γραμμή του δέντρου. Οι άκρες της οροφής ορίζονται με μαύρες και καθαρές γραμμές που επιτρέπουν να κατανοηθεί ο όγκος του.

Οι γκριζωπές και βιολετιές αντανακλάσεις των κεραμιδιών δημιουργούν χρωματική σχέση με τα βουνά στο βάθος. Το σπίτι φαίνεται να αγκαλιάζει τα ψυχρά χρώματα της ατμόσφαιρας, ενώ οι τοίχοι διατηρούν θερμότερα και γήινα τόνους.

Η πρόσοψη που φαίνεται εμφανίζεται κατασκευασμένη με κρέμες, απαλές κίτρινες, ώχρες και μικρές γκρι αποχρώσεις. Η φωτεινότητά της αντισταθμίζεται ομαλά με το σκοτεινό της στέγη και τη βλάστηση. Παρά το ότι βρίσκεται μερικώς κρυμμένη, προσφέρει μια ζεστή νότα στο πρώτο πλάνο.

Στο κάτω δεξιό άκρο διακρίνεται μια σκούρα άνοιγμα που θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε μια πόρτα ή σε ένα παράθυρο. Ο καφέ-κοκκινωπός χρώμα του ξεχωρίζει πάνω στον φωτεινό τοίχο. Αυτή η μικρή λεπτομέρεια προτείνει εσωτερικό κατοικών ή πρόσβαση προστατευμένη από το κρύο του βουνού.

Οι περιορισμένες διαστάσεις του ανοίγματος ενισχύουν την απλότητα του σπιτιού. Δεν εμφανίζονται μεγάλα διακοσμητικά στοιχεία, μπαλκόνια ή μνημειακές δομές. Όλα μεταδίδουν την ιδέα ενός λειτουργικού σπιτιού, συνδεδεμένου με τη γεωργική εργασία και προσαρμοσμένου στο περιβάλλον.

Στην περιοχή του κάτω αριστερά φαίνεται μια άλλη κατασκευή με σκοτεινά και ακανόνιστα σχήματα. Θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε αποθήκη, μια βοηθητική εξάρτηση, σωρός ξύλων ή ένα τμήμα της κατοικίας σε διαφορετικό επίπεδο. Τα καφέ, βιολετικά και μαύρα τους δίνουν βάρος στο πρώτο πλάνο.

Αυτό το σχήμα εμφανίζεται μερικώς καλυμμένο από τη βλάστηση. Η ενοποίησή του με το έδαφος καθιστά δύσκολη τη διάκριση αρχιτεκτονικής από τη φύση. Αυτή η αβεβαιότητα είναι ελκυστική, καθώς μεταφέρει την εντύπωση ενός αρχαίου τόπου όπου τα φυτά και τα κτίρια συνυπήρχαν για μακρύ χρόνο.

Το πρώτο πλάνο καταλαμβάνεται από πλούσια βλάστηση με σκούρα πράσινα, γαλάζια και γκρι-τα χρώματα. Τα φυτά σχηματίζουν συμπαγείς μάζες γύρω από το σπίτι, καλύπτοντας το κάτω μέρος των τοίχων. Κάποια φύλλα ή κλάδοι υψώνονται με στενές και κάθετες μορφές.

Στο άκρο του κάτω δεξιού μέρους εμφανίζονται διάφορα μακριά φυτά που κόβονται πάνω από τον φωτεινό τοίχο. Οι σκοτεινές τους φιγούρες εισάγουν ρυθμό και βάθος. Η εγγύτητα αυτών των μορφών κάνει τον θεατή να φαίνεται ότι παρακολουθεί το σπίτι από πίσω ενός μικρού κήπου ή γης που καλύπτεται με χόρτα.

Αργότερα, δίπλα στη κατοικία, διακρίνεται ένα φράχτης ή δομή από ευθείες γραμμές και πράσινα. Οι κολώνες και οι διατόροι φαίνονται μερικώς καλυμμένοι από τη βλάστηση. Αυτό το στοιχείο επιτρέπει να φανταστείτε έναν μικρό κήπο, έναν κήπο ή μια έκταση γύρω από το σπίτι.

Ο φράχτης προσφέρει μια διακριτική ένδειξη ανθρώπινης δραστηριότητας. Παρότι δεν διακρίνονται φιγούρες, η παρουσία του υποδεικνύει ότι ο χώρος έχει οργανωθεί και χρησιμοποιηθεί. Η φύση κυριαρχεί το τοπίο, αλλά διατηρεί τα αποτυπώματα μιας καθημερινής ζωής συνδεδεμένης στη γη.

Στην αριστερή πλευρά υψώνεται ένα πρόσταγμα γεμάτο δέντρα και θάμνους. Η κλίση του ανεβαίνει προς τα πάνω και δημιουργεί μια μεγάλη διαγώνιο που πλαισιώνει το τοπίο. Οι χρωματικοί τόνοι αλλάζουν από βαθιά πράσινους σε κίτρινους, ώχρες, καφέ και πορτοκαλί.

Η ποικιλία χρωμάτων της πλαγιάς προμηνύει μια μεταβατική εποχή, πιθανώς φθινόπωρο. Κάποια δέντρα διατηρούν ακόμα πράσινα φύλλα, ενώ άλλα παρουσιάζουν χρυσούς και χαλκούς τόνους. Αυτή η συνύπαρξη δημιουργεί μια πλούσια και ζωντανή επιφάνεια.

Οι κόρδες κατανομές με σχήματα στρογγυλά και επικάλυψη. Τα κοντινότερα δέντρα φαίνονται σκοτεινά και ορισμένα, ενώ αυτά που βρίσκονται πιο μακριά υιοθετούν απαλότερα χρώματα. Αυτή η κλιμάκωση ενισχύει το βάθος και ευρύνο το τοπίο οπτικά.

Στον μεσαίο αριστερό τομέα εμφανίζονται αρκετές θάμνοι με έντονά κίτρινα και πράσινα. Η φωτεινότητά τους αντίκειται στον μεγάλο κεντρικό δέντρο. Αυτές οι μάζες ζεσταίνουν και δίνουν ζωή στο κάτω μέρος του πλαγιάς.

Κάποια δέντρα εμφανίζουν καφέ και κοκκινωποί τόνους που εισάγουν φθινοπωρινό χαρακτήρα. Οι στρογγυλεμένες κόρδες τους ενσωματώνονται ανάμεσα στα πράσινα και δημιουργούν ρυθμό χρωμάτων. Η ανομοιομορφία της διανομής αποτρέπει οποιαδήποτε αίσθηση μονοτονίας.

Η πλαγιά κατεβαίνει προς το κέντρο και βρίσκεται μερικώς κρυμμένη από το δέντρο. Αυτή η υπερκάλυψη αυξάνει το βάθος, καθώς επιτρέπει να διακριθεί με σαφήνεια το πρώτο πλάνο από το μεσαίο βουνό. Το δέντρο λειτουργεί ως κουρτίνα σκιάς μπροστά στα φωτεινά χρώματα του φόντου.

Πίσω από τη βλάστηση υψώνονται μεγάλα βουνά με αποχρώσεις ροζ, βιολετί και γκρι. Οι απαλές γραμμές τους καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος του κέντρου και δεξιά. Η ευαισθησία αυτών των χρωμάτων αντιπαρατίθεται με το σκοτάδι του δέντρου και μεταδίδει έντονη αίσθηση απόστασης.

Τα βουνά φαίνονται να περιβάλλονται από μια ελαφριά ατμόσφαιρα που θολώνει τα περιγράμματα τους. Δεν διακρίνονται συγκεκριμένες λεπτομέρειες βράχων ή βλάστησης, αλλά μεγάλες χρωματικές μάζες. Αυτή η απλοποίηση καθιστά το ανάγλυφο ήρεμο και σχεδόν αιθερικό.

Η κορυφή δεξιά είναι ευρύχωρη και στρογγυλεμένη. Η παλαιά ροζ σκιά της σχετίζεται με ορισμένες αποχρώσεις που υπάρχουν στον ουρανό και τη βλάστηση. Το βουνό φαίνεται να δέχεται απαλό φως, πιθανώς από τις πρώτες πρωινές ώρες ή ένα απόγευμα.

Προς το κέντρο, ένα άλλο υψόμετρο βρίσκεται μερικώς κρυμμένο από την κόπωση του δέντρου. Η σκιά του διαφαίνεται πίσω από τα μαύρα κλαδιά. Αυτή η επικάλυψη ενισχύει τη μεγαλοπρέπεια του δέντρου και τοποθετεί τα βουνά σε ένα σαφώς μακρινό επίπεδο.

Στον κάτω δεξί τομέα διακρίνονται δέντρα και θάμνοι σε αποχρώσεις κίτρινου, ώχρας και πράσινου. Αυτές οι μορφές φαίνονται πιο φωτεινές από τη βλάστηση του πρώτου πλάνου. Η ύπαρξή τους δημιουργεί μια μετάβαση ανάμεσα στο σπίτι και τα βουνά.

Κάποια από τα μακρινά δέντρο φαίνονται ομαδοποιημένα σε μια ανοιχτή ζώνη ή σε ένα φαράγγι. Οι θερμές τους αποχρώσεις υποδηλώνουν αγρούς, φθινοπωλικά δάση ή πλαγιάδες που λούζονται από το φως. Αυτός ο χώρος προσφέρει ευρύτητα και αποτρέπει το σπίτι να φαίνεται εντελώς κλειστό.

Ο ουρανός καταλαμβάνει το πάνω μέρος και φαίνεται κυριαρχούμενος από ένα ανοιχτό μπλε, γκρις και ελαφρώς ψυχρό. Η φωτεινότητά του προσφέρει ένα καθαρό υπόβαθρο για τη σιλουέτα του δέντρου. Η έλλειψη προεξέχουσων νεφών εστιάζει την προσοχή στο ανάγλυφο και στη βλάστηση.

Σε ορισμένες ζώνες, ο ουρανός παίρνει αποχρώσεις λευκού και λευκογάλαζου. Αυτές οι μεταβολές υποδηλώνουν μια ελαφρώς σκέπαστη ατμόσφαιρα. Η φωτεινότητα του γαλάζιου αντισταθμίζει τα γήινα και σκούρα χρώματα του τοπίου, προσφέροντας ισορροπία.

Το φως γενικά είναι ήπιο και διαχυτικό. Δεν διακρίνονται σκληρές σκιές ή ένα ορατό ήλιο, αλλά μια ομοιόμορφη κατανομή φωτισμού. Αυτή η ποιότητα συνεισφέρει στην αίσθηση ηρεμίας και περισυλλογής.

Η χρωματική παλέτα δομείται από την αντίθεση ανάμεσα στα πράσινα και τα μαύρα του δέντρου, τα κίτρινα και ώχρας της πλαγιάς, τα ροζ των βουνών και τα γαλάζια του ουρανού. Κάθε ομάδα χρωμάτων αντιστοιχεί σε ένα διαφορετικό επίπεδο και βοηθά στη δημιουργία βάθους.

Οι πιο έντονες αποχρώσεις εστιάζονται στο πρώτο πεδίο, ενώ τα χρώματα γίνονται σταδιακά απαλότερα προς τον ορίζοντα. Αυτή η μετάβαση δημιουργεί μια πειστική αίσθηση απόστασης και προσδίδει στη σκηνή μια περιβάλουσα ατμόσφαιρα.

Η σύνθεση δομείται γύρω από τρία κύρια στοιχεία: το σπίτι στο κάτω μέρος, το κεντρικό δέντρο και τα βουνά στο φόντο. Η κατοικία αντιπροσωπεύει την ανθρώπινη παρουσία, το δέντρο συμβολίζει τη δύναμη της γειτονικής φύσης και τα βουνά επεκτείνουν το τοπίο σε μια πιο μεγαλειώδη διάσταση.

Το μεγάλο δέντρο λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ γης και ουρανού. Οι ρίζες φαίνεται να βρίσκονται κοντά στο σπίτι, ενώ η κόψη υψώνεται προς τον φωτεινό τομέα. Αυτή η κεντρική θέση του δέντρου το καθιστά σχεδόν προστατευτικό και συμβολικό.

Το σπίτι, αντίθετα, μεταδίδει οικειότητα και καταφύγιο. Οι ανοιχτοί τοίχοι και η σκοτεινή στέγη φαίνονται να προσφέρουν προστασία ενάντια στο κρύο του βουνού. Η βλάστηση που το περιβάλλει ενισχύει την αίσθηση απομόνωσης και γαλήνης.

Η έλλειψη ανθρωπίνων σωμάτων εντείνει τη σιωπή. Ωστόσο, η κατοικία, η πόρτα και ο φράχτης υποδηλώνουν μια κοντινή παρουσία. Μπορεί να φανταστεί κανείς τους κατοίκους να εργάζονται στο πεδίο, να διασχίζουν τη πλαγιά ή να διαμένουν μέσα.

Η σκηνή εγείρει έναν τρόπο ζωής στενά συνδεδεμένο με τους φυσικούς κύκλους. Τα φθινοπωρινά χρώματα, τα βουνά και τα δέντρα καθορίζουν τον χαρακτήρα του τόπου. Το σπίτι φαίνεται να έχει προσαρμοστεί σε αυτό το περιβάλλον και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του.

Υπάρχει επίσης μια διάσταση νοσταλγίας. Το μικρό σπίτι περιτριγυρισμένο από βλάστηση μπορεί να ξυπνήσει αναμνήσεις από οικεία μέρη, καταφύγια βουνού ή τοπία που επισκεπτόντουσαν κατά την παιδική ηλικία. Η απομόνωσή του το καθιστά σύμβολο γαλήνης και αίσθησης του ανήκειν.

Οι ροζ κορυφές προσφέρουν ποιότητα ποιητική. Ο απροσδόκητα ήπιος χρωματισμός απομακρύνει το τοπίο από μια αυστηρή απεικόνιση και το γεμίζει με ευαισθησία. Απέναντι τους, η σκιερή φιγούρα του δέντρου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη δύναμη.

Η σύνθεση μεταδίδει ταυτόχρονα μόνιμη παρουσία και αλλαγή. Το σπίτι και το δέντρο φαίνονται σταθερά, ενώ τα χρώματα του φυλλώματος προμηνύουν την αλλαγή εποχών. Τα βουνά παραμένουν στη απόσταση ως σιωπηλά μάρτυρες αυτού του κύκλου.

Συνόψιμα, αυτό το υπέροχο πίνακας προσφέρει μια ήρεμη και βαθιά εκλυτική ματιά σε ένα μικρό αγροτικό σπίτι προστατευόμενο από ένα μεγάλο σκοτεινό δέντρο και περιτριγυρισμένο από φθινοπωρινή βλάστηση, με ήπιες ροζ κορυφές βουνών που υψώνονται στην απόσταση. Η γκρίζα στέγη, οι ανοιχτοί τοίχοι, ο φράχτης, οι χρυσές θάμνοι και η πλαγιά που καλύπτεται από δέντρα συνθέτουν ένα τοπίο γεμάτο οικειότητα και μνήμη. Η αρμονική ένωση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη φύση και την ατμόσφαιρα μετατρέπει τη σκηνή σε ποιητικό εορτασμό της προστασίας, της σιωπής και της ομορφιάς της ζωής στο βουνό.