André Chiodo (c. 1945) - L'automne sur le versant

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτή τη Magnífica εργασία τέχνης που ανήκει στον André Chiodo, η οποία απεικονίζει ένα μικρό αγροτικό σπίτι προστατευόμενο από ένα επιβλητικό δέντρο, περιτριγυρισμένο από φθινοπωρινή βλάστηση και απαλές ροζ βουνίσικες κορυφές κάτω από ένα καθαρό ουρανό. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική του τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 43x37x6 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 27x22 εκ.
· Λέι Ευέ οντός σε καμβά, υπογεγραμμένο στο χέρι από τον καλλιτέχνη στη δεξιά κάτω γωνία.
· Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο κάδρο (περιλαμβάνεται στον πλειστηριασμό ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Γιρνόν.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του ποντο.

Το πίνακας θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Το κόστος αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί με Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα συντριμμένο ορεινό τοπίο με κεντρικό πρωταγωνιστή ένα μεγάλο κερασιά δέντρο απόφυλής φύλλων που ανεβαίνει μεγαλοπρεπώς πάνω από ένα μικρό αγροτικό σπίτι. Η σύνθεση αναπτύσσεται μέσα σε πλούσια βλάστηση, πλαγιές καλυμμένες με φθινοπωρινά χρώματα και ροζ βουνά που εξαφανίζονται ήρεμα στον ορίζοντα. Το έντονο σκουρόφυλλο φύλλωμα του κεντρικού δέντρου αντίκειται στο φωτεινό ουρανό και στα κίτρινα, ώχρα και πράσινα των λόφων, δημιουργώντας μια ήρεμη, οικεία σκηνή βαθιά συνδεδεμένη με τη ζωή στο βουνό.

Το μεγάλο δέντρο καταλαμβάνει το κέντρο και αποτελεί το πιο σημαντικό στοιχείο της σύνθεσης. ο κορμός του μερικώς κρύβεται από τα κλαδιά και από τη στέγη του σπιτιού, αλλά ο θόλος του φτάνει μέχρι την κορυφή. Αυτή η τονισμένη κάθετη γραμμή οργανώνει όλο το τοπίο και κατευθύνει το βλέμμα από τη κατοικία προς τον ουρανό.

Το περίγραμμα του δέντρου παρουσιάζει μια ακανόνιστη και βαθμιαία μορφή. Τα κλαδιά εκτείνονται από τις δύο πλευρές με μεγάλες μαύρες μάζες που αραιώνουν προς την κορυφή. Αυτή η δομή μεταδίδει σταθερότητα και αντοχή, σαν το δέντρο να διατηρεί πολλά χρόνια το μικρό κτίριο στα πόδια του.

Τα φυλλώματα κυριαρχούνται από πολύ σκούρα πράσινα, μαύρα, γκρι-μπλε και μικρές μουντζουρίες βιολέτας. Ορισμένες ζώνες λαμβάνουν διακρινό φως και διακριτοποιούνται από πιο φωτεινά αντανάκλασις, ενώ άλλες παραμένουν βαθιά σκιασμένες. Αυτή η εναλλαγή προσδίδει όγκο και αποφασίζει να μη φαντάζεται η κορυφή σαν ομοιόμορφη επιφάνεια.

Οι κατώτερες κλάδες ανοίγουν ευρέως και καλύπτουν μεγάλο μέρος της στέγης και της γειτονικής βλάστησης. Οι οριζόντιες τους μορφές έρχονται σε αντίθεση με την άνοδο της κορυφής. Το δέντρο φαίνεται να επεκτείνετε πάνω από τη κατοικία όπως μια μεγάλη φυσική οροφή που παρέχει σκιά και προστασία.

Στην άνω μεριά, το περίγραμμα γίνεται στενότερο και ελαφρύ. Η άκρη κοπάζει καθαρά πάνω από τον γαλαζωπό ουρανό και προσθέτει κομψότητα στο σύνολο. Μερικά μικρά κλαδιά ξεχωρίζουν με ακανόνιστο τρόπο και ενισχύουν τη φυσικότητα της μορφής.

Το αγροτικό σπίτι εμφανίζεται στο κεντρικό προσκήνιο, μερικώς καλυμμένο από το δέντρο, τους θάμνους και το δικό του κάτω άκρο της σύνθεσης. Το μικρό του μέγεθος σε σχέση με τη βλάστηση και τα βουνά τονίζει την απεραντοσύνη του φυσικού περιβάλλοντος. Η αρχιτεκτονική ενσωματώνεται ταπεινά στο τοπίο χωρίς να το προσπαθεί να το κυριεύσει.

Η στέγη αποτελεί το πιο ορατό μέρος της κατοικίας. Η επικάλυψή της έχει γκριζωπές, μοβ, καφέ και γαλαζωπές αποχρώσεις. Οι διαφορετικές ζώνες χρώματος υποδεικνύουν παλιές κεραμίδια, μικρές ανομοιομορφίες και περιοχές όπου το φως επιδρά με διαφορετικό τρόπο.

Η κάλυψη σχηματίζει μια ευρεία διαγώνιο προς τα κάτω δεξιά. Αυτή η κατεύθυνση δίνει δυναμισμό και εξισορροπεί την κάθετο του δέντρου. Τα όρια της στέγης ορίζονται με σκοτεινές και ανοιχτές γραμμές που επιτρέπουν την αντίληψη του όγκου.

Τα γκριζωπά και βιολέ τεις αντανάκλασεις των κεραμοσκεπών δημιουργούν χρωματική σχέση με τα βουνά στο υπόβαθρο. Το σπίτι φαίνεται να αποτυπώνει τα ψυχρά χρώματα της ατμόσφαιρας στις επαλείψεις, ενώ οι τοίχοι διατηρούν θερμότερους και χωμάτινους τόνους.

Το προσκήνιο φαίνεται να αποτελείται από κρέμες, αποχρώσεις κίτρινου, ώχρες και μικρές γκρι αποχρώσεις. Η φωτεινότητά του αντίκειται απαλά με το σκοτεινό τεχνικό, την βλάστηση. Παρά το μερικό κάλυμμα, προσφέρει μια ζεστή νότα στο πρώτο επίπεδο.

Στο κάτω δεξί άκρο διακρίνεται μια σκοτεινή είσοδος που θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε πόρτα ή παράθυρο. Το καφέ-κοκκινωπό χρώμα του ξεχωρίζει πάνω στον ανοιχτό τοίχο. Αυτή η μικρή λεπτομέρεια υποδηλώνει εσωτερικό χώρο ή πρόσβαση προστατευμένη από το κρύο του βουνού.

Οι μικρές διαστάσεις της οπής ενισχύουν την απλότητα του σπιτιού. Δεν εμφανίζονται μεγάλα διακοσμητικά στοιχεία, μπαλκόνια ή μνημειώδη δομές. Όλα μεταδίδουν την ιδέα μιας λειτουργικής κατοικίας, συνδεδεμένης με τη δουλειά στο αγρόκτημα και προσαρμοσμένη στο περιβάλλον.

Στην αριστερή ζώνη παρατηρείται μια άλλη κατασκευή με σκοτεινές και ακανόνιστες μορφές. Μπορεί να πρόκειται για αποθήκη, βοηθητική εγκατάσταση, σωρός ξύλων ή ένα τμήμα της κατοικίας σε διαφορετικό επίπεδο. Οι καφέ, βιολέ και μαύροι τόνοι προσφέρουν βάρος στο πρώτο πλάνο.

Αυτή η μορφή εμφανίζεται μερικώς καλυμμένη από τη βλάστηση. Η ενοποίηση με το έδαφος δυσκολεύει τη σαφή διάκριση αρχιτεκτονικής και φύσης. Αυτή η αμφισημία είναι ελκυστική, μεταφέροντας την εντύπωση ενός αρχαίου τόπου όπου τα φυτά και τα κτίρια συνυπήρχαν για πολύ καιρό.

Το πρώτο επίπεδο καταλαμβάνεται από πλούσια βλάστηση με σκούρα πράσινα, γαλαζοπράσινα και γκρι-μπλε. Τα φυτά σχηματίζουν συμπαγείς μάζες γύρω από το σπίτι, κρύβοντας το κάτω μέρος των τοίχων. Κάποια φύλλα ή κλαδιά υψώνονται με στενές και κάθετες μορφές.

Στο κάτω δεξί άκρο εμφανίζονται αρκετά μακρυά φυτά που κόβονται πάνω από την φωτεινή πρόσοψη. Οι σκιερές τους φιγούρες εισάγουν ρυθμό και βάθος. Η εγγύτητα αυτών των μορφών κάνει τον θεατή να νομίζει ότι βλέπει το σπίτι από πίσω από έναν μικρό κήπο ή έναν αγρό καλυμμένο με χόρτα.

Κοντά στη κατοικία διακρίνεται ένα φράχτη ή μια δομή από καθαρές γραμμές και πράσινους τόνους. Τα ποδάρια του και τα δοκάρια εμφανίζονται εν μέρει κρυμμένα από τη βλάστηση. Αυτό το στοιχείο επιτρέπει να φανταστεί κανείς έναν μικρό κήπο, έναν κήπο ή ένα οικόπεδο γύρω από το σπίτι.

Ο φράχτης παρέχει μια διακριτή ένδειξη ανθρώπινης δραστηριότητας. Παρά την απουσία φιγούρων, η παρουσία του υποδεικνύει ότι ο χώρος έχει οργανωθεί και χρησιμοποιηθεί. Φύση κυριαρχεί το τοπίο, αλλά διατηρεί τα αποτυπώματα μιας καθημερινής ζωής συνδεδεμένης με τη γη.

Στα αριστερά πλευρά υψώνεται μια πλαγιά καλυμμένη με δέντρα και θάμνους. Η κλίση ανεβαίνει προς την άνω μεριά και δημιουργεί μια μεγάλη διαγώνιο που πλαισιώνει το τοπίο. Οι χρωματικοί τόνοι αλλάζουν από βαθύ πράσινο σε κίτρινο, ώχρα, καφέ και πορτοκαλί.

Η χρωματική ποικιλία της πλαγιάς προτείνει μια μετεωρολογική περίοδο, πιθανά φθινόπωρο. Κάποια δέντρα διατηρούν ακόμα τα πράσινα φύλλα, ενώ άλλα εμφανίζουν χρυσούς και χαλκούς τόνους. Αυτή η συμβίωση δημιουργεί μια πλούσια και ζωντανή επιφάνεια.

Οι κοπές διαμοιράζονται με στρογγυλεμένες και επικάλυπτες μορφές. Τα κοντινότερα δέντρα φαίνονται σκούρα και οριστικά, ενώ τα πιο απομακρυσμένα υιοθετούν απαλότερους χρωματικούς τόνους. Αυτή η βαθμίδα ενισχύει την εμβάθυνση και επεκτείνει οπτικά το τοπίο.

Στην μεσαία ζώνη αριστερά εμφανίζονται αρκετές θάμνοι με έντονους κίτρινους και πράσινους τόνους. Η φωτεινότητά τους αντίκειται στον μεγάλο κεντρικό δέντρο. Αυτές οι μάζες ζεσταίνουν την κάτω μεριά της πλαγιάς.

Μερικά δέντρα παρουσιάζουν αποχρώσεις καφέ και κοκκινωπές που εισάγουν χαρακτήρα φθινοπωρινό. Οι στρογγυλεμένες κύρτες τους εντάσσονται μεταξύ των πράσινων και δημιουργούν ρυθμό χρωμάτων ήρεμο. Ο κατακερματισμός αποφεύγει κάθε αίσθηση μονοτονίας.

Η πλαγιά κατεβαίνει προς το κέντρο και παραμένει μερικώς κρυφή από το δέντρο. Αυτή η επικάλυψη αυξάνει την εμβάθυνση, διότι επιτρέπει να διακρίνεις σαφώς το πρώτο πλάνο από το μεσαίο βουνό. Το δέντρο λειτουργεί ως σκιά-κουρτίνα απέναντι στα φωτεινά χρώματα του φόντου.

Πίσω από τη βλάστηση υψώνονται μεγάλα βουνά με ροζ, βιολετί και γκριζωπούς αποχρώσεις. Τα απαλά τους προφίλ καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος του κεντρικού και δεξιού τομέα. Η λεπτότητα αυτών των χρωμάτων contrast με το σκοτεινό δέντρο και μεταδίδει μια έντονη αίσθηση απόστασης.

Τα βουνά φαίνονται να περιβάλλονται από μια ελαφριά ατμόσφαιρα που θολώνει τα περιγράμματα. Δεν διακρίνονται συγκεκριμένες πέτρες ή βλάστηση, αλλά μεγάλες χρωματικές μάζες. Αυτή η απλοποίηση κάνει το υλικό τοπίο ήρεμο και σχεδόν αιθέριο.

Η κορυφή στα δεξιά είναι ευρύχωρη και στρογγυλεμένη. Ο ροζώνας της παλαιο-ροζ απόχρωσης σχετίζεται με ορισμένες αποχρώσεις στον ουρανό και στη βλάστηση. Το βουνό φαίνεται να λαμβάνει απαλό φως, ίσως τις πρώτες ώρες το πρωί ή ένα αργά το απόγευμα.

Προς το κέντρο, ένα άλλο υψόμετρο παραμένει μερικώς κρυμμένο πίσω από την κόψη του δέντρου. Το σχήμα του διαφαίνεται πίσω από τα σκουρόχρωμα κλαδιά. Αυτή η επικάλυψη ενισχύει τη μνημειακότητα του δέντρου και θέτει τα βουνά σε ένα επίπεδο σαφώς μακριά.

Στην περιοχή κάτω δεξιά διακρίνονται δέντρα και θάμνοι σε αποχρώσεις κίτρινου, ώχρας και πράσινου. Αυτές οι μορφές φαίνονται πιο φωτεινές από τη βλάστηση του πρωταρχικού πλάνου. Η παρουσία τους δημιουργεί μετάβαση ανάμεσα στο σπίτι και τα βουνά.

Μερικά μακρινά δέντρα φαίνονται να συγκεντρώνονται σε μια ανοιχτή ζώνη ή σε μια κοιλάδα. Οι θερμοί τους χρωματισμοί υποδηλώνουν πεδιάδες, φθινοπωλικά δάση ή ελάτες καλυμμένες από το φως. Αυτός ο χώρος προσφέρει έκταση και αποτρέπει το σπίτι από το να φαίνεται εντελώς περικυκλωμένο.

Ο ουρανός καταλαμβάνει το πάνω μέρος και φαίνεται κυριαρχούμενος από ένα ανοιχτό μπλε, γκρι-μπλε και ελαφρώς ψυχρό. Η φωτεινότητά του παρέχει ένα καθαρό υπόβαθρο για τη σιλουέτα του δέντρου. Η απουσία σύννεφων τονίζεται και στρέφει την προσοχή στο ανάγλυφο και στη βλάστηση.

Σε ορισμένες ζώνες, ο ουρανός υιοθετεί λευκές και μαργαριταρένιες γκρι αποχρώσεις. Αυτές οι παραλλαγές υποδηλώνουν μια ελαφριά ατμόσφαιρα. Η γαλάζια καθαρότητα αντιτίθεται με τα γήινα και σκοτεινά χρώματα του τοπίου, προσφέροντας ισορροπία.

Το γενικό φως είναι απαλό και διάχυτο. Δεν διακρίνονται σκληρές σκιές ή απτό φως του ήλιου, αλλά ομοιόμορφα κατανεμημένος φωτισμός. Αυτή η ποιότητα συμβάλλει στην αίσθηση ηρεμίας και απομόνωσης.

Η χρωματική παλέτα δομείται μέσω της αντίθεσης ανάμεσα στα πράσινα και τα μαύρα του δέντρου, τα κίτρινα και ώχρα της πλαγιάς, τα ροζ των βουνών και τα μπλε του ουρανού. Κάθε ομάδα χρωμάτων αντιστοιχεί σε ένα διαφορετικό επίπεδο και βοηθά στην οικοδόμηση βάθους.

Οι πιο έντονες απόχρωση συγκεντρώνονται στο πρώτο επίπεδο, ενώ τα χρώματα γίνονται σταδιακά πιο απαλού προς τον ορίζοντα. Αυτή η μετάβαση δημιουργεί μια πειστική αίσθηση απόστασης και δίνει στη σκηνή μια ατμόσφαιρα που σε περιβάλει.

Η σύνθεση δομείται γύρω από τρία βασικά στοιχεία: το σπίτι στο κάτω μέρος, το κεντρικό δέντρο και τα βουνά στο φόντο. Η κατοικία αντιπροσωπεύει την ανθρώπινη παρουσία, το δέντρο συμβολίζει τη δύναμη της γειτονικής φύσης και τα βουνά διευρύνουν το τοπίο σε μια περισσότερο μεγαλοπρεπή διάσταση.

Το μεγάλο δέντρο λειτουργεί ως σύνδεσμος ανάμεσα στη γη και τον ουρανό. Οι ρίζες φαίνεται να βρίσκονται δίπλα στο σπίτι, ενώ ο θόλος του υψώνεται προς τον φωτεινό χώρο. Αυτή η κεντρική θέση του του δίνει μια σχεδόν προστατευτική και συμβολική διάσταση.

Αντίθετα, το σπίτι μεταφέρει οικειότητα και καταφύγιο. Οι ανοιχτοί τοίχοι και η σκοτεινή στέγη φαίνονται να προσφέρουν προστασία από τα κρύα του βουνού. Η βλάστηση που το περιβάλλει ενισχύει την αίσθηση απομόνωσης και γαλήνης.

Η απουσία ανθρώπων εντείνει τη σιωπή. Ωστόσο, η κατοικία, η πόρτα και ο φράχτης υποδηλώνουν μια κοντινή παρουσία. Είναι πιθανό να φανταστεί κανείς τους κατοίκους να εργάζονται στο χωράφι, να διασχίζουν την πλαγιά ή να παραμένουν μέσα.

Η σκηνή προκαλεί μια μορφή ζωής στενά συνδεδεμένη με τους φυσικούς κύκλους. Τα φθινοπωρινά χρώματα, τα βουνά και τα δέντρα ορίζουν τον χαρακτήρα του τόπου. Το σπίτι φαντάζει προσαρμοσμένο σε αυτό το περιβάλλον και αποτελεί μέρος του.

Υπάρχει επίσης μια νοσταλγική διάσταση. Το μικρό σπίτι περιτριγυρισμένο από βλάστηση μπορεί να ξυπνήσει αναμνήσεις από οικείους τόπους, ορεινές καλυβές ή τοπία που επισκεπτόσουν στην παιδική ηλικία. Η απομόνωση το καθιστά σύμβολο γαλήνης και ταύτισης.

Οι ροζ βουνίσιες αποχρώσεις προσφέρουν ποιητική ποιότητα. Ο απροσδόκητα ήπιος χρωματισμός απομακρύνει το τοπίο από μια αυστηρή αναπαράσταση και γεμίζει με ευαισθησία. Αντιμέτωπο με αυτά, το σκούρο περίγραμμα του δέντρου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη δύναμη.

Η σύνθεση μεταδίδει ταυτόχρονα μόνιμη ύπαρξη και αλλαγή. Το σπίτι και το δέντρο φαίνονται σταθερά, ενώ τα χρώματα του φυλλώματος προαναγγέλλουν την αλλαγή των εποχών. Τα βουνά παραμένουν στην απόσταση ως σιωπηλοί μάρτυρες αυτού του κύκλου.

Συνολικά, αυτό το υπέροχο έργο προσφέρει μια ήρεμη και βαθιά εμπνευσμένη ματιά σε ένα μικρό αγροτικό σπίτι προστατευόμενο από ένα μεγάλο σκοτεινό δέντρο και περιτριγυρισμένο από φθινοπωρινή βλάστηση, με απαλά ροζ βουνά να υψώνονται στην απόσταση. Το γκριώ χρώμα της στέγης, οι ανοιχτοί τοίχοι, ο φράχτης, οι χρυσές θάμνοι και η βλάστηση καλυμμένη με δέντρα συνθέτουν ένα τοπίο γεμάτο οικειότητα και μνήμη. Η αρμονική ένωση αρχιτεκτονικής, φύσης και ατμόσφαιρας μεταμορφώνει τη σκηνή σε ποιητική γιορτή της προστασίας, της σιωπής και της ομορφιάς της ζωής στο βουνό.