Jaume Mateu (1954) - El guardián del tiempo

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το Magnífico έργο τέχνης που ανήκει στον Jaume Mateu, το οποίο απεικονίζει ένα αρχαίο ρολόι περιτριγυρισμένο από βιβλία, λουλούδια, ένα κερί και μια μικρή μορφή καθιστή, συνθέτοντας μια οικεία σκέψη σχετικά με το πέρασμα του χρόνου και τη μνήμη. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 40,5x61,5x1 cm.
· Ελαιογραφία σε κοντραπλάκα υπογεγραμμένη χειρογράφως από τον καλλιτεχνή στο κάτω αριστερό μέρος.
· Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόντα.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του πλειστηριάσματος. Ψευδής απεικόνιση σε mockup επεξηγηματικό· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό άρθρο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το πλαίσιο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από ειδικό της IVEX, χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και το ίδιο το μεταφορικό κόστος.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos ή GLS με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε παγκόσμιο επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια εκλεπτυσμένη νεκρή φύση που τοποθετείται σε ένα ράφι ή τραπέζι μπροστά από ένα μεγάλο παράθυρο. Στον πυρήνα υψώνεται ένα τραπεζοκάθισμα ρολόι με σκοτεινό σώμα και ανοιχτό καντράν, συνοδευόμενο από διάφορα βιβλία, ένα λευκό βάζο με κλαδιά και λουλούδια, μια μικρή ανθρώπινη μορφή καθιστή και ένα λεπτό σκεύος με λευκά λουλούδια. Το απαλό φως που διαπερνά το κρύσταλλο περιβάλλει τα αντικείμενα σε μια οικεία και ήσυχη ατμόσφαιρα, μετατρέποντας μια απλή οικιακή συλλογή σε βαθιά σκέψη για το πέρασμα του χρόνου, τη μνήμη, την ανάγνωση και τη σπανιότητα της ζωής.

Ο ρολόι αποτελεί τον πραγματικό άξονα της σύνθεσης. Η δομή του ορθογώνιο σώμα καταλαμβάνει κεντρική θέση και ξεχωρίζει για την ένταση των μαύρωντονικών του, των σκούρων πράσινων και γκριζατών χρωμάτων. Η παρουσία του, στιβαρή, αντιτίθεται στη λεπτότητα των λουλουδιών και στη σκηνική θέση της μικρής μορφής στα δεξιά.

Η βάση του ρολογιού στηρίζεται σταθερά πάνω στο ράφι. Το κατώτερο μέρος παρουσιάζει μια κλιμακωτή μορφή που συνδυάζει μαύρα, καφέ και γκρι αντανακλάσεις. Αυτή η δομή παρέχει σταθερότητα και διαχωρίζει οπτικά το κύριο σώμα από την ανοιχτή επιφάνεια πάνω στην οποία εδράζεται.

Το σώμα του ρολογιού υψώνεται μέσω μιας ορθογώνιας και ελαφρώς στενής μορφής. Οι σκούρες επιφάνειές του δέχονται μικρά γκρι-πράσινα και γαλαζωπά αντανακλάσεις που επιτρέπουν την αντίληψη του όγκου. Η σ sobriety του σχεδιασμού κάνει την καντράνα να ξεχωρίζει αμέσως.

Η καντράνα κυκλική εμφανίζεται κυριαρχούμενη από τόνους κρέμας, κίτρινους και ώχρας. Οι σκούροι αριθμοί κατανέμονται γύρω από το περίγραμμα και δημιουργούν ένα κανονικό ρυθμό. Παρότι ορισμένες λεπτομέρειες ενσωματώνονται ήσυχα στην ατμόσφαιρα, το αντικείμενο αναγνωρίζεται με σαφήνεια ως σύμβολο του χρόνου.

Οι ○ δείκτες τοποθετούνται στο κέντρο και σχεδιάζουν λεπτές μαύρες γραμμές πάνω στην ανοιχτή επιφάνεια. Η συγκεκριμένη τους θέση είναι λιγότερο σημαντική από το νόημά τους: υπενθυμίζουν ότι ο χρόνος συνεχίζεται ακόμα και όταν τα αντικείμενα και ο χώρος φαίνονται ακίνητα.

Ο φωτεινός κύκλος της καντράνας αντιθέτει με το ορθογώνιο σώμα που τον περιέχει. Αυτή η αντίθεση μεταξύ καμπύλης και γεωμετρίας φέρνει ισορροπία. Η καντράνα λειτουργεί σχεδόν σαν ένα μικρό σημείο φωτός μέσα σε μια σύνθεση κυριαρχούμενη από ήπιους τόνους.

Πάνω από τα βιβλία resting διάφορα βιβλία τοποθετημένα οριζόντια. Ο κατώτερος όγκος παρουσιάζει καφέ και ώχρες, ενώ ο ανώτερος συνδυάζει βαθύ κόκκινα, βουργουνδίες, ροζ και ένα ανοιχτό περίγραμμα. Η τοποθέτησή τους προτείνει μια διακοπή ανάγνωσης ή μια επιλογή έργων διατηρημένων κοντά στον ρολόι.

Τα βιβλία εισάγουν μια διανοητική και προσωπική διάσταση. Δεν εμφανίζονται ως αντικείμενα απλώς διακοσμητικά, αλλά ως ενδείξεις παρουσίας ανθρώπου αόρατου. Μπορεί κανείς να φανταστεί ότι ανήκουν σε κάποιον που συνηθίζει να διαβάζει κοντά στο παράθυρο και τα άφησε εκεί για να τα συνεχίσει αργότερα.

Οι ράβδοι και οι καλύμψεις παρουσιάζουν ελαφρές ανομοιομορφίες και αλλαγές χρώματος. Αυτές οι διακυμάνσεις προτείνουν τη χρήση και τη διέλευση του χρόνου πάνω στις επιφάνειές τους. Τα βιβλία, όπως και το ρολόι, συνδέονται με τη μνήμη και τη συσσώρευση εμπειριών.

Πάνω από τους τόμους φαίνεται ένα μικρό κανδηλαβό ή μεταλλικό σκεύος με καμπύλες μορφές. Η μαύρη βάση του υψώνεται προς ένα κεντρικό κούπα και δύο πλαϊνά χέρια. Αυτό το αντικείμενο προσδίδει κομψότητα και κορώνα κάθετα το σύνολο που σχηματίζουν το ρολόι και τα βιβλία.

Ένα λευκό και στενό κερί προέρχεται από το κέντρο του κανδενάβου. Η μορφή του κάθετα ανεβαίνει προς την ανώτερη μεριά του παραθύρου και ξεχωρίζει έναντι του ανοιχτού φόντου. Δεν φαίνεται να είναι αναμμένο, ενισχύοντας τη σιωπή της στιγμής και την αίσθηση ενός φυσικού φωτός εκτός.

Το κερί μπορεί να ερμηνευθεί ως σύμβολο φωτός, γνώσης και διάρκειας. Η ευθραυστότητά του αντίκειται στην ανθεκτικότητα του ρολογιού, ενώ η κάθετη του θέση δημιουργεί σύνδεση ανάμεσα στο ράφι και στην υπέρτερη ζώνη. Μαζί με τα βιβλία, εισάγει μια διανοητική διάσταση.

Ανατολικά αριστερά από το ρολόι στηρίζονται αρκετά βιβλία σε οριζόντια και κεκλιμένη θέση. Οι καλύμψεις τους παρουσιάζουν καφέ, βουργουνδί, σκούρα πράσινά και ροζ αποχρώσεις. Η ακανόνιστη διάταξη αποτρέπει τη λακωνικότητα και δημιουργεί μια μετάβαση ανάμεσα στο ρολόι και το βάζο.

Τα βιβλία φαίνονται να στηρίζονται τοποθετημένα το ένα απέναντι στο άλλο και στο πλευρό του ρολογιού. Αυτή η θέση μεταδίδει φυσικότητα, σαν να είχαν τοποθετηθεί αυθόρμητα. Οι διαγώνιες τους προσφέρουν κίνηση μέσα σε μια σύνθεση κατά βάση σταθερή.

Στο αριστερό άκρο εμφανίζεται ένα μεγάλο λευκό βάζο με σφαιρικό σώμα. Το ευρύ και καμπύλο σχήμα του αντίκειται στις ευθείες γραμμές των βιβλίων και του ρολογιού. Η επιφάνειά του συνδυάζει λευκούς, γκρι και λεπτούς γαλάζιους αντανακλάσεις.

Το βάζο στενεύει προς τα πάνω και διατηρεί ένα άφθονο σύνολο από κλαδιά, στελέχη και φύλλα. Ο φωτεινός του όγκος ξεχωρίζει από το ώχρα φόντο του τοίχου και προσφέρει φωτισμό στη ζώνη αριστερά. Το οβάλ σχήμα προσδίδει απαλότητα και ισορροπία.

Τα κλαδιά υψώνονται προς διαφορετικές κατευθύνσεις, δημιουργώντας μια δυναμική δομή και σχεδόν γλυπτή. Μερικά λυγίζουν προς το ρολόι, ενώ άλλα επεκτείνονται προς το αριστερό άκρο. Αυτή η κατανομή καθοδηγεί το βλέμμα και πλαισιώνει το κεντρικό σύνολο.

Τα φύλλα παρουσιάζουν σκούρα πράσινα, γκριών αποχρώσεις και μικρές γαλάζιες αντανακλάσεις. Οι μακριές τους μορφές επικαλύπτονται και δημιουργούν μια μάζα βλάστησης με ελαφρώς αγριολούλουδο χαρακτήρα. Δεν πρόκειται για ένα ανθοδέσμης ακριβώς τακτοποιημένο, αλλά για μια φυσική και αυθόρμητη σύνθεση.

Μεταξύ των φύλλων εμφανίζονται μικρά λουλούδια και οφθαλμοί ροζ, ερυθρά και βιολετί. Αυτές οι ζεστές επικαλύψεις τονίζονται διακριτικά πάνω από τα πράσινα θαμπά. Η ευαισθησία των λουλουδιών εισάγει μια νότα ζωής μέσα στο σιωπηλό εσωτερικό.

Ορισμένα στελέχη φαίνονται ξηρά ή μερικώς γυμνά. Αυτή η συνύπαρξη πράσινων φύλλων, λουλουδιών και γυμνών κλάδων προσθέτει συμβολική πλούτο. Το μπουκέτο μπορεί να ερμηνευθεί ως εικόνα των φυσικών κύκλων, όπου η ανάπτυξη, η πλήρωση και η παρακμή εμφανίζονται ταυτόχρονα.

Στην δεξιά πλευρά του ρολογιού ξεχωρίζει ένα μικρό γλυπτό μαύρου χρώματος. Το φιγούρα αντιπροσωπεύει ένα άτομο καθιστό, με σώμα όρθιο και τα χέρια στηρίζονται στα γόνατα ή συγκεντρωμένα στα γόνατα. Το σκοτεινό του περίγραμμα κόβεται ξεκάθαρα έναντι του παραθύρου.

Το κεφάλι φαίνεται ελαφρώς κεκλιμένο, προσφέροντας στη φιγούρα μια μετρημένη στάση. Οι χαρακτηρισμοί του δεν διακρίνονται με ακρίβεια, αλλά η στάση μεταδίδει γαλήνη, υπομονή και περισυλλογή. Φαίνεται να παρατηρεί σιωπηλά το ρολόι ή τον χώρο που εκτείνεται μπροστά της.

Η φιγούρα στηρίζεται πάνω σε μια στρογγυλή και σκούρα βάση. Κάτω υπάρχει ακόμη μια βάση ορθογώνια ή κυκλική που υψώνει το σύνολο. Αυτή η διαδοχή στηριγμάτων δίνει στο μικρό γλυπτό μια στερεή και τελετουργική παρουσία.

Το μαύρο χρώμα του αγαλματιδίου θέτει έναν άμεσο διάλογο με το σώμα του ρολογιού. Και τα δύο στοιχεία μοιράζονται μια βαθιά τονικότητα, αλλά οι σημασίες τους διαφέρουν: το ρολόι αντιπροσωπεύει τον αντικειμενικό χρόνο, ενώ η φιγούρα προμηνύει την ανθρώπινη και contemplative εμπειρία αυτού του χρόνου.

Η εγγύτητα ανάμεσα στο ρολόι και το γλυπτό δημιουργεί μια μικρή συμβολική αφήγηση. Η φιγούρα φαίνεται να περιμένει, να παρακολουθεί ή να reflecting ενώ οι ώρες προχωρούν. Αυτή η σχέση μετατρέπει τη νεκρή φύση σε μια σκηνή μεγάλης ψυχικής βάθους.

Στη δεξιά πλευρά του γλυπτού βρίσκεται ένα μικρό βάζο ή σκεύος με στενή κοπή. Η κάθετη μορφή συνδυάζει καφέ, γκρι και μαύρα. Από πάνω εμφανίζεται μια μάζα λευκών λουλουδιών με απαλό και στρογγυλεμένο ύφος.

Τα λουλούδια σχηματίζουν ένα διαφανές νέφος που αντίκειται στη φιγούρα σκοτεινή και στους ζεστούς τόνους του τοίχου. Τα ακανόνιστα περιγράμματα υποδηλώνουν πολυάριθμα πέταλα ομαδοποιημένα. Αυτή η φωτεινότητα εξισορροπεί οπτικά το μεγάλο λευκό βάζο που βρίσκεται στην αριστερή άκρη.

Το μικρό σκεύος φαίνεται ιδιαίτερα ευαίσθητο σε σχέση με το μέγεθος του ρολογιού. Η στενοπωρία του και η ευαισθησία των λουλουδιών εισάγουν μια νότα ελαφρότητας. Βοηθά επίσης να κλείσει ο οπτικά τη σύνθεση προς τα δεξιά χωρίς να την επιβαρύνει.

Η ράφι πάνω στην οποία ξεκουράζονται τα αντικείμενα έχει μια απόχρωση γκρι-πράσινη. Η επιφάνειά της λειτουργεί ως κοινή βάση και ενώνει όλα τα στοιχεία. Το μπροστινό άκρο διακοσμείται με μια ακολουθία σκούρων σχημάτων παρόμοιων με φούντες ή μικρά διακοσμητικά μοτίβα.

Αυτό το διακοσμητικό λεπτομέρειες προσφέρει ρυθμό επανάληψης στο κάτω μέρος. Οι μικρές μαύρες μορφές αντίκεινται με τη διαύγεια του άκρου και προτείνουν ύφασμα, τραπεζομάντιλο ή διακοσμητικό φόρτωμα. Η παρουσία του ενισχύει τον οικιακό και φροντισμένο χαρακτήρα του εσωτερικού.

Η διάταξη των αντικειμένων απαντά σε μια ασύμμετρη ισορροπία. Το μεγάλο βάζο και τα κλαδιά κατέχουν την αριστερή πλευρά· το ρολόι κυριαρχεί στο κέντρο· και η γλυπτική με τα λευκά λουλούδια συμπληρώνει τη δεξιά. Κάθε ομάδα έχει τη δική της ταυτότητα, αλλά όλοι σχετίζονται μέσω χρωμάτων και σχημάτων.

Οι καμπύλες του βάζου, η σφαίρα και τα λουλούδια αντιτίθενται στα ορθογώνια του ρολογιού, των βιβλίων και του παραθύρου. Αυτή η συνύπαρξη στρογγυλών και γεωμετρικών μορφών προσφέρει ποικιλία. Κανένα στοιχείο δεν φαίνεται τυχαίο.

Το παράθυρο καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το φόντο και διαιρείται από ευρείς κάθετους καμβάδες. Οι γκρι, λευκοί, μωβ και ροζ τόνοι του κρυστάλλου υποδηλώνουν ένα φως που διέρχεται από κουρτίνες, ομίχλη ή εξωτερικούς αντανακλάσεις. Η ατμόσφαιρα που διαπερνά το παράθυρο είναι ήρεμη και αγκαλιάζει.

Οι μαύρες γραμμές του πλαισίου οριοθετούν διάφορες ορθογώνιες ζώνες. Αυτή η δομή οργανώνει το φόντο και επαναλαμβάνει τη γεωμετρία του ρολογιού και των βιβλίων. Το παράθυρο προσφέρει βάθος, αν και εκείνο που υπάρχει πέρα από αυτό παραμένει ασαφές.

Ορισμένες ροζέ και βιολέτες κηλίδες διακρίνονται πίσω από το κρύσταλλο. Θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε κτίρια, κουρτίνες, αντανακλάσεις ή εξωτερικά στοιχεία. η απροσδιορισία του προσδίδει μυστήριο και αποτρέπει την απόσπαση της προσοχής από τα αντικείμενα στο πρώτο πλάνο.

Το εξωτερικό φως δεν εισέρχεται έντονα, αλλά απαλούται. Φαίνεται σαν ένα φως πρωινού συννεφιασμένου ή ενός απογευματινού ήσυχου που διαχέεται απαλά πάνω στα αντικείμενα. Αυτός ο φωτισμός ευνοεί τους μαλακούς τόνους και δημιουργεί μια ατμόσφαιρα περισυλλογής.

Ο τοίχος δεξιά και αριστερά από το παράθυρο παρουσιάζει καφέ, ώχρες και ροζ τόνους. Αυτά τα ζεστά χρώματα αντίκεινται με τα πράσινα και τα μαύρα του κεντρικού συνόλου. Ο τοίχος λειτουργεί ως πλαίσιο που περικλεί και προστατεύει τη σκηνή.

Το καθαρό ανάκλασμα πάνω στην καντράνα επιτρέπει στο ρολόι να ξεχωρίζει χωρίς να διακόπτει τη γενική μαλακότητα. Τα βιβλία, το κερί και το βάζο δέχονται επίσης μικρές ακτίνες. Το φως φαίνεται να ενώνει τα αντικείμενα μέσω μιας λεπτής συνέχειας.

Η χρωματική γκάμα κυριαρχείται από καφέ, γρί, ξεθωριασμένα πράσινά, μαύρα και άσπρα. Τα κόκκινα στα βιβλία και στα λουλούδια προσφέρουν ζεστασιά, ενώ τα βιολετί του υποβάθρου εισάγουν μια νοσταλγική νότα. Το αποτέλεσμα είναι σοβαρό, αρμονικό και βαθιά οικείο.

Η απουσία πραγματικών προσώπων ενισχύει την αίσθηση ύπαρξης αφανής παρουσίας. Τα βιβλία υποδεικνύουν τον αναγνώστη, το κερί θυμάται σε όποιον μπορεί να το ανάψει, το ρολόι σηματοδοτεί τις ώρες του σπιτιού και τα λουλούδια αποκαλύπτουν την περιποίηση κάποιου. Η διαμονή φαίνεται προσωρινά άδεια, αλλά γεμάτη μνήμη.

Το μικρό γλυπτό λειτουργεί ως συμβολικός αντικαταστάτης αυτής της ανθρώπινης παρουσίας. Η θέση του καθιστού υιοθετεί ησυχία και περισυλλογή. Φαίνεται να φυλάει τα αντικείμενα και να συνοδεύει το σιωπηλό πέρασμα των ωρών.

Το ρολόι αντιπροσωπεύει αναπόφευκτα τη μεταβολή του χρόνου. Η κεντρική του θέση μετατρέπει αυτή τη ιδέα στον πυρήνα του έργου. Όλα όσα το περιβάλλουν —τα βιβλία, τα λουλούδια και η κάρβα— μπορούν να σχετίζονται με διάφορες μορφές διάρκειας και μνήμης.

Τα βιβλία διατηρούν σκέψεις και εμπειρίες πέρα από τη ζωή των συγγραφέων τους. Τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν μια βιολογική ομορφιά που θα εξασθενίσει. Το κερί παραπέμπει σε φως που μπορεί να ανάψει και να σβήσει. Το γλυπτό αντίθετα φαίνεται να παραμένει ακίνητο.

Η σύνθεση μπορεί να ερμηνευθεί ως μια σκέψη περί διατήρησης και φθοράς. Ορισμένα αντικείμενα έχουν δημιουργηθεί για να διαρκέσουν, ενώ άλλα αλλάζουν ή εξαφανίζονται. Το ρολόι διατηρεί ενωμένα και τα δύο πεδία μέσω της συνεχούς μέτρησης των ωρών.

Υπάρχει επίσης μια βαθιά οικιακή διάσταση. Τα αντικείμενα φαίνονται ότι έχουν μαζευτεί από προσωπική γεύση και διατηρούν συναισθηματική αξία. Δεν παρουσιάζονται ως απομονωμένα κομμάτια, αλλά ως μέρος μιας ιδιωτικής ιστορίας που χτίζεται μέσα στο σπίτι.

Το παράθυρο εισάγει την πιθανότητα ενός εξωτερικού κόσμου, αλλά η ματιά παραμένει εστιασμένη στον εσωτερικό χώρο. Αυτή η επιλογή ενισχύει τον εσωστρεφή χαρακτήρα. Η σκηνή προσκαλεί να σταματήσει, να παρατηρήσει και να αξιολογήσει τα μικρά αντικείμενα που συνοδεύουν την καθημερινή ζωή.

Συν collectively, αυτό το πολύτιμο έργο προσφέρει μια οικεία και βαθιά καθηλωτική Νεκρή φύση, εστιασμένη σε ένα αρχαίο ρολόι επιτραπέζιο, συνοδευόμενο από βιβλία, ένα κερί, ένα μεγάλο βάζο με κλαδιά και λουλούδια, μια μορφή καθιστή και ένα μικρό μπουκέτο λευκό. Το ήπιο φως του παραθύρου, η σοβαρότητα των χρωμάτων και η ισορροπημένη διάταξη των αντικειμένων δημιουργούν μια σιωπηρή, μορφωμένη και μελαγχολική ατμόσφαιρα. Το έργο μεταμορφώνει μια γωνιά του σπιτιού σε μια λεπτή σκέψη σχετικά με το πέρασμα του χρόνου, τη μνήμη, την ανάγνωση, την ομορφιά της φθοράς και την αφανή παρουσία αυτών που κατοικούν τους χώρους.