Mateu (XX) - La casa de los arcos

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το Magnífica έργο τέχνης που ανήκει στον Mateu, απεικονίζοντας ένα παλιό πέτρινο σπίτι με μεγάλους τοξους, ανθισμένα μπαλκόνια και πράσινες περσίδες, ορατό μέσα από έναν στενό δρόμό πλαισιωμένο από μια monumental αρχιτεκτονική δομή. Ο πίνακας διακρίνεται για την άψογη τεχνική του και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 49,5x44x6 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 27x22 εκ.
· Λάδι πάνω σε ύφασμα, χειρόγραφο υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το τεμάχιο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με πανέμορφο κάδρο (included in the auction as a gift).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Γέιρόν.

Σημαντική παρατήρηση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του lot.

Το πλαίδιο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα στενό χωριό γύρω από ένα παλιό πέτρινο σπίτι με μεγάλους τόξους, μικρά μπαλκόνια και παράθυρα προστατευμένα από πράσινες περσίδες. Το βλέμμα μπαίνει σε έναν στενό και ήσυχο δρόμο, οριοθετημένο δεξιά από μια monumental κατασκευή από λιθοδομή που προσεγγίζει έντονα τον θεατή. Οι παλιές όψεις, η φυλλώδης βλάστηση, οι βαθιές σκιές και η μικρή λωρίδα γαλάζιο ουρανό δημιουργούν μια ήρεμη, ιστορική και βαθιά συγκινητική ατμόσφαιρα.

Το κύριο σπίτι καταλαμβάνει το αριστερό και κεντρικό μέρος. Η ακανόνιστη πρόσοψή του υψώνεται σε διάφορα επίπεδα και διατηρεί μια στιβαρή εμφάνιση, σημαδευμένη από το πέρασμα του χρόνου. Οι τοίχοι συνδυάζουν γκρι, καφέ, βιολετί, ώχρες και μικρούς ροζ αποχρώσεις που υποδηλώνουν την ποικιλία των πετρών και τα μεταβαλλόμενα φαινόμενα του φωτός.

Η διανομή των ανοιγμάτων απαντά σε αρχιτεκτονική παράδοση και μερική ασυμμετρία. Παράθυρα, πόρτες και μπαλκόνια εμφανίζονται προσαρμοσμένα στα διάφορα επίπεδα της πρόσοψης. Αυτή η ακανόνιστη δομή προσδίδει αβίαστη αυθεντικότητα στο κτήριο και επιτρέπει να φανταστεί κανείς μεταγενέστερες μετασκευές που έχουν πραγματοποιηθεί με τα χρόνια.

Στον κάτω όροφο διακρίνονται δύο μεγάλες πετρόκλιτες καμάρες. Η πρώτη, στα αριστερά, παρουσιάζει μια ευρύχωρη και ολοσκούρα είσοδο. Το στρογγυλό της σχήμα ακουμπά σε στιβαρούς τοίχους και φαίνεται να οδηγεί σε εσωτερικό χώρο, διάδρομο ή σε παλιό χώρο.

Η σκιά της καμάρας contrasts με τα ανοιχτά σκουρόχρωμα πέτρινα περιγράμματα. Οι γκρι-λευκές, πράσινες και βιολετές αποχρώσεις οριοθετούν προσεκτικά την καμπύλη. Αυτή η αντίθεση φωτός και σκιάς προσδίδει βάθος και διεγείρει την περιέργεια για το τι παραμένει κρυφό.

Μέσα στην αριστερή καμάρα ξεχωρίζει μια μεγάλη πόρτα από ξύλο. Οι τόνοι της καφέ, ερυθρώ και μαύρα αποκαλύπτουν τη δομική της κατακόρυφη δομή. Η πόρτα φαντάζει παλιά και ανθεκτική, προορισμένη να κλείνει μια αποθήκη, μια κατοικία ή έναν χώρο προορισμένο για τεχνικές εργασίες.

Πάνω από την καμάρα βρίσκεται ένα στενό μπαλκόνι με σιδερένια κιγκλίδωμα. Οι κάθετες και οριζόντιες γραμμές δημιουργούν μια γεωμετρική δομή που αντίκειται στην ακανόνιστη κατασκευή των τοίχων. Το κιγκλίδωμα ρίχνει μικρές σκιές πάνω στον τοίχο και προσθέτει λεπτότητα.

Μετά από αυτό το μπαλκόνι εμφανίζεται μια πόρτα ή παράθυρο καλυμμένο από μια πράσινη περσίδα. Το έντονο emerald χρώμα ξεχωρίζει ανάμεσα στα γκρι και τα καφέ της πέτρας. Ένα λευκό πλαίσιο περιβάλλει τη σχισμή και αυξάνει τη φωτεινότητα αυτής της ζώνης.

Η περσίδα φαίνεται πλήρως κλειστή, γεγονός που ενισχύει την αίσθηση σιωπής. Μπορεί κανείς να φανταστεί ότι προστατεύει το εσωτερικό από τον ήλιο ή ότι το σπίτι είναι στιγμιαία άδειο. Αυτή η μικρή καθημερινή ένδειξη προσθέτει οικειότητα στην αρχιτεκτονική.

Σε ανώτερο επίπεδο παρατηρείται ένα ακόμη μπαλκόνι μικρότερων διαστάσεων. Το άνοιγμα και αυτό περιβάλλεται στο λευκό και παρουσιάζει κοκκινωπούς και σκοτεινούς τόνους στο εσωτερικό του. Η θέση του υψηλά οδηγεί το βλέμμα προς τη στέγη.

Δίπλα σε αυτό το μπαλκόνι εμφανίζεται ένα μικρό παράθυρο στενό. Η μορφή του κάθετος και το εσωτερικό του σχεδόν μαύρο διακόπτουν την επιφάνεια του τοίχου. Αυτά τα ανοίγματα, σε διαφορετικά μεγέθη, δημιουργούν ρυθμό ασύμμετρο και ζωγραφικό.

Η σκεπή εκτείνεται σε μια ελαφριά διαγώνιο και αποτελείται από κεραμίδια σε κόκκινο-πορτοκαλί και καφέ. Το ακανόνιστό της περίγραμμα προβάλλεται εναντίον του γαλάζιου ουρανού. Οι ζεστές αποχρώσεις της οροφής εξισορροπούν τα ψυχρά χρώματα στα αντικείμενα της σκιάς και τις περσίδες.

Ορισμένες ζώνες της σκεπής φαίνονται φθαρμένες και άνισες. Αυτή η εμφάνιση ενισχύει την αρχαιότητα του κτιρίου και υποδηλώνει αρχιτεκτονική διατήρησης διαμέσου γενεών. Η σκεπή προστατεύει την πρόσοψη με ένα μικρό σκοτεινό προσπελάσιμο.

Στο κεντρικό δεξί μέρος εμφανίζεται ένα δεύτερο τόξο, πιο στενό και βαθύ. Η σκοτεινή του είσοδος βρίσκεται εν μέρει κρυμμένη από τη μεγάλη δομή του πρώτου επιπέδου. Αυτή η επικάλυψη αυξάνει το βάθος και επιτρέπει να φανταστεί κανείς τη συνέχεια του δρόμου ή των εσωτερικών χώρων.

Πάνω από το δεύτερο τόξο βρίσκεται ένα ακόμη μπαλκόνι με λουλούδια. Το κιγκλίδωμα σκοτεινό στηρίζει γλάστρες ή φυτά με πράσινες, ερυθρές, ροζ και λευκές αποχρώσεις. Αυτή η διακόσμηση εισάγει μια νότα ζωής και ευαισθησίας μέσα στην αυστηρότητα της πέτρας.

Πίσω από τα λουλούδια εμφανίζεται μια νέα πράσινη περσίδα περιβαλλόμενη από ένα λευκό περιγράμματος. Το χρώμα της συνδέεται με τα φυτά του μπαλκονιού και με τη βλάστηση του πρώτου πλάνου. Η επανάληψη αυτού του στοιχείου συμβάλλει στη συνοχή της όψης.

Οι ανθίσεις μοιάζουν να κλίνουν ελαφρώς πάνω από το περίγραμμα. Οι μικρές καυτές της μορφές αντιπαραβάλλονται με τον ανοιχτό τοίχο και υποδηλώνουν τη φροντίδα των κατοίκων. Αν και δεν φαίνεται καμία φιγούρα, η παρουσία των γλάστρων αποκαλύπτει ότι το σπίτι παραμένει συνδεδεμένο με την καθημερινή ζωή.

Στη βάση του κτιρίου παρατηρούνται μικρά φυτά που ανθίζουν ανάμεσα στους λίθους. Τα σκούρα πράσινα, κίτρινα και λευκά ομαλακώνουν τη συνάντηση μεταξύ τοίχου και εδάφους. Αυτή η αυθόρμητη βλάστηση αποδεικνύει πώς η φύση καταλαμβάνει κάθε γωνιά διαθέσιμη.

Το μεγάλο στοιχείο που βρίσκεται δεξιά μπορεί να αντιστοιχεί στον στύλο ενός τόξου, σε μια monumental πόρτα ή σε μια πέτρινη δομή που πλαισιώνει τον δρόμο. Η εγγύτητά του κάνει να καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το ύψος και προσφέρει μια έντονη αίσθηση βάθους.

Οι πέτρινες πλάκες που σχηματίζουν τον στύλο φαίνονται διακριτές. Οι επιφάνειές τους συνδυάζουν κρέμες, κίτρινους, ώχρες, γκρίζους και μικρούς ροζ τόνους. Οι σκουρόχρωμες αρχειές ανάμεσα στα πέτρινα μπλοκ ενισχύουν τη στιβαρότητα και την αρχαιότητα της κατασκευής.

Κάθε μπλοκ παρουσιάζει ελαφρές αλλαγές απόχρωσης και μεγέθους. Ορισμένες περιοχές φαίνονται φωτισμένες, άλλες αφήνονται στος σκιά ιώδεις και καφέ. Αυτή η ποικιλία αποτρέπει το πλάτωμα του στύλου σε επιφάνεια σκληρή.

Κοντά στα λιθάρια ανοίγεται μια κάθετη λωρίδα πολύ σκοτεινή. Μπορεί να αντιστοιχεί στο εσωτερικό ενός μεγάλου τόξου, σε μια πόρτα ή σε ένα βήμα που βρίσκεται στο πρώτο πλάνο. Η βάθος αυτής της σκιάς contrast δυνατά με τις φωτισμένες ζώνες της όψης.

Στην πάνω δεξιά γωνία απλώνεται μια ευρεία μαύρη και γκρι σφαίρα που μπορεί να ανήκει στο κάτω μέρος του τόξου ή σε γειτονική κατασκευή. Οι οριζόντιες γραμμές της υποδηλώνουν πέτρα, δοκούς ή αρχιτεκτονικά στοιχεία βυθισμένα στη σκιά.

Η παρουσία αυτής της μεγάλης σκιάς λειτουργεί ως πλαίσιο που περιβάλλει το σπίτι στο βάθος. Ο θεατής φαίνεται να βρίσκεται κάτω από ένα τόξο ή δίπλα σε μια monumental πόρτα, κοιτώντας την όψη στην αντίπερα όχθη. Αυτή η οπτική μετατρέπει τη σκηνή σε μια συναρπαστική εμπειρία περιβάλλουσα.

Στην πάνω αριστερή πλευρά εμφανίζεται ένα μικρό ριχίο γαλάζιου ουρανού. Η φωτεινότητά του αντίκειται στην σκοτεινή αρχιτεκτονική και προσφέρει φρεσκάδα. Ο ουρανός επιτρέπει την κατανόηση της στενότητας του δρόμου, καθώς περιορίζεται σε ένα άνοιγμα ανάμεσα στα κτίρια.

Το φως φαίνεται να κατεβαίνει από την περιοχή της πάνω αριστερά και να φτάνει ορισμένα τμήματα της όψης. Τα λευκά πλαίσια, οι ώχρες της πέτρας και οι πράσινες περσίδες δέχονται διαύγεια, ενώ οι τόξοι και το μεγάλο στύλος παραμένουν στη σκιά.

Αυτή η φωτεινότητα δημιουργεί μια ατμόσφαιρα δρομάκιου φρέσκου και προστατευμένου. Μπορεί να είναι ένα ήσυμο πρωί ή ένα απόγευμα όπου ο ήλιος αγγίζει μόνο ορισμένα τμήματα των κτιρίων. Η εναλλαγή του φωτισμού προσφέρει μυστήριο και βάθος.

Το έδαφος καταλαμβάνει το κάτω μέρος και παρουσιάζεται με ώχρες, καφέ, γκρίζα και μικρές βιολετιές αποχρώσεις. Οι διαγώνιες γραμμές του οδηγούν προς πόρτες και τόξα. Η επιφάνεια φαίνεται ελαφρώς άνιση, χαρακτηριστικό ενός παλιού δρόμου.

Ορισμένα φωτεινά τμήματα του εδάφους παραπέμπουν σε φωτισμένες πέτρες ή ένα μονοπάτι τριμμένο από το πέρασμα. Οι σκιάσεις συγκεντρώνονται κοντά στους τοίχους. Αυτή η μετάβαση επιτρέπει στην αρχιτεκτονική να ενσωματωθεί με το τοπίο.

Στο ακραίο δεξί κάτω μέρος εμφανίζεται μια συλλογή από φυτά και λουλούδια. Τα φύλλα τους, πράσινα, κίτρινα και γαλαζωπά, συνυφαίνονται με μικρές ροζ πινελιές. Η βλάστηση εισάγει κίνηση και απαλύνει την παρουσία του μεγάλου στύλου.

Τα λουλούδια του πρώτου πλάνου φαίνονται να σχετίζονται με τα γλαστράκια του μπαλκονιού. Αυτή η επανάληψη δημιουργεί μια χρωματική διαδρομή από το κάτω μέρος προς τη σωστή όψη. Η φύση έτσι συνοδεύει όλη την αρχιτεκτονική και προσφέρει ζεστασιά.

Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από γκρι, καφέ, ώχρες και μαύρα. Τα πράσινα των περσίδων και των φυτών φέρνουν φρεσκάδα, ενώ τα ροζ και κόκκινα εισάγουν μικρές θερμές πινελιές. Το γαλάζιο του ουρανού συμπληρώνει το σύνολο.

Η σύνθεση οργανώνεται με μια ισχυρή αίσθηση πλαισίωσης. Η σκοτεινή δομή του δεξιού πλάνου και τα κτίρια στα πλάγια καθοδηγούν την προσοχή προς το κεντρικό σπίτι. Ο θεατής φαίνεται να παρακολουθεί τον χώρο από έναν καλυμμένο χώρο ή από το εσωτερικό άλλης κατασκευής.

Οι ευθείες γραμμές της όψεων και του στύλου εξισορροπούνται με τις καμπύλες των τόξων. Οι διαγώνιες γραμμές των στέγων και του εδάφους δίνουν κίνηση. Αυτή η γεωμετρική ποικιλία καθιστά τη σκηνή δυναμική παρόλο που είναι ήρεμη.

Η απουσία ανθρώπινων μορφών εντείνει τη σημασία της αρχιτεκτονικής. Πόρτες, παράθυρα, μπαλκόνια και λουλούδια λειτουργούν ως σημάδια μιας αόρατης παρουσίας. Ο δρόμος φαίνεται κατοικημένος, αλλά διαπερνάται από μια στιγμή πλήρους σιωπής.

Η όψη διατηρεί τα ίχνη της καθημερινής ζωής. Οι περσίδες κλειδωμένες προστατεύουν τα εσωτερικά, τα φυτά διακοσμούν το μπαλκόνι και οι πόρτες κρατούν ιδιωτικούς χώρους. Αυτές οι λεπτομέρειες επιτρέπουν να φανταστεί κανείς τους κατοίκους χωρίς να τους παρουσιάζει.

Τα τόξα προσδίδουν μια ιστορική και monumental διάσταση. Οι μεγάλες τους ανοιγματικές οροφές θυμίζουν παλιές αγροικές κατοικίες, μεσαιωνικά κτίρια ή κατασκευές προσαρμοσμένες στις ανάγκες ενός παραδοσιακού οικισμού. Ο λίθος μετατρέπεται σε μαρτυρία της μνήμης του τόπου.

Η σκηνή μεταφέρει την αίσθηση ότι ανακαλύπτεις μια κρυφή γωνιά. Η κοντινή γωνία θέασης, οι σκιές και η στενότητα του χώρου εμποδίζουν την άποψη του ολοκληρωμένου οικισμού. Αυτή η περιορισμένη οπτική αυξάνει την περιέργεια και υποδηλώνει ότι ο δρόμος συνεχίζεται πέρα από τα τόξα.

Το έργο μπορεί να ερμηνευτεί ως μια σκέψη επί της ροής του χρόνου. Οι τοίχοι μένουν, αν και παρουσιάζουν φθορά· οι πόρτες συνεχίζουν να κλείνουν καθημερινά· και τα λουλούδια ανανεώνουν το χρώμα τους με τις εποχές. Αρχιτεκτονική και φύση συνυπάρχουν σε διαφορετικούς ρυθμούς.

Το σπίτι συμβολίζει καταφύγιο, συνέχεια και ιδιοκτησία. Η στιβαρή του εμφάνιση μεταδίδει ασφάλεια, ενώ τα μπαλκόνια και τα λουλούδια εισάγουν οικειότητα. Το κτίριο δεν εμφανίζεται ως μακρινό μνημείο, αλλά ως κοντινό και βαθιά ανθρώπινο μέρος.

Ο αντίθεση ανάμεσα στις σκιές και τα μικρά φωτεινά τμήματα δημιουργεί μια ατμόσφαιρα μυστηρίου αλλά ζεστασιάς. Το σκοτάδι προσκαλεί τη φαντασία εσωτερικών χώρων και διαβάσεων, ενώ το φως αποκαλύπτει τα καθημερινά λεπτομέρειες της όψης.

Συνολικά, αυτός ο όμορφος πίνακας προσφέρει μια προσωπική και βαθιά και evocativa θέα σε ένα αρχικό πέτρινο σπίτι που βρίσκεται σε έναν στενό ιστορικό δρόμο, με μεγάλους τόξους, πόρτες από ξύλο, μικρά μπαλκόνια, πράσινες περσίδες και λουλούδια που ζωντανεύουν την όψη. Η monumental κατασκευή από ψαμρόπετρες του πρώτου πλάνου, οι βαθιές περιοχές σκιάς και η μικρή ανοιχτή τρύπα του γαλάζιου ουρανού οικοδομούν μια εξαιρετική αίσθηση βάθους. Το έργο μεταδίδει σιωπή, μνήμη και τη διαχρονική γοητεία μιας αρχιτεκτονικής που διατηρεί την αόρατη παρουσία ολόκληρων γενιών."