Francesco Filosa (1910-1990) - Natura Morta

Όμορφη νεκρή φύση του stabiese καλλιτέχνη Φραντσέσκο Φιλόσα. Το έργο είναι ελαιογραφία σε καμβά και έχει διαστάσεις 40x50 εκ. (μόνο οι διαστάσεις του καμβά). Διαθέτει κομψό κάδρο που θα θεωρηθεί ως δώρο προς τον τελικό αγοραστή.
Φραντσέσκο Φιλόσα: Γεννήθηκε στην Καστελλαμαρέ ντε Σταμπία στις 20 Οκτωβρίου 1910 σε μια αρχαία οικογένεια ζωγράφων και διακοσμητών. Μετά από τις πρώτες εμπειρίες, που απέκτησε μαζί με τον πατέρα του, άνοιξε στα καλλιτεχνικά της δεκαετίας του 20. Οι πρώτες συμμετοχές του σε συλλογικές εκδηλώσεις χρονολογούνται στα μέσα της δεκαετίας του τριάντα, όπου, πέρα από τους ήδη καταξιωμένους Βίτι, Βόλπε, Πρατέλα, Κρισκόνιο και Ιρόλο, γνώρισε και συνδέθηκε με νέους καλλιτέχνες όπως ο Γκλάντε, ο Κασσιάρο, ο Στρικολί, ο Μπαντζάτσιο, ο Τιάρντο, ο Μπουονόε και ο Μπρεσκιάνι.

Παρά το ότι συνέχισε τη δραστηριότητα διακοσμητή σε διάφορους ναούς της Καστελλαμαρέ και της χερσονήσου του Σορίεντο, ο Φραντσέσκο Φιλόσα καλλίτεψε τις ζωγραφικές του ικανότητες με τη συμβουλή των Κάρλο Στρικολί και Φραντσέσκο Γκάλαντε. Στο τέλος του τελευταίου παγκοσμίου πολέμου, η καλλιτεχνική του ζωή πήρε καθοριστική στροφή: εγκατέλειψε τη πατρική δραστηριότητα και αφοσιώθηκε πλήρως στη ζωγραφική. Από το 1950 συμμετείχε διαρκώς σε όλες τις εκδηλώσεις της “Προμποτρικής Σαλβατόρ Ρόσα” και άρχισε να συμμετέχει σε διαγωνισμούς και ομαδικές εκθέσεις. Παρατηρήθηκε από την κριτική και τους λάτρεις της τέχνης, το 1966 προσκλήθηκε αρχικά στην Τετραετή Έκθεση Ρώμης και αργότερα στην ευρωπαϊκή του Λονδίνου, όπου του απονεμήθηκε το Σήγιλλο αργύρου. Μεταξύ των σημαντικότερων συμμετοχών συγκαταλέγονται η Έκθεση Νεπολιτάνο και Ρωμαϊκών Καλλιτεχνών στο Παλάτσο ντελ Εξοπζιζιών (1968), η Έκθεση Τέχνης στη Μέζοτζορντο, η ενδέκατη Έκθεση Νότιων Καλλιτεχνών στο Παλάτσο Φατζάρι της Κατανζάρο, η πρώτη Έκθεση Ζωγραφικής “Νάπολι ’68” στη Γκαλερία Σαν Πετρονίο της Μπολόνια και, τέλος, η ατομική του έκθεση στη Μονητο Angelico της Ρώμης. Από το 1970 συμμετείχε στην Έκθεση “Τέχνη Ευρώπη” της Ρώμης, όπου το 1971 του απονεμήθηκε το Σήγιλλο Κόσμου, στην Έκθεση “Καλλιτέχνες του Νότου” της Μεσίνα, στη Δωρεάν Ζωγραφικής Νεπολετάνο στη Φλωρεντία, στις Επετείες Μιχελιάντσιοντσές της Καστελλαμαρέ ντε Σταμπία, στο Εθνικό Βραβείο 14 Ζωγραφικής της Καστελλαμαρέ, στην Ομαδική Έκθεση “Νάπολι Παρέντε” στη Νιάνο Μαρίνο στην επαρχία Ίμπρέρια, στο Βραβείο Αγίας Αγαθά των Γκόλφι, στην περιοδεύουσα έκθεση “Παραδείγματα Σύγχρονης Τέχνης” της Μεσίνα, Ματζάρο ντελ Βάλλο, Ταορμίνα, Ατσιρέαλε και Βαλένσια, στην Έκθεση Τέχνης των “Συναντήσεων Διεθνών του Κινηματογράφου” του Σορέντο, στην εξεθνική Δέκατη Έκθεση Ζωγραφικής στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νάπολης, στη γκαλερί Μαντζόνι του Μιλάνου το 1975, στη Biennale Ευρώπη του Μοντεκάρλο, στο Βραβείο “Βίλα Λιουμέρ” στο Παλάτσο της UNESCO του Παρισιού το 1977. Το 1979 διοργανώθηκε μια Ανθολογία Έκθεση στο Κέντρο Τέχνης “Lo Zahir” της Νάπολης. Το 1983 του απονεμήθηκε χρυσό μετάλλιο ως νικητής του Ευρωπαϊκού Βραβείου Πολιτισμού του Σαν Μαρίνο. Η πρώτη του έκθεση, που οργανώθηκε στην Καστελλαμαρέ ντε Σταμπία, χρονολογείται το 1934. Κατά τη μακρά και κοπιαστική δραστηριότητά του απέκτησε πάντα ευρύτατα αποδοχές από την κριτική και το κοινό. Η ζωγραφική του υπήρξε πάντοτε θέμα ανάλυσης από τη μαχιμη κριτική και τους μελετητές τέχνης, αποκτώντας προφίλ και άρθρα σε εξειδικευμένα περιοδικά και ημερήσιες εφημερίδες. Μεταξύ αυτών που έγραψαν γι’ αυτόν ήταν οι Μπαρμπιέρι, Σκεττίνι, Τζίρατσες, Ορτολάνοι, Ρίτσι, Μπαρόνε, Αταρντί, Μορμίνο, Ντι Μπαρτολομέο, Παγκάνο, Λένζι, Φουκίτο, Τζίνο, Σορέντινο, Καλαμπρέζε και Αγκρίλλο. Τα έργα του βρίσκονται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές τόσο στην Ιταλία όσο και στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Αυστραλία, Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία, όπου, κατά τη διάρκεια της κράτησής του κατά τη διάρκεια του τελευταίου πολέμου, κατάφερε να ξεχωρίσει ως διακοσμητής και ζωγράφος. Ο Φραντσέσκο Φιλόσα απεβίωσε στη Καστελλαμαρέ ντε Σταμπία στις 19 Ιανουαρίου 1990. (από την ιστοσελίδα liberoricercatore.it)