Montiel-1985 - "ALTA MAR"

Στην απεραντοσύνη του ωκεανού, όπου ο ορίζοντας διαλύεται ανάμεσα σε νερό και ουρανό, αυτό το πλοίο προχωρεί σαν μεταφορά της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν πλέει μόνο πάνω στα κύματα· διέρχεται επίσης στα αχαρτογράφητα εδάφη της μνήμης, του χρόνου και της μοίρας.
Το σκαρί του, σημαδεμένο από τη φθορά, μιλά για περιπλανήσεις που έχουν συσσωρευτεί, για καταιγίδες που έχουν ξεπεραστεί και για σιωπές που μοιράστηκαν με τη θάλασσα. Η ύλη αποκαλύπτει τα ίχνη της εμπειρίας, θυμίζοντάς μας ότι κάθε μεταμόρφωση αφήνει ένα σημάδι και ότι κάθε ουλή περιέχει μια ιστορία.
Η θάλασσα, απεικονισμένη σαν δύναμη ζωντανή και μεταβαλλόμενη, συμβολίζει αυτό που ξεφεύγει από τον έλεγχό μας: τους κύκλους της φύσης, τις κινήσεις της ζωής και τα αόρατα ρεύματα που κατευθύνουν τα βήματά μας. Μπροστά σε αυτή τη απεραντοσύνη, το πλοίο μετατρέπεται σε πράξη αντίστασης, μια διαβεβαίωση της ανθρώπινης βούλησης να συνεχίσει μπροστά ακόμη και όταν ο προσανατολισμός δεν είναι πλήρως ορατός.
Η σελήνη αιωρούμενη στην απόσταση λειτουργεί ως σημείο προσανατολισμού και περισυλλογής. Είναι η σιωπηρή παρουσία του αγνώστου, το απαλό φως που συνοδεύει όσους διασχίζουν τη νύχτα αναζητώντας νόημα.
Alta Mar είναι μια αντανάκλαση για το εσωτερικό ταξίδι. Μια πρόσκληση να αναγνωρίσουμε ότι, όπως και αυτή η ναυτιλοφόρα, όλοι είμαστε σώματα σε κίνηση: οικοδομημένες από τις εμπειρίες μας, κινητοποιημένες από τα όνειρά μας και στηριγμένες από την ελπίδα να φτάσουμε σε νέες ακτές.