Anton Kaestner - #413 - L - " Therapy ".

#413 - L - " Therapy ".
Μοναδικό έργο, πρωτότυπη σύνθεση του Anton Kaestner, απευθείας από το ατελιέ του Παρισιού.

Σπρέυ ακρυλικό σε πλάκα-πλεξιγκλάς 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο με λαμπερή απόδοση γυαλιστερή, παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, που είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 24,2 * 17,3 * 0,12 / cm 44 * 61,5 * 0,3 χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας έχει παραδοθεί χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιοτικά γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο (Ίντσες 0,23 * 1,38 / cm 0,6 * 3,5) συνιστώμενο και διαθέσιμο κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο υπογράφεται από την πίσω πλευρά.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Πιστότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από την Ελβετία με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 27.

"Biography

Γεννημένος Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και πολιτισμική πλούτη της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για το τι τελικά θα γίνοταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με άπειρα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με τραβούσε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και μολονότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς εξέλιπαν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, το μονοπάτι για να γίνει κανείς πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσα.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη επικέντρωση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά-σιγά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή κρυφής διαλογισμού για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στο εσωτερικό μου.
Πάντοτε βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να τεστάρω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική γωνία και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολοκληρωτικά στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι σε πίσω από ανακυκλωμένο εξωστυλλωμένο πλεξιγκλάς, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που χαιρετώ. Επιτρέπον να καθοδηγούνται από «τυχαία πειράματα» - οτιδήποτε συμβαίνει για να βραχυκυκλώσει τη λογική! - το αποτέλεσμα, οι στρώσεις και οι καθρέφτες που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που συντονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δώνοντας ωστόσο σε κάθε έργο μια ασκητική ποιότητα: είμαι χαρούμενος όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλοί και ολιγώρως φιλικοί.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά η εμπειρία του being. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός επιστημονικής φαντασίας συγγραφέας Αλαν Νταμαζίo.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα βιτρό, παραμένει σχεδόν καθολικά αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς προσφέρει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορείς να ξεχωρίσεις τη δική σου σκιά, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η παιγνιώδης σχέση μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινή ματιά» και «απόστασης για ολόκληρο το έργο» να παρακινήσει τους θεατές να αναχωρήσουν σε δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία διερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να τελειοποιήσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος για να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.
Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζαιν: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner