Anton Kaestner - #465 - S - " Storm ".

#465 - S - « Storm ».
Πρωτότυπο έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το Παρισινό εργαστήριο.
Acrylic σε σπρέι σε πλακίδιο Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Είναι ένα αυθεντικό έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρώματος και/ή σπρέι, για το οποίο η γυαλιστερή υφή «glossy», παρόμοια με την εφαρμογή ενός ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις : 12,6 ίντσες x 9,1 ίντσες x 0,12 ίντσες / 32 x 23 x 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Αυτό το έργο παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Κορνίζα υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) συνιστώμενη και διαθέσιμη κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο φέρει τη σphiγραφή από την πίσω πλευρά.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biographie
Γεννήθηκε στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πλούτο της πολιτισμικής κληρονομιάς της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο βαθύτατος παππούς μου, ένας τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για το τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με κέντρισε η μη αφηγηματική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρά το ότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς Resonancent με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το πραγματικά να γίνεις καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, επιδίωξα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, exposing to a wide range of cultural influences. Όπου πήγαινα, εμβάθυσα στα τοπικά καλλιτεχνικά κύτταρα και συμμετείχα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά το επίκεντρο της επιχειρηματικής καριέρας, η τέχνη πάντα υπήρχε μέσα μου, σιωπηλά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—ένας τρόπος να σπάσω τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα έχω βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αληθινές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να ανReflect on their own lives.
Το 2021, αφότου συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα τη δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artisti CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωτήρες και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθειμένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο όπως αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό σχόλιο ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - οτιδήποτε πάει— να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα μαυροσωφαινόμενα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που συνάδει με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: ευχαριστιέμαι όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτό που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φώτα.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθηματικοί» ούτε «θεωρητικά σκεπτόμενοι» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητοποίηση / διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση συνειδητότητας και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», le vif όπως θα έλεγχε ο γαλλός μάστορας SF Αλαν Νταμαζίου.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να προκαλεί τη διαφανότητα και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα ένα σαγηνευτικό περίβλημα όπου μπορεί να διακρίνει κανείς τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο διάλογος μεταξύ φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιχνιδισμός ανάμεσα στα «λεπτομέρειες κοντά» & «απόσταση για το ολόκληρο» να παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι διαθέτω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχόμενη διαδικασία ερωταποκρίσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι μια αντίθεση με τα όριά μου, με ωθεί να τελειοποιήσω τις δεξιότητες μου και να εξερευνήσω περαιτέρω what I can accomplish. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέιν: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπείν.»

Anton Kaestner