Anton Kaestner - #404 - S - " Looking for Pedro Almodovar #3 ".

#404 - S - "Αναζητώντας τον Πέντρο #3".
Μονάδα, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικό σε γυάλινη πλάκα 3mm.
Διαφάνεια προς Print.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο που φιλοτεχνήθηκε σε πολλαπλά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, με γυαλιστερό αποτέλεσμα "glossy", κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 10 * 9,1 * 0,12 / cm 25,4 * 23 * 0,3 χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / cm 0,6 * 3,5) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο υπογράφεται στο πίσω μέρος.
Τ accompanies ένα πιστοποιητικό γνησιότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

O Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 27 Ιανουαρίου.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, η επιρροή του οποίου φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 began έκανα ιδιωτικά ζωγραφική, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και μετά A3. Αρχικά με μάγεψε η μη ανθρωποκεντρικη ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν στην εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος να γίνεις πραγματικά ένας καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με μετέφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι Μαρόκο, Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντας σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά σκηνικά και συνέργα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στο εσωτερικό μου.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ήλπιζα πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να προβληματιστούν για τις δικές τους ζωές.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Ανθρωπολογικό Βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση τέχνης, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωρuvημένου γυαλοπλάσματος, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτούμενο ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω "τυχαία πειράματα" -ό,τι πάει- να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τις στρώσεις & τα καθρεπτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, ενώ δίνουν σε κάθε έργο μια "ασκητική" ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω "απολύτως αναγκαία στοιχεία", δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου επιτηδευμένα απλή. Ούτε "συναισθήματα" ούτε "θεωρητική αντίληψη" αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε "βιαστική κατανάλωση" ούτε "διανοητή/ διανοητική κατοχή", αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη "ζωή στην καρδιά της ζωής", το "le vif" όπως θα το έθετε ο γαλλικός SF μάστερ Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του βιτρό, παραμένει σχεδόν απόλυτα αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν ένα διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο αλληλεπιδράσεων φωτός, χρώματος και υφής, καθώς και των ελλείποντων τμημάτων, απαιτεί μόνον ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι η μεταξύ "λεπτομερειών για κοντινή θέα" & "απόσταση για όλο το έργο" will ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωτερική εξερεύνηση.
Δεν διεκδικώ ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια συμπ confrontation με τα όριά μου, πιέζοντάς με να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περισσότερο τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner.