Sebastian Bieniek (1975) - Doublefaced No. 4

Sebastian Bieniek (γεννηθείς το 1975 στην Πολωνία) είναι γνωστός για τα έργα του στο πλαίσιο της δυατικότητας και της αμφισημίας, που από το 2013 έχουν γίνει viral αρκετές φορές και δημοσιεύτηκαν από τα μεγαλύτερα περιοδικά σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με το ισπανικό VOGUE Magazine, ακόμη και η Madonna τον ρώτησε το 2016 να κάνει το εξώφυλλο του νέου της άλμπουμ, αλλά ο εκκεντρικός καλλιτέχνης συχνά αρνήθηκε και προτίμησε να παραμείνει μόνος.

_____

Zur Verkauf steht:

Original Fotograpfie (hochwertige Fine Art Print) aus der Doublefaced-Serie von Sebastian Bieniek.

Es gibt nur 9 einzeln nummerierte und signierte Originale dieser Arbeit (Nr. 4).

7 der Originale befinden sich weltweit in wichtigen Sammlungen. Darunter in den USA, Schweiz, Italien, Niederlande, Österreich, Deutschland, Spanien, Königreich Bahrain, Vereinigtes Königreich, Japan und Hong Kong.

Diese Arbeit wird (als vorletzte verbliebene) direkt vom Künstler verkauft.

Der Gewinner der Auktion bekommt ein vom Künstler auf seinen Namen ausgestelltes Echtheitszertifikat.

_____

Details zum Kunstwerk:

- Titel: Doublefaced No. 4 (4/9)
- Jahr: 2013
- Größe: 58 x 42 cm. (Es gibt einen 5 cm. breiten weißen Rand auf dem Foto um das Foto herum. Die Maße beinhalten den weißen Rand)
- Beschaffenheit: Foto ist bereits aufgezogen/geklebt auf einer „Kapa Dibond Platte“
- Papier: Baryta canson
- Herstellungsmethode: C-Print
- Signert: Ja, vorne unten rechts mit einem grünen Stift. Hinten auf der Kapa-Platte noch einmal signiert, beschriftet und mit einem beschrifteten Miniatur-Foto der Fotografie versehen.
- Hinten außerdem, die Karte des Künstlers und handschriftliche Notizen des Künstlers auf deutsch. Wie z. B. dass das Foto 2016 im Besitz des Scheich Rashid Al Khalifa aus dem Königreich Bahrain war, der das Foto allerdings wegen dem Motiv (Zigarette rauchende Frau passte nicht zur Landeskultur) hinterher gegen ein anderes aus der Serie umgetauscht hatte.

_______

Zur Doublefaced Serie:

Die Doublefaced-Fotoserie des Berliner Künstlers Sebastian Bieniek gilt unbestritten als eine der wichtigsten und einflussreichsten Fotoserien des Internetzeitalters. Sie ist das perfekte Beispiel für zeitgenössische Kunst, die den modernen Zeitgeist nicht nur begreift, sondern ihn in seiner reinsten Form widerspiegelt. In einer Epoche, die von der digitalen Selbstdarstellung, der ständigen Neuerfindung des Egos und der Fragmentierung der eigenen Identität in den sozialen Medien geprägt ist, traf Bieniek mit seinen Werken einen nervösen Kern der Gesellschaft. Seine Arbeiten fingen das tiefe menschliche Bedürfnis ein, im digitalen Rauschen gleichzeitig maskiert und sichtbar zu sein, und machten die Dualität unserer modernen Existenz visuell greifbar.

Το μινιμαλιστικό, αλλά βαθιά ανησυχητικό концепτό – με μακιγιάζ eyeliner και κραγιόν, δευτερεύοντα πρόσωπα στους μάγουλους μοντέλων – διαδόθηκε viral τη δεκαετία του 2010 και άφησε ανεξίτηλη επίδραση στη παγκόσμια ποπ- και μόδα σκηνή. Πόσο ισχυρά αυτή η καλλιτεχνική ώθηση χτύπησε τον παλμό της εποχής φαίνεται από τη βαριά εμβέλειά της σε παγκοσμίως γνωστά ινκόνια. Έτσι η «Queen of Pop» Madonna ενθουσιάστηκε τόσο από τον ζωντανό οπτικό λόγο που επέλεξε μια φωτογραφία από τη σειρά για το εξώφυλλο του άλμπουμ Madame X. Και στη μουσική και ποπ κουλτούρα άφησε βαθιά ίχνη το ίδιο πρόγραμμα: στο επίσημο βίντεο κλιπ για το hit Marilyn Monroe του Pharrell Williams, η εικονική ιδέα της διπλής όψης παρουσιάστηκε σε ένα εκατομμύρια θεατές.

Το πλέον θεαματικά επιτυχημένο πέρασμα πάνω από τον avant-garde σώμα-τέχνης και τον κόσμο haute couture πραγματοποίησε η σειρά στις πασαρέλες της γαλλικής μητρόπολης.Ο μόδιστρος Simon Porte Jacquemus συνειδητοποίησε το zeitgeist δυναμικότητα των έργων και έφερε το look σε άμεση συνεργασία με τον Sebastian Bieniek στο Paris Fashion Week. Η συλλογή που εμπνεύστηκε η τέχνη του Bieniek χτύπησε τον κόσμο της μόδας σαν βόμβα και βοήθησε τον Jacquemus να κερδίσει το διακεκριμένο, 150.000 ευρώ χρηματικό έπαθλο LVMH Special Jury Prize. Μέσω αυτής της συμβίωσης μεταξύ διαδικτυακού φαινομένου, ποπ κουλτούρας και haute couture, αποδείχθηκε εντυπωσιακά ότι η παραδοσιακή τέχνη μπορεί να σπάσει τα όρια του αναλογικού και να γίνει παγκόσμια οπτική γλώσσα ολόκληρης μιας γενιάς.

_____

Über den Künstler:

Ο Γερμανός concept καλλιτέχνης, ζωγράφος και φωτογράφος Sebastian Bieniek (1975) θεωρείται ένας από τους πιο ακραίους διασχτιστές του σύγχρονο καλλιτεχνικού τοπίου. Ολόκληρο το έργο του αποτελεί έναν μόνιμο, προκλητικό χορό πάνω στην αδρή γραμμή ανάμεσα στην πραγματικότητα και την απάτη.

Γεννημένος στη Νότια Σιλεσία, ο Bieniek ήρθε στη Γερμανία το 1989 ως αργοπορημένος μετανάστης και άρχισε τον καλλιτεχνικό του δρόμο στη Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Εκεί σπούδασε Ελεύθερες Τέχνες υπό διαφορετικούς έντονους επηρεασμούς: την παγκοσμίως φημισμένη πρωτοποριακή περφόρμανς της Marina Abramović και τον Ελβετικό conceptual καλλιτέχνη John M. Armleder. Αργότερα μετακόμισε στην Universität der Künste Berlin, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως Meisterschüler, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθούσε διαδοχικά σκηνοθεσία στην Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Η καριέρα του ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 στο θρυλικό Berliner Kunsthaus Tacheles, από όπου αναπτύχθηκε γρήγορα σε σημαντικό πρόσωπο. Το 2013 οδήγησε τελικά τη διεθνή του διάκριση με τη virally δημοφιλή σειρά φωτογραφιών Doublefaced, όπου τον αναγνώρισαν συντηρητικά περιοδικά ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του Βερολίνου.

Από τα αρχικά χρόνια της καριέρας του, ο Bieniek διακρίθηκε από δράσεις που ταρακούνησαν το κοινό και την παραδοσιακή τέχνη. Εμπνευσμένος από τα σωματικά οριακά βιώματα της μέντοράς του Abramović, χρησιμοποίησε το σώμα του ως υλικό και σε μια πρώιμη εργασία του άφηνε κάθε μέρα για ημέρες μια νέα πληγή στον βραχίονα, προκειμένου να τεκμηριώσει τη φθαρτότητα φυσικά. Εκτός από αυτές τις επώδυνες διεργασίες, σκηνοθετούσε ανησυχητικά κοινωνικά πειράματα στον δημόσιο χώρο, τοποθετώντας χωρίς άδεια μακριές λωρίδες κίτρινες σε δρόμους, για να κλείνει εισόδους μετρό ή πλατείες στο Βερολίνο. Με αυτό τον τρόπο έδειξε πόσο τυφλοί υπάκουαν οι άνθρωποι στις οπτικές και κρατικές αρχές. Με το βιβλίο Realfake που κυκλοφόρησε το 2011 επεκανα τα πειράματα και στον ψηφιακό χώρο: μέσα από τη δημιουργία άπειρων Fake προφίλ χειραγώγησε σκόπιμα αλγορίθμους, μέσα ενημέρωσης και τη δημόσια αντίληψη – πολύ πριν το φαινόμενο των