Ένα ξύλινο γλυπτό - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)
03
ημέρες
06
ώρες
37
λεπτά
44
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 4
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 280 - € 350
 | 4 € | |
|---|---|---|
 | 3 € | |
| 1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 140172 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ξύλινο γλυπτό με τίτλο 'A wooden sculpture', σε στυλ Baule από την Ακτή Ελεφαντοστού, ύψους 57 cm, βάρους 1,3 kg, σε λογική κατάσταση και αυθεντικό/πρωτότυπο.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Ένα αρσενικό ειδώλιο της φυλής Baule
Διευθυνόμενη περιοχή Djebonoua, κεντρική Côte d’Ivoire
Ξύλο με σκούρα καφέ πατίνα
Αυτό το επιβλητικό αρσενικό φιγούρο ανήκει στις σκελετικές παραδόσεις της γλυπτικής των Baule από την κεντρική Côte d’Ivoire. Οι ψηλές, λεπτές του αναλογίες, η προσεκτικά αρθρωμένη κόμμωση, η εκτεταμένη χαρακτεριστική ουλόκλυση και η ήπια φρονηματική στάση τοποθετούν αυτό το κομμάτι στο ευρύ σώμα των ανθρωπομορφικών γλυπτών Baule, ενώ αρκετές λεπτομέρειες υποδεικνύουν μια πιο τοπική εργαστηριακή παράδοση στην περιοχή Djebonoua.
Το figure στέκεται όρθιο πάνω σε ενσωματωμένη κυκλική βάση. Το σώμα είναι επιμηκυμένο, με σχετικά κοντά μυώδη πόδια που στηρίζουν έναν μακρύ κορμό. Ο αφαλός προβάλλει εμφανώς και είναι κεντραρισμένος από έναν σαφή ναυλοπολημένο ομφαλό. Αντί να είναι φυσιολογκικά φυσιοκρατικό, το σώμα κατασκευάζεται μέσω μιας συνειδητής διαδοχής όγκων: δυνατά γάμπες και μηροί, στρογγυμένος κορμός, στενός κορμός, μακλός λαιμός και ένα εξαιρετικά μεγάλο κεφάλι. Αυτή η ιεραρχική μεταχείριση του κεφαλιού είναι χαρακτηριστική πολλών γλυπτών Baule, όπου η φυσική αναλογία υπάγεται στην αντιπροσώπευση κοινωνικής και πνευματικής παρουσίας.
Το κεφάλι είναι ιδιαίτερα επιτυχημένο. Ένα ψηλό, περίτεχνα χαραγμένο κόμμωση υψώνεται πάνω σε ευρύ μετωπό. Το πρόσωπο είναι μακρύ και ισορροπημένο γύρω από μια μακριά, στενή μύτη. Τα μάτια είναι σχεδόν κλειστά κάτω από καμπύλα φρύδια, παράγοντας την περιορισμένη, ενδοσκοπική έκφραση που συχνά εκτιμάται στην κλασική αισθητική των Baule. Το μικρό προεξέχον στόμα και το προσεκτικά μοντελοποιημένο πηγούνι ενισχύουν αυτό το αίσθημα ελεγχόμενης αυτοσυγκράτησης.
Ιδιαίτερα αξιόλογα είναι τα σκαραφοτικά σχέδια. Λεπτές γεωμετρικές ενδείξεις εμφανίζονται στα μάγουλα, τον λαιμό και τον κορμό. Δεν πρόκειται απλώς για διακοσμητικά προσθήματα: ο σωματικός στολισμός, η κόμμωση και η σκαραφοποίηση συμβάλλουν σε μια εικόνα καλλιεργημένου ανθρώπίνου ομορφιάς και κοινωνικής ταυτότητας. Η επανάληψη μικρών ορθογώνιων και διακεκομμένων μοτίβων σε ολόκληρο τον κορμό δημιουργεί έναν λεπτό οπτικό αντίλογο προς τις υπόλοιπες επιφάνειες του γλυπτού.
Το figure είναι αρσενικό, όπως υποδηλώνουν τα γεννητικά όργανα. Τα χέρια του υψώνονται και κάμπτονται προς τα εμπρός, και κρατά ένα διακριτικό αντικείμενο ακριβώς κάτω από το πηγούνι. Αποτελείται από ένα στρογγυλεμένο κεντρικό στοιχείο με κατακόρυφους στρωτήρες, στηριζόμενο από δύο μακριά χειριστήρια ή επεκτάσεις. Ο ακριβής του προσδιορισμός πρέπει να παραμείνει επιφυλακτικός χωρίς περαιτέρω προέλευση ή πεδία τεκμηρίωσης. Μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα αντικείμενο συνδεδεμένο με το status, τελετουργική πράξη ή παράσταση αντί να αποτελεί απλώς ένα διακοσμητικό στοιχείο. Η ασυνήθιστη χειρονομία και το αντικείμενο κάνουν τη γλυπτική ιδιαίτερα μοναδική εντός του ευρύτερου σώματος Baule.
Η Djebonoua βρίσκεται βόρεια του Bouaké στην κεντρική Côte d’Ivoire, σε μια περιοχή όπου οι κοινότητες Baule ανέπτυξαν σημαντικές τοπικές γλυπτικές παραδόσεις. Η τέχνη των Baule δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια ενιαία ομοιογενής στυλιστική μορφή. Ατομικές κοινότητες και κέντρα γλυπτικής θα μπορούσαν να αναπτύξουν αναγνωρίσιμες προτιμήσεις στην κατασκευή προσώπων, στην κόμμωση, στις αναλογίες, στην σκαραφοποίηση και στην επεξεργασία της επιφάνειας.
Η γλυπτική που παρουσιάζεται εδώ διαφέρει σε κάποιο βαθμό από τον εξαιρετικά επεξηγημένο, συμπαγή φυσιοκρατισμό που συνήθως συνδέεται με καλά γνωστά εργαστήρια του νότου και του κέντρου Baule. Οι αναλογίες του είναι πιο επιμηκυμένες και έμφατικές. Ο έντονα προβεβλημένος κορμός, ο μακρύς λαιμός, το σχετικά μαζικό κεφάλι και οι μυώδεις κάτω άκρες δίνουν στο figure έναν έντονο κάθετο ρυθμό. Αυτή η συνδυασμένη εμφάνιση μπορεί να συναντηθεί σε γλυπτική από την ευρύτερη βόρεια ζώνη Baule γύρω από το Bouaké, όπου τα τοπικά στυλ μερικές φορές εμφανίζουν ισχυρότερο χωρητικό και αρχιτεκτονικό χαρακτήρα.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η περίτεχνη κόμμωση. Μεταξύ των Baule, το προσεκτικά οργανωμένο μαλλί συνδεόταν ιστορικά με την ομορφιά, την αξιοπρέπεια και την κοινωνική παρουσία. Εδώ η κόμμωση έχει μεταφραστεί σε μια ψηλή γλυπτική μάζα καλυμμένη με παράλληλες χαράξεις. Μαζί με τις σκαραφοποιήσεις του προσώπου, μετατρέπει το κεφάλι στον κύριο οπτικό άξονα της σύνθεσης.
Το σκούρο, άνισα γυαλιστερό επιφάνειο είναι επίσης σημαντικό. Περιοχές γυαλίσματος στο πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα αντιπαραβάλλονται με πιο ματ κοιλώματα. Αυτή η ποικιλία μπορεί να προκύπτει από το χειρισμό, τον επαναλαμβανόμενο καθαρισμό, εφαρμογές στην επιφάνεια και την πάροδο της ηλικίας. Χωρίς άμεση φυσική εξέταση, ωστόσο, θα ήταν ακατάλληλο να συναχθεί ένα συγκεκριμένο τελετουργικό ιστορικό από την πατίνα μόνη της.
Σε πλαισίωμα Baule, αγάλματα που είναι ελεύθερα να στέκονται μπορεί να ανήκουν σε διάφορες διαφορετικές κατηγορίες. Μεταξύ των πιο γνωστών είναι οι φιγούρες που σχετίζονται με πνευματικούς συντρόφους, συνήθως συζητούνται υπό τους όρους blolo bian και blolo bla, και οι φιγούρες συνδεδεμένες με μαντικές πνευματικές οντότητες, συχνά αναφερόμενες ως asie usu. Μόνο η μορφή εμφάνισης δεν διακρίνει σε ασφάλεια αυτές τις κατηγορίες. Το ασυνήθιστο αντικείμενο που κρατά αυτή η φιγούρα καθιστά έναν ακριβή τελετουργικό διαχωρισμό ιδιαίτερα δύσκολο χωρίς ιστορικό συλλογής ή πλαισιολογική τεκμηρίωση.
Αισθητικά, η γλυπτική συνδυάζει διάφορες ποιότητες που εκτιμώνται ιδιαίτερα στην γαϊδολική τέχνη Baule: συμμετρία, ελεγχόμενη έκφραση, εκλεπτυσμένος σωματικός στολισμός και μια ιδεαλιστική αντί για ατομική αντίληψη του ανθρώπινου σώματος. Ταυτόχρονα, οι επιμηκυσμένες αναλογίες και το ασυνήθιστο χαρακτηριστικό δίνουν σε αυτή τη φιγούρα έναν έντονο ατομικό χαρακτήρα και τη διαφοροποιούν από παραδεκτές μορφές Baule αγαλμάτων.
Επιλεγμένη βιβλιογραφία
Vogel, Susan Mullin. Baule: African Art, Western Eyes. New Haven και London, 1997.
Vogel, Susan Mullin. Beauty in the Eyes of the Baule: Aesthetics and Cultural Values. Philadelphia, 1980.
Boyer, Alain-Michel. Baule. Μιλάνο, 2008.
Homberger, Lorenz, επιμ. Die Kunst der Baule: Meisterwerke aus der Elfenbeinküste. Zürich, Museum Rietberg, 1994.
Πληροφοριοδότης Bakari Bouafle
Μέρος των πληροφοριών προήλθε από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζεται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Inv. No. MAZ25112
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΈνα αρσενικό ειδώλιο της φυλής Baule
Διευθυνόμενη περιοχή Djebonoua, κεντρική Côte d’Ivoire
Ξύλο με σκούρα καφέ πατίνα
Αυτό το επιβλητικό αρσενικό φιγούρο ανήκει στις σκελετικές παραδόσεις της γλυπτικής των Baule από την κεντρική Côte d’Ivoire. Οι ψηλές, λεπτές του αναλογίες, η προσεκτικά αρθρωμένη κόμμωση, η εκτεταμένη χαρακτεριστική ουλόκλυση και η ήπια φρονηματική στάση τοποθετούν αυτό το κομμάτι στο ευρύ σώμα των ανθρωπομορφικών γλυπτών Baule, ενώ αρκετές λεπτομέρειες υποδεικνύουν μια πιο τοπική εργαστηριακή παράδοση στην περιοχή Djebonoua.
Το figure στέκεται όρθιο πάνω σε ενσωματωμένη κυκλική βάση. Το σώμα είναι επιμηκυμένο, με σχετικά κοντά μυώδη πόδια που στηρίζουν έναν μακρύ κορμό. Ο αφαλός προβάλλει εμφανώς και είναι κεντραρισμένος από έναν σαφή ναυλοπολημένο ομφαλό. Αντί να είναι φυσιολογκικά φυσιοκρατικό, το σώμα κατασκευάζεται μέσω μιας συνειδητής διαδοχής όγκων: δυνατά γάμπες και μηροί, στρογγυμένος κορμός, στενός κορμός, μακλός λαιμός και ένα εξαιρετικά μεγάλο κεφάλι. Αυτή η ιεραρχική μεταχείριση του κεφαλιού είναι χαρακτηριστική πολλών γλυπτών Baule, όπου η φυσική αναλογία υπάγεται στην αντιπροσώπευση κοινωνικής και πνευματικής παρουσίας.
Το κεφάλι είναι ιδιαίτερα επιτυχημένο. Ένα ψηλό, περίτεχνα χαραγμένο κόμμωση υψώνεται πάνω σε ευρύ μετωπό. Το πρόσωπο είναι μακρύ και ισορροπημένο γύρω από μια μακριά, στενή μύτη. Τα μάτια είναι σχεδόν κλειστά κάτω από καμπύλα φρύδια, παράγοντας την περιορισμένη, ενδοσκοπική έκφραση που συχνά εκτιμάται στην κλασική αισθητική των Baule. Το μικρό προεξέχον στόμα και το προσεκτικά μοντελοποιημένο πηγούνι ενισχύουν αυτό το αίσθημα ελεγχόμενης αυτοσυγκράτησης.
Ιδιαίτερα αξιόλογα είναι τα σκαραφοτικά σχέδια. Λεπτές γεωμετρικές ενδείξεις εμφανίζονται στα μάγουλα, τον λαιμό και τον κορμό. Δεν πρόκειται απλώς για διακοσμητικά προσθήματα: ο σωματικός στολισμός, η κόμμωση και η σκαραφοποίηση συμβάλλουν σε μια εικόνα καλλιεργημένου ανθρώπίνου ομορφιάς και κοινωνικής ταυτότητας. Η επανάληψη μικρών ορθογώνιων και διακεκομμένων μοτίβων σε ολόκληρο τον κορμό δημιουργεί έναν λεπτό οπτικό αντίλογο προς τις υπόλοιπες επιφάνειες του γλυπτού.
Το figure είναι αρσενικό, όπως υποδηλώνουν τα γεννητικά όργανα. Τα χέρια του υψώνονται και κάμπτονται προς τα εμπρός, και κρατά ένα διακριτικό αντικείμενο ακριβώς κάτω από το πηγούνι. Αποτελείται από ένα στρογγυλεμένο κεντρικό στοιχείο με κατακόρυφους στρωτήρες, στηριζόμενο από δύο μακριά χειριστήρια ή επεκτάσεις. Ο ακριβής του προσδιορισμός πρέπει να παραμείνει επιφυλακτικός χωρίς περαιτέρω προέλευση ή πεδία τεκμηρίωσης. Μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα αντικείμενο συνδεδεμένο με το status, τελετουργική πράξη ή παράσταση αντί να αποτελεί απλώς ένα διακοσμητικό στοιχείο. Η ασυνήθιστη χειρονομία και το αντικείμενο κάνουν τη γλυπτική ιδιαίτερα μοναδική εντός του ευρύτερου σώματος Baule.
Η Djebonoua βρίσκεται βόρεια του Bouaké στην κεντρική Côte d’Ivoire, σε μια περιοχή όπου οι κοινότητες Baule ανέπτυξαν σημαντικές τοπικές γλυπτικές παραδόσεις. Η τέχνη των Baule δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια ενιαία ομοιογενής στυλιστική μορφή. Ατομικές κοινότητες και κέντρα γλυπτικής θα μπορούσαν να αναπτύξουν αναγνωρίσιμες προτιμήσεις στην κατασκευή προσώπων, στην κόμμωση, στις αναλογίες, στην σκαραφοποίηση και στην επεξεργασία της επιφάνειας.
Η γλυπτική που παρουσιάζεται εδώ διαφέρει σε κάποιο βαθμό από τον εξαιρετικά επεξηγημένο, συμπαγή φυσιοκρατισμό που συνήθως συνδέεται με καλά γνωστά εργαστήρια του νότου και του κέντρου Baule. Οι αναλογίες του είναι πιο επιμηκυμένες και έμφατικές. Ο έντονα προβεβλημένος κορμός, ο μακρύς λαιμός, το σχετικά μαζικό κεφάλι και οι μυώδεις κάτω άκρες δίνουν στο figure έναν έντονο κάθετο ρυθμό. Αυτή η συνδυασμένη εμφάνιση μπορεί να συναντηθεί σε γλυπτική από την ευρύτερη βόρεια ζώνη Baule γύρω από το Bouaké, όπου τα τοπικά στυλ μερικές φορές εμφανίζουν ισχυρότερο χωρητικό και αρχιτεκτονικό χαρακτήρα.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η περίτεχνη κόμμωση. Μεταξύ των Baule, το προσεκτικά οργανωμένο μαλλί συνδεόταν ιστορικά με την ομορφιά, την αξιοπρέπεια και την κοινωνική παρουσία. Εδώ η κόμμωση έχει μεταφραστεί σε μια ψηλή γλυπτική μάζα καλυμμένη με παράλληλες χαράξεις. Μαζί με τις σκαραφοποιήσεις του προσώπου, μετατρέπει το κεφάλι στον κύριο οπτικό άξονα της σύνθεσης.
Το σκούρο, άνισα γυαλιστερό επιφάνειο είναι επίσης σημαντικό. Περιοχές γυαλίσματος στο πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα αντιπαραβάλλονται με πιο ματ κοιλώματα. Αυτή η ποικιλία μπορεί να προκύπτει από το χειρισμό, τον επαναλαμβανόμενο καθαρισμό, εφαρμογές στην επιφάνεια και την πάροδο της ηλικίας. Χωρίς άμεση φυσική εξέταση, ωστόσο, θα ήταν ακατάλληλο να συναχθεί ένα συγκεκριμένο τελετουργικό ιστορικό από την πατίνα μόνη της.
Σε πλαισίωμα Baule, αγάλματα που είναι ελεύθερα να στέκονται μπορεί να ανήκουν σε διάφορες διαφορετικές κατηγορίες. Μεταξύ των πιο γνωστών είναι οι φιγούρες που σχετίζονται με πνευματικούς συντρόφους, συνήθως συζητούνται υπό τους όρους blolo bian και blolo bla, και οι φιγούρες συνδεδεμένες με μαντικές πνευματικές οντότητες, συχνά αναφερόμενες ως asie usu. Μόνο η μορφή εμφάνισης δεν διακρίνει σε ασφάλεια αυτές τις κατηγορίες. Το ασυνήθιστο αντικείμενο που κρατά αυτή η φιγούρα καθιστά έναν ακριβή τελετουργικό διαχωρισμό ιδιαίτερα δύσκολο χωρίς ιστορικό συλλογής ή πλαισιολογική τεκμηρίωση.
Αισθητικά, η γλυπτική συνδυάζει διάφορες ποιότητες που εκτιμώνται ιδιαίτερα στην γαϊδολική τέχνη Baule: συμμετρία, ελεγχόμενη έκφραση, εκλεπτυσμένος σωματικός στολισμός και μια ιδεαλιστική αντί για ατομική αντίληψη του ανθρώπινου σώματος. Ταυτόχρονα, οι επιμηκυσμένες αναλογίες και το ασυνήθιστο χαρακτηριστικό δίνουν σε αυτή τη φιγούρα έναν έντονο ατομικό χαρακτήρα και τη διαφοροποιούν από παραδεκτές μορφές Baule αγαλμάτων.
Επιλεγμένη βιβλιογραφία
Vogel, Susan Mullin. Baule: African Art, Western Eyes. New Haven και London, 1997.
Vogel, Susan Mullin. Beauty in the Eyes of the Baule: Aesthetics and Cultural Values. Philadelphia, 1980.
Boyer, Alain-Michel. Baule. Μιλάνο, 2008.
Homberger, Lorenz, επιμ. Die Kunst der Baule: Meisterwerke aus der Elfenbeinküste. Zürich, Museum Rietberg, 1994.
Πληροφοριοδότης Bakari Bouafle
Μέρος των πληροφοριών προήλθε από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζεται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Inv. No. MAZ25112
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Baule
Χώρα προέλευσης
Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
57 cm
Βάρος
1.3 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
