Αρχαία Ρωμαϊκή Τέρα Σιγιλλάτα Θραύσματα αγγείων με ανθικά σχέδια και ποικίλη διακόσμηση, παρτίδα (30 τεμάχια) (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: θραύσματα αγγείων με άνθη και διακόσμηση ποικίλων ειδών, Lot (30 τεμάχια)
MATΕRIAL: Terra Sigillata
CULTURE: Ρωμαϊκή
PERIOD: 2ος – 3ος αιώνας μ.Χ.
DIMENSIONS: 20 mm έως 143 mm
CONDITION: Καλή κατάσταση
PROVENANCE: Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε μεταξύ 1980 - 1990

Παρέχεται με Πιστοποιητικό Γνησιότητας και Άδεια Εξαγωγής.

Terra sigillata, λατινικός όρος που σημαίνει «σφραγισμένη γη» ή «πηλός με μικρές εικόνες» (sigilla αναφέρονται στο σφραγιστικό του κατασκευαστή), αποτελεί συγκεκριμένο τύπο λεπτού, μαζικά παραγόμενου ρωμαϊκού δίσκου τραπεζιού που ήταν δημοφιλής από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η διακριτή του ιδιότητα είναι το φωτεινό, χαρακτηριστικό κόκκινο ή πορτοκαλί χρώμα και μια επιθυμητή γυαλιστερή επιφάνειά της, που μιμείται την εμφάνιση μεταλλικών αγγείων. Αυτή η γυαλιστερή επίστρωση επιτυθανόταν όχι με πραγματικό γυαλί, αλλά με εφαρμογή λεπτής στρώσης εξαιρετικά εκλεπτυσμένων, κολλοειδών σωματιδίων πηλού, πλούσιων σε σίδηρο, πάνω στο δέρμα-σκληρωμένο αγγείο. Η επίστρωση στη συνέχεια κονιοποιείται (σιντηρ) κατά τη διαδικασία καύσης σε θερμοκρασίες γύρω στους 950-1050º, με αποτέλεσμα ένα επίχρισμα που ήταν σε μεγάλο βαθμό αδιάβροχο και ανθεκτικό.

Η Terra sigillata ήταν εξαιρετικά τυποποιημένη και συνήθως διακοσμούνταν με ανάγλυφο. Μεγάλο μέρος της καλής ποιότητας διακοσμημένης κεραμικής παραγόταν με καλούπια, όπου σφραγίδες (poinçons) που έφεραν ένα ευρύ ρεπερτόριο εικονογραφικών σκηνών—όπως μυθολογικές ιστορίες, σκηνές κυνήγιου ή φυτικά μοτίβα—πίεζαν στην εσωτερική επιφάνεια του καλουπιού. Αυτή η διαδικασία επέτρεπε τη γρήγορη, μαζική παραγωγή πολύπλοκων σχεδίων. Το πρώτο και υψηλότερης ποιότητας κέντρο παραγωγής ήταν το Αρετόιουμ (σύγχρονο Αρέzzo, Ιταλία), παράγοντας την «Αρετίνικη Κεραμική.» Μετά την παρακμή του, η παραγωγή μεταφέρθηκε στη Γαλλία (Γαλλία και Γερμανία) σε μεγάλους τόπους όπως η La Graufesenque και Lezoux, όπου ήταν γνωστή ως «Σαμιανή Κεραμική». Δομικότερα εργαστήρια στην Ισπανία και τη Βόρεια Αφρική επεκτείναν το στυλ, εξασφαλίζοντας τη διαδεδομένη διαθεσιμότητά του σε ολόκλη τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Τα θραύσματα Terra sigillata έχουν εξαιρετική αξία για τους αρχαιολόγους, καθώς λειτουργούν ως βασικός «δείκτης απολιθώματος» ή χρονολογικός μαρκαδόρος για τη χρονολόγηση ρωμαϊκών οικισμών. Αυτό οφείλεται στη διαδεδομένη διάδοση του κεραμικού, στις τυποποιημένες μορφές (συνήθως ταξινομούνται με τυπολογίες όπως οι μορφές Dragendorff) και στην κοινή πρακτική των κεραμουργών να σφραγίζουν τα ονόματά τους ή τα σήματα εργαστηρίου (sigilla) στα βάσεις των αγγείων. Οι περίοδοι κατασκευής αυτών των διακριτών σφραγίδων αγγειοπλάστη και συγκεκριμένων μορφών αγγείων (π.χ. το φλυτζάνι Dragendorff 27 ή το μπολ 37) συχνά χρονολογούνται με ακρίβεια, ακόμη και σε δεκαετίες. Επομένως, η εύρεση ενός σφραγισμένου θραύσματος επιτρέπει στους αρχαιολόγους να χρονολογήσουν το στρώμα του εδάφους (στρώμα) στο οποίο βρέθηκε, προσφέροντας κρίσιμες πληροφορίες για την χρονολογία, την οικονομία, τα εμπορικά δίκτυα και το βαθμό ρωμαϊκής επιρροής σε μια συγκεκριμένη περιοχή.