Μεγάλο απολιθωμένο κρανίο από το Πλειστόκαινο του Γιγάντιου Ιρλανδικού Ελαφιού, Megaloceros Τοποθετημένη κρανιακή κοιλότητα με σκούρη πατίνα. - Ύψος: 420 mm - Πλάτος: 260 mm- 5300 g - (1)

Megaloceros Giganteus — Αυτός ο λοττος παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό παλαιοντολογικό εύρημα: το ανώτερο τμήμα ενός απολιθωμένου κρανίου από τον Megaloceros giganteus, τον θρυλικό μεγάλο ελάφι της περιόδου των παγετώνων. Προερχόμενο από την Πολωνία, αυτό το δείγμα του Πλειστόκαινου έχει τοποθετηθεί επιδέξια σε μια εξατομικευμένη βάση από ξύλο και ορείχορδο, μετατρέποντάς το σε αντικείμενο έκθεσης με ισχυρή σφαίρα γλυπτικής και επιστημονικότητας. Το δείγμα διατηρεί το θόλο του κρανίου και το πρόσθιο τμήμα, στοιχεία που αποδεικνύουν την εξαιρετική του ανθεκτικότητα. Διακρίνονται οι δύο μαζικοί οστούντοοι πεδονκοί, τα θεμέλια πάνω στα οποία κάθε χρόνο μεγάλωναν τα κέρατα των μεγαλύτερων που υπήρχαν ποτέ στο βασίλειο των ζώων. Η επιφάνεια των οστών αποτελεί ένα ανοιχτό βιβλίο στην ιστορία του: τραχιές και πορώδεις περιοχές εναλλάσσονται με ζώνες πιο λείες και πυκνές, γυαλισμένες από τον χρόνο και τη διαδικασία απολίθωσης. Η απόχρωση είναι βαθιά και πολύπλοκη, ένα μωσαϊκό σκούρων καφέ, ώχρας και σκουριάς λόγω μεταλλικοποίησης, που προσδίδει στο εύρημα μια αρχαϊκή και δυνατή όψη. Η διατήρηση αυτού του κρανίου είναι τυπική για εύρηματα σε αναερόβιες θέσεις όπως φλύσχες ή ποταμιακές αποθέσεις, περιβάλλοντα κοινά στην βόρεια και ανατολική Ευρώπη μετα-glaciale. Σε αυτές τις συνθήκες η αποδιοργάνωση επιβραδύνεται, επιτρέποντας στα μέταλλα που υπάρχουν στο νερό να διαπεράσουν και να αντικαταστήσουν αργά το οργανικό υλικό του οστού. Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως περμινερμαλoποίηση, όχι μόνο διασφάλισε τη διατήρηση της τρισδιάστατης δομής, αλλά και χάραξε στη φώσα τη χαρακτηριστική σκούρη χρωματισμό της. Το Megaloceros giganteus, συχνά αποκαλούμενο “Ιρλανδικό ελάφι” (αν και δεν ήταν ελάφι και τα υπολείμματά του βρέθηκαν σε ολόκληρη την Ευρασία), είναι ένα από τα πιο εικονικά θηλαστικά της μεγαφόνοιας του Πλειστοκαίνου. Εξαφανίστηκε περίπου πριν από 7.700 χρόνια και ήταν διάσημο για το κολοσσιαίο του μέγεθος και, κυρίως, για τα κέρατά του, που σε ενήλικα αρσενικά μπορούσαν να φτάσουν σε άνοιγμα άνω των 3,5 μέτρων και βάρος 40 κιλά. Οι πεδονκοί που φαίνονται σε αυτό το κρανίο αποτελούν τη χειροπιαστή απόδειξη της δομικής προσπάθειας που έπρεπε να αντέχουν το κρανίο και ο λαιμός του ζώου, ένα αριστούργημα εξελικτικής μηχανικής. Εκτός από την αδιαμφισβήτητη επιστημονική αξία, αυτό το απολίθωμα αποτελεί ένα κομμάτι φυσικής ιστορίας που φέρνει στο νου έναν χαμένο κόσμο. Η παρουσία του είναι γλυπτή, σχεδόν τοτεμική. Είναι ένα αντικείμενο που προορίζεται να γίνει το επίκεντρο μιας συλλογής, τέλειο για να πλουτίσει μια Wunderkammer, ένα επαγγελματικό εργαστήριο, μια βιβλιοθήκη ή ένα περιβάλλον σύγχρονου σχεδιασμού. Η κατοχή ενός ευρήματος Megaloceros σημαίνει την κατοχή μιας απτής μαρτυρίας του μεγαλειώδους και της ευθραυστότητας της ζωής στην προϊστορία. Λεπτομέρειες τεχνικά Όνομα: Απολίθωμα κρανίου Megaloceros giganteus Κατηγοριοποίηση: Θηλαστικά, Αρτιοδάκτυλοι, Σέρβιδαι Προέλευση: Πολωνία Γεωλογική περίοδος: Πλειστόκαινο Διαστάσεις: 420 x 260 x 170 mm (δείγμα) Βάρος: 5300 g (δείγμα) Βάση: Ξύλο και ορείχαλκος Συνθήκες: Καλές συνθήκες διατήρησης, με ρωγμές και φυσική φθορά σύμφωνες με την ηλικία και τη διαδικασία απολίθωσης.