Anton Kaestner - #404 - S - " Looking for Almodovar #3 ".

#404 - S - «Looking for Almodovar #3».
Μοναδικό έργο, πρωτότυπη σύνθεση του Anton Kaestner, απευθείας από το Παρισινό εργαστήρι.

Σπρέι ακρυλικού σε γυάλινη επιφάνεια 3 mm.
Διαφάνεια προς Print.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο που έχει ζωγραφιστεί σε πολλαπλά στρώματα ζωγραφικής και/ή σπρέι, με λαμπερή τελειότητα “glossy”, παρόμοια με την εφαρμογή ενός ρητινώδους υλικού, και μοναδικό στην εμφάνιση.

Διαστάσεις : Ίντσες 10 * 9,1 * 0,12 / cm 25,4 * 23 * 0,3 χωρίς πλαίσιο.
Αυτό το έργο παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό γνησιότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, ο οποίος επηρέασε το ξεκίνημα της ζωής μου και έθεσε τον σπόρο για το τι θα γινόταν τελικά το πάθος μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-εικαστική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για τα πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες διέκρινα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με κράτησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την προοπτική και μου έφεραν μεγάλο φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, εμβάθυνα στα τοπικά καλλιτεχνικά κινήματα και συνδέθηκα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρότι η εστίαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήσυχα σιγομόνο σε με φαινόταν. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για εμένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα έχω βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού αποχώρησα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εντελώς στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας θέσεις σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τα Κανάρια.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκτοξευμένου Plexiglas, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτικό σχόλιο ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “παράλληλες πειραματικές δοκιμές” — οτιδήποτε στοχεύει σε βραχυκύκλωμα της λογικής! — να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/φακιατικής της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της συνθέσεως εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω τις “ανοικείες αναγκαιότητες”, δηλαδή αυτά που πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθηματισμός» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «νοητικοποίηση / ιδιοκατοχή», αλλά ευρύτερη συνείδηση και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση «ζωής στην καρδιά της ζωής», le vif όπως θα το έθετε ο γαλλικός επιστήμονας επιστημονικής φαντασίας Αλαίν Νταμαζιό.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του βιτρώ, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass παρέχει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεξάρτηση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ «λεπτομερειών κοντά» και «απόστασης για το όλο» θα παρακινήσει τους θεατές να ακολουθήσουν τους δικούς τους εσωτερικούς δρόμους.
Δεν δηλώνω ότι ξέρω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με αυτό που μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε καινούριο δημιούργημα αποτελεί αντιπαράθεση με τα όριά μου, ζητώντας με να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να πραγματοποιήσω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέν: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Anton Kaestner.