Tijs Dragtsma (1992) - A Galleon Swallowed by Foam

Ένα ισπανικό γαλέων γέρνει βαριά προς το σκοτεινό, τα πανιά του σκισμένα από έναν άνεμο που έχει ήδη αποφασίσει τη μοίρα του. Πάνω από αυτόν, ένας τοίχος λευκού αφρού υψώνεται ψηλότερα από τους ιστούς του, παγιδευμένος στην στιγμή πριν σπάσει. Οι αστραπές διαχωρίζουν τον μαύρο ουρανό πίσω του, μια μονή φλέβα φωτός σε ένα κατά τα άλλα απόλυτο σκοτάδι.

Το θέμα δεν είναι πραγματικά το πλοίο. Είναι η στιγμή που κάθε ταξίδι συναντά τελικά, το σημείο όπου η ανθρώπινη φιλοδοξία, όλο το ξύλο και οι σαΐτες και ο μετρημένος πλοηγός, μετρώνται απέναντι σε κάτι που δεν διαπραγματεύεται. Το γαλέον είναι περήφανο ακόμα και εδώ, τα σημάδια παραμένουν υψωμένα, αλλά το κύμα δεν νοιάζεται.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η καταιγίδα, ο αφρός και το πλοίο που τεντώνεται αντί της θάλασσας όλα είναι χτισμένα από ελεγχόμενες γρατζουνιές έργα σε επιφάνειας ακρυλικού γυαλιού. Η εικόνα δεν εφαρμόζεται πάνω στην επιφάνεια, Griff scratched into it, αφαιρείται αντί για προσθήκη, όπως η καιρική μεταβολή αφαιρεί βεβαιότητα από ένα πλήρωμα που πίστευε ότι γνώριζε τη θάλασσα.

Η εικόνα Είναι πάντα παρούσα, σε οποιοδήποτε φως. Άμεσο φως δεν την καλεί, και η απουσία της δεν την κρύβει. Αυτό που αλλάζει είναι το βάθος: κάτω από ένα πιο δυνατό φως ο αφρός πιάνει και αντανακλά, η αντίθεση βαθαίνει, το κύμα φαίνεται να αποκτά βάρος και οι αστραπές φαίνονται να κινούνται. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο το κομμάτι διαβάζεται ως μια ενιαία δραματική στιγμή, ένα πλοίο που πρόκειται να καταπιηθεί από τη θάλασσα. Πήγαινε κοντύτερα και αυτή η βεβαιότητα διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς, το οποίο επανέρχεται σε γαλέον και κύμα μόνο όταν απομακρυνθείς ξανά.

Το A Galleon Swallowed by Foam συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, του Τijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί χρωστικής ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν αποτελεί καταστροφή, αλλά δομή. Αυτή η εργασία είναι μοναδική.

"Η θάλασσα δεν καταστρέφει το πλοίο. Αποκαλύπτει προς τα τι πάντα έπλεε το πλοίο."

Για το Art with Scratch

To Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων με τα οποία η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν την μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ελαφρές. Όσα φαινόταν στέρεα αποκαλύπτονται ως ένα ευαίσθητο ιστό γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετατοπίζεται κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από τη μία γωνία η φιγούρα εμφανίζεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει στην σκότος από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό ένα εστιασμένο φως προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Τι κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι ο ήσυχος του κρατών. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και ανεξίτηλη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, το σχήμα δεν βρίσκεται ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει στη σιγή. Εδώ βρίσκεται αυτή η κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, όπου το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα μέσα που έχουν αγγιχτεί από τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακαλύψεων όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Η εργασία μου ξεκινά συχνά από μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εmerge μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτεϊκότητα, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που θα κρατά την προσοχή, θα ενθαρρύνει τη σκέψη και θα συνεχίσει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, στοχευμένα και ζωντανά.