Tijs Dragtsma (1992) - A Swell Drawn in Stripes

Οι κυματισμοί σε αυτό το έργο δεν σπάνε ποτέ. Αναδιπλώνονται, υψώνονται, παραδίνονται στο επόμενο μεγάλωμα, και κάθε ράχη σχεδιάζεται όχι με πινέλο αλλά με μια γραμμή που δεν τέθηκε αλλά πήρε τη θέση της. Από μεριάς η επιφάνεια διαβάζεται σαν φωτογραφία της θάλασσας στο χάραμα, με κίνηση και βάρος. Πλησίασε και η θάλασσα διαλύεται σε κάτι τελείως διαφορετικό, σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαραγών σε ακρυλικό γυαλί, κάθε μια τοποθετημένη με την ίδια υπομονή που χρησιμοποιεί μια ακτή για να σχήμα sand.

Αυτή η διπλή μορφή είναι το ήσυχο κόλπο του έργου. Το νερό δεν έχει σταθερό σχήμα, παίρνει πάντα το σχήμα αυτού που περνάει μέσα του, και εδώ το ίδιο ισχύει για την εικόνα. Οι γραμμές κάμπτονται και συμπιέζονται όπως το φως που λυγίζει σε ένα κύμα, έτσι ώστε το μάτι να επανακατασκευάζει βάθος που δεν υπάρχει πραγματικά, μόνο γραμμή μετά γραμμή, καμπύλη προς μια ψευδαίσθηση ύλης.

Καμία μπογιά. Καμία εκτύπωση. Καμία μελάνι. Η εικόνα χαράσσεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, παρούσα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, σε κάθε τύπο φωτισμού. Κάτω από λαμπτήρα ή κοντά σε ένα παράθυρο οι χαραγές αιχμαλωτίζονται και αντανακλώνται, και η αντίθεση βαθαίνει, τα κύματα φαίνονται να απογειώνονται λίγο πιο πάνω από την επιφάνεια. Το φως δεν δημιουργεί αυτή την εικόνα. Την οξύνει, όπως ο πρωινός ήλιος οξύνεται την ακτογραμμή χωρίς να τη φτιάχνει.

Βλέποντάς την ευθεία, η σύνθεση είναι σχεδόν μεταφυσική, ένα μελέτημα σε ρυθμό και επανάληψη. Από γωνία, τα ίδια κύματα διαβάζονται διαφορετικά, τα κύριάρια κινούνται προς εσένα ενώ τα χαμηλά απομακρύνονται στη σκιά, και η αίσθηση μιας ζωντανής, αναπνεύουσας επιφάνειας επιστρέφει. Είναι ένα έργο που ανταμείβει μια δεύτερη ματιά και μια τρίτη, όπως ο ωκεανός.

Ένα Σκύρσιμο σε Ράβδους συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Τις ντράχτσμα, όπου η απεικόνιση οικοδομείται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς πάνω στην επιφάνεια αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης. Εδώ, η ίδια πράξη αφαίρεσης γίνεται μελέτη του νερού από μόνη της, κάτι που χτίζεται εξ ολοκλήρου από ό,τι αφαιρέθηκε, και παρ' όλα αυτά ζωντανότερο για αυτό.

Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Κάποια πράγματα γίνονται με το να προσθέτεις. Αυτό έγινε με το να αφαιρέσεις, κύμα μετά κύμα."

Σχετικά με την Τέχνη με το Γράψιμο

Η Τέχνη με το Γράψιμο είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξετυλίγεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν το σχήμα από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως από κοντά το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτή, εύθραστη και σχεδόν ασήκωτη. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα λεπτεπίλεπτο δίχτυ γραμμών, κάθε μια μια δ deliberate χειρονομία, κάθε μια ουσιώδης για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνοντάς την. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει κατά την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια οπτική γωνία το σχέδιο φαίνεται καθαρό και ορισμένο. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει στη σκόταδα από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από μια καλά εστιασμένη δέσμη φωτός, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που καθιστά αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της χαράξης είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλοτε, επανέρχεται στην ησυχία του. Μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα σε οξύτητα και ήρεμο, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις ντράχτσμα, ιδρυτή του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί δίψα για συνεχή αναζήτηση νέων οπτικών γλωσσών. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η εργασία μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα ξετυλίγονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, την σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την εμβάθυνση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.