Tijs Dragtsma (1992) - Just Before Becoming

Just Before Becoming είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την οικειότητα, τη μεταμόρφωση και το κατώφλι ανάμεσα σε δύο που γίνονται ένα.

Οι δύο φιγούρες δεν αγγίζονται. Κοντεύουν να αγγίξουν. Σε αυτό το κοντύτερο, όλα ζουν. Δεν φαίνονται πρόσωπα, δεν φαίνονται χαρακτηριστικά, κανένα λεπτομερές στοιχείο που θα έκανε αυτές τις μορφές συγκεκριμένες. Μόνο περιγράμματα. Μόνο η υπόδειξη δύο σχημάτων στραμμένων η μία προς την άλλη από κάτι αρχαιότερο από τη γλώσσα.

Η εικόνα δεν εμφανίζεται μέσω βαφής ή εκτύπωσης. Αναδύεται μέσα από ελεγχόμενες γραμμώσεις στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού. Καθώς αλλάζει το φως, οι φιγούρες μετακινούνται ανάμεσα στην ευκρίνεια και τη σκιά, ευτελίζονται και εναλλάσσονται καθώς γυρνούν. Από απόσταση, το έργο διαβάζεται ως ένα ενιαίο φωτεινό στιγμιότυπο. Κοντά, η επιφάνεια ανοίγει σε ένα πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς, κάθε ίχνος πιάνει το φως στη δική του γωνία.

Το σκοτάδι σε αυτό το κομμάτι δεν είναι κενό. Κρατά τις φιγούρες στη θέση τους. Είναι η σιωπή πριν μιληθεί μια λέξη, η κρατημένη ανάσα πριν παρθεί μια απόφαση. Η γρατσουνισμένη επιφάνεια δεν προσθέτει φως. Το απελευθερώνει, επιλεκτικά, με αφαίρεση.

Αυτό το στιγμιότυπο, λίγο πριν το γίνεσαι, δεν είναι αρχή και δεν είναι τέλος. Είναι ένα κατώφλι. Δύο σκιάσεις στην άκρη της ανάδυσης, ακόμα διαχωρισμένες, ακόμα εαυτές, ακόμα αιωρούμενες στην τελευταία στιγμή πριν κάτι αλλάξει για πάντα.

Just Before Becoming συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

«Η εικόνα ζει στο χώρο ανάμεσά τους, όχι στα ίδια τα σώματα.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Καρφωμένη γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατσουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ασήκωτες. Ό,τι φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ από γραμμές, κάθε μία μια deliberate κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνοεί. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατσουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από γωνία, η φιγούρα φαίνεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη γωνία, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό έναν εστιακό τώρα προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο καθηλωτικό είναι η ήσυχη έντασή του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη ανατρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα δεν είναι ποτέ πλήρως στερεωμένο. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει στη σιγή του. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί μορφοποιούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως στατικό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται από την έλλειψη, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την τάση. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγνητίζομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που αφήνεται ανοικτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν αποτελεί μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, μεθοδευμένα και ζωντανά.