Tijs Dragtsma (1992) - Luminous Solitude

Luminous Solitude είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για τη σιωπή, την απομόνωση και τη σιωπηλή ακτινοβολία που επιμένει όταν όλα τα άλλα εξαφανίζονται.

Μια φιγούρα στέκεται μόνη. Το κεφάλι της είναι το φεγγάρι. Οχι μεταφορά που τοποθετείται πάνω στο σχήμα, αλλά το ίδιο το σχήμα, μια φωτεινή σφαίρα αιωρούμενη όπου θα βρισκόταν ένα πρόσωπο. Δεν υπάρχει έκφραση να διαβάσεις. Δεν υπάρχει βλέμμα να συναντήσεις. Και παρ’ όλα αυτά η παρουσία είναι αδιαμφισβήτητη. Κάτι στην ησυχία μεταδίδει.

Ουδείς χρωστήρας. Ουδεμία εκτύπωση. Ουδεμία μελάνη. Η εικόνα δεν εμφανίζεται μέσω προσθήκης. Αναδύεται μέσω αφαίρεσης. Έλεγχος φθοράς στην επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού αιχμαλωτίζει και αντηχεί το φως με τρόπους που αλλάζουν καθώς κινείται ο θεατής. Από απόσταση, η φιγούρα διατηρεί τη θέση της με ήρεμη αρχωνία, μα monumental και συμπαγής. Πλησίασε και το σχήμα διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χάραξης, κάθε μια μέρος ενός δομικού συστήματος που μόνο από μακριά καταλήγει σε νόημα.

Αυτή η δυναμική αντικατοπτρίζει το ίδιο το αντικείμενο. Το φεγγάρι πάντα υπήρξε σύμβολο εσωτερικής λάμψης και μοναχικότητας. Εποπτευόμενο από μακριά, είναι ολόκληρο, φωτεινό και ήρεμο. Πλησιάζοντάς το, γίνεται επιφάνεια και σκιά. Το Luminous Solitude ζητά από τον θεατή να διατηρήσει και τις δύο αλήθειες ταυτόχρονα: την πληρότητα ενός προσώπου που στέκεται μόνο του και την αδρή πραγματικότητα κάτω από αυτήν την φαινομενικά ολόκληρη οντότητα.

Το φως είναι το μέσο μέσα στο μέσο. Καθώς αλλάζει η γωνία θέασης, το σχήμα κινείται ανάμεσα στην παρουσία και βαθύτητα της ηρεμίας, ανάμεσα σε διαύγεια και απαλότητα. Το έργο δεν ζητά να φανεί από ένα σταθερό σημείο. Ζητά να βιωθεί σε κίνηση, γιατί η ησυχία, όπως προτείνει το έργο, δεν είναι ποτέ πραγματικά στατική.

Το έργο αυτό συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί μέσω χρωματικής ουσίας ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν σημαίνει καταστροφή, αλλά δομή.

"Το να στέκεσαι μόνος σε σιωπή δεν σημαίνει κενότητα. Είναι το πλήρες είδος φωτός."

Σχετικά με το Art with Scratch

To Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο ανά γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γδαρσίματα που πιάνουν το φως και εξαφανίζουν το σχήμα από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, σε κοντινή απόσταση, το έργο διαλίζεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών χάραξεων. Κοντά ελαφρύ, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Τι φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γωνιών, κάθε μια προ deliberate κίνηση, κάθε μια ουσιώδης για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται σε ολόκληρη την επιφάνεια, η εικόνα ανασαίνει. Από μια γωνία η φιγούρα στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από κάποια άλλη σμίγη και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό ένα επικεντρωμένο φως προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό τον προσωπογραφίας, η φιγούρα ποτέ δεν παραμένει πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά εκτός του μαύρου. Άλλες, επιστρέφει στη σιωπή. Εκείνο το κίνηση, ανάμεσα στην οξύνοια και την ηρεμία, είναι όπου το έργο ζωντανεύεται.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί συνθέτουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια συνεχόμενη επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συν combiningρίζονται.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοικτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την αναστοχαστική σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτει τον εαυτό του με το πέρασμα του χρόνου.

To TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που μορφοποιείται από την περιέργεια, την ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, πρόθεση και ζωντάνια.