Tijs Dragtsma (1992) - Monoliths Holding Their Silence

Ο Μονόλιθοι Κρατούν την Σιωπή τους συγκεντρώνουν μια σειρά από αμιγή γιγάντια κάτω από ένα αχνό, ακινητοποιημένο ουρανό. Δεν στηρίζονται ο ένας στον άλλον, και δεν χρειάζεται. Κάθε ένας στέκει με το δικό του βάρος, η επιφάνειά του σηματοδοτείται από ευρείς κυκλικούς ανοίγματα που διαβάζονται ως παραθυρόφυλλα, ή μάτια, ή απλώς απουσίες, τόποι όπου η μάζα έχει επιλέξει να αφήσει το φως να περάσει αντί να το κρατήσει πίσω.

Χωρίς χρώμα. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η εικόνα γράφεται στο υλικό της ακρυλικής γυαλιού, χτιζόμενη με αφαίρεση αντί προσθήκης, με τον ίδιο τρόπο που αυτοί οι Πύργοι φαίνονται να έχουν λαξευτεί από κάτι μεγαλύτερο παρά να συναρμολογηθούν από τίποτα.

Η εικόνα βρίσκεται πάντα παρούσα, στο φως της ημέρας και στη σκιά εξίσου. Το φως δεν τη δημιουργεί, την καραδοκεί. Κάτω από άμεσο φως ο κόκκος του τσιμέντου σφίγγει, οι κυκλικοί κενότητες αποκτούν βάθος, και η αντίθεση μεταξύ μάζας και ανοιγματος βαθαίνει. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα.

Από απέναντι σε μια αίθουσα η σύνθεση κρατιέται ενιαία μια monumental φιγούρα, πύργοι που στέκονται ώμο με ώμο against ένα ανοιχτό ουρανό. Πλησίασε και αυτή η σιλουέτα λιώνει σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαραγών, καθεμιά μικρή, μαζί μεταφέροντας το ακριβές βάρος του τσιμέντου.

Οι κυκλικοί ανοιχτοί χώροι φέρουν τη δική τους σιωπηλή σημασία. Σε ένα τοπίο τόσο κλειστό και τόσο βαρύ, διαβάζονται ως άνοιγματα, τόποι όπου η δομή επιτρέπει τον εαυτό της να φαίνεται μέσα από αυτό αντί να φαίνεται μόνο. Ο Μπετρουλισμός συχνά περιγράφεται ως ανελέητος, αλλά εδώ οι μονολιθικοί κρατούν κάτι απαλό στο κέντρο τους, φως που περνά καθαρά μέσα από τη συμπαγή μορφή.

Ο Μονόλιθοι Κρατούν την Σιωπή τους συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης βλάβης στην επιφάνεια αντί χρωστικής ή εκτύπωσης, μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποιες σιωπές δεν είναι άδειες. Απλώς διατηρούν το σχήμα τους."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεχειλίζει μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, από κοντά το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών ενόχων σημείων. Λεπτές, ευαίσθητες και σχεδόν ελαφριές. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό πλέγμα γραμμών, κάθε γραμμή μια συνειδητή κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το μαύρο βυθίζει, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα παραμένει σαφής και ορισμένη. Από μια άλλη, απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει γλυπτό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωογόνο με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η έλλειψη γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φως και σκιά, η εικόνα μετακινείται με τη προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, να επιστρέφει στην ακινησία. Εκεί βρίσκεται η κίνηση όπου το έργο ζωντανεύει, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγίξει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χαραγή κρατάει μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Τις Ντραχτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως στερεότυπο στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω έλλειψης, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι ένα κοινό δέσμευση στην αυθεντικότητα, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και τρωτότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί να αναστοχαστεί και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.