Tijs Dragtsma (1992) - One Steps From the Multitude

One Steps From the Multitude αρχίζει με επανάληψη. Εκατοντάδες όμοια σχήματα στέκονται ώμο με ώμο, το ίδιο χλωμό πρόσωπο επαναλαμβάνεται μέχρι να μη διαβάζεται πλέον ως πρόσωπο, αλλά ως μοτίβο, ένας τοίχος, μια ενιαία σκοτεινή μάζα κατασκευασμένη από αμέτρητους μικρότερους όμοιους.

Τότε, στην ακραία άκρη αυτής της διαμόρφωσης, ένα σχήμα γυρίζει. Ένα πόδι σηκώνεται από τη γραμμή. Ένας ώμος γέρνει προς το ανοιχτό άσπρο πέρα από το πλήθος. Τίποτα δεν χωρίζει αυτό το σχήμα από τα εκατοντάδες πίσω του εκτός από την απόφαση να κινήσει.

Από απέναντι του δωματίου το έργο διαβάζεται ως αρχιτεκτονική, ένα πυκνό μαύρο πεδίο που πιέζει ένα κενό σελίδα. Πλησίασε και αυτό το πεδίο ανοίγει σε κάτι εντελώς διαφορετικό, μια επιφάνεια φτιαγμένη από ελεγχόμενες γρατζουνιές. Καθαώ χρώμα. Καμία βαφή. Καμία εκτύπωση. Καμία μελάνη. Η εικόνα χαράζεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, παρούσα σε κάθε είδους φως, περιμένοντας τίποτα.

Το φως δεν δημιουργεί αυτή την εικόνα. Την ακονίζει. Κάτω από άμεση πηγή, η αντίθεση βαθαίνει, το πλήθος λαμβάνει βάρος και το αποχωρούν σχήμα πιάνει ένα λεπτό, κρύο λαμπύρισμα που οι υπόλοιποι δεν μοιράζονται. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικά γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνει την εικόνα.

Το θέμα είναι ένας παλιός, ήσυχος φόβος: να είσαι ένας από εκατοντάδες, αδιάκριτος, εμφανούμενος σε μια γραμμή που έχει ήδη αποφασίσει προς τα που θα πάει. Και μια παλιά, ήσυχη ελπίδα: ότι η φυγή είναι ακόμη δυνατή, ότι ένα μόνο σχήμα μπορεί ακόμα να επιλέξει την πόρτα αντί της διαμόρφωσης.

One Steps From the Multitude συνεχίζει την Art with Scratch σειρά του Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση οικοδομείται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί για χρωστικές ή εκτύπωση. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Το να μετρήσαι ανάμεσα σε εκατοντάδες είναι ασφάλεια. Το να παραιτηθείς είναι η αρχή ενός εαυτού."

Σχετικά με την Art with Scratch

Η Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων δεικτών. Λεπτό, ευαίσθητο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο ιστό γραμμών, η κάθε μία μια συνειδητή κίνηση, η κάθε μία ουσιαστική για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς τα φώτα αλλάζουν σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα είναι διακριτή και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανίζεται. Κάτω από ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται μαλακότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπιδράσης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει σε ηρεμία. Εκείνο το κίνημα, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, είναι που ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήρεμη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναισθηματισμός συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα δομούνται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή Tάσης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, την σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγευάζομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.