Tijs Dragtsma (1992) - One Shelter Two Hearts

Ένα Καταφύγιο, Δύο Καρδιές ξεκινά με μια απλή κίνηση, δύο άτομα να βγαίνουν κάτω από μια μόνο ομπρέλα καθώς η βροχή δυναμώνει. Η απόσταση μεταξύ τους μικραίνει μέχρι να απομείνει μόνο μια σιλουέτα, σκοτεινή και αδιατάρακτη ενάντια σε ένα μαύρο τόσο πλήρες που φαίνεται να καταβροχθίζει τη θύελλα γύρω του.

Χωρίς χρώμα. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η εικόνα χαράσσεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη μέσω αφαίρεσης αντί προσθήκης, το σχήμα του ζευγαριού σχεδιασμένο μέσα από ελεγχόμενες χαράξεις μέχρι δύο σώματα να διαβαστούν ως εν, σαν ένα.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν τη δημιουργεί, τη οξύνει. Κάτω από μια εστιασμένη πηγή οι χαράξεις “πιάνουν” και αντανακλώνται, η αντίθεση βαθαίνει και το έργο διαβάζεται διαφορετικά από οπές διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνονται οι δύο φιγούρες στο κέντρο του.

Μια ομπρέλα είναι ένα μικρό καταφύγιο, σχεδόν αρκετό για ένα άτομο, μα εδώ «κρατά» δύο. Τα σώματα σκύβουν το ένα προς το άλλο μέχρι ο χώρος μεταξύ τους να κλείσει σε μια ενιαία σκούρα μορφή, μια ήσυχη μελέτη προστασίας, εγγύτητας και του τι σημαίνει να σε σκεπάζει ο άλλος αντί για οποιοδήποτε δομικό στοιχείο.

Θεωρητικά από μακριά, το έργο διαβάζεται ως μια μοναδική γεμάτη σιλουέτα, ήρεμη και πλήρης. Αν έρθεις κοντύτερα, η σιλουέτα διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαράξεων, μια επιφάνεια χτισμένη στην εγκράτεια και στη λεπτομέρεια αντί της διακόσμησης.

Ένα Καταφύγιο, Δύο Καρδιές συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί μέσω χρωματογραφίας ή εκτύπωσης. Ολοκληρωμένο με ακρυλικό γυαλί και σχεδιασμένο να διαβάζεται τόσο κοντά όσο και από μακριά.

"Η φθορά δεν είναι καταστροφή. Είναι δομή, και μέσα της δύο καρδιές μαθαίνουν να προστατεύονται ως ενότητα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι μια συλλογή έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαράζεται γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπετιέται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρόν. Ωστόσο από κοντά το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημείων. Τέλειο, εύθραυστο και σχεδόν αβάρος. Τo οτιδήποτε φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό πλέγμα γραμμών, κάθε μία συνειδητή χειρονομία, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί τη μορφή. Την οξύνει. Το μαύρο υπόβαθρο απορροφά, ενώ οι χαράξεις αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα παραμένει καθαρή και ορισμένη. Από κάποιαν άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό ένα εστιασμένο κενό φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει σχεδιαστικό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήσυχη του ένταση. Η πράξη της χαράξης είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και όμως το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτή η προσωπογραφία, η φιγούρα ποτέ δεν βρίσκεται πλήρως σε σταθερή θέση. Δια μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να προχωρά έξω από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει στη σιωπή. Εκεί βρίσκεται μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από το χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως μια σταθερή σχολή, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από απουσία, σκιά, αντανάκλαση ή ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, στη σαφήνεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με γοητεύει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που παραμένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, ενθαρρύνει τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν αποτελεί μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.