Tijs Dragtsma (1992) - The Great Wave in Scratch

Υπάρχει μια στιγμή πριν το κύμα σπάσει, όταν το πλήρες ύψος του φαίνεται να ανήκει περισσότερο στον ουρανό παρά στη θάλασσα. Το Great Wave in Scratch διατηρεί εκείνη τη στιγμή ακέραιη, η κορυφή του διπλώνεται σαν ανυψωμένο χέρι, ένα μικρό βάρκο και μια απομακρυσμένη κορυφή περιορισμένα σε σχεδόν τίποτα κάτω από αυτό. Όλα στη σύνθεση εξυπηρετούν εκείνο το ένα μέτρο κλίμακας, το απέραντο ενάντια σε ό,τι είναι βασικά παρόν.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Το κύμα υπάρχει επειδή η επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού έχει αφαιρεθεί σε ένα πεδίο ατομικών στηριγμάτων, όχι τοποθετημένων αλλά απομακρυσμένων. Εκεί που ο αφρός κυλά και γαντζώνεται στον αέρα, τα σημάδια συσσωρεύονται πυκνά και το ίδιο το υλικό αρχίζει να λάμπει. Εκεί που το νερό κυλά βαθιά και ακάθεκτα, το ακρυλικό γυαλί μένει μόνο του, και το σκοτάδι εκεί δεν είναι κενό, είναι απλώς νερό που δεν έχει ακόμη αγγίξει το φως.

Βλέποντας από απόσταση ενός δωματίου, το κύμα διαβάζεται ως μια κίνηση, μια μόνο κίνηση λευκού που σπάει πάνω από το μαύρο. Κοντοσώσεύτε πιο κοντά και αυτή η κίνηση διαλύεται σε ένα πεδίο μικρών γρατσουνιών, καθεμία μικρή, καθεμία αναγκαία, καμία από αυτές μόνη της δεν μπορεί να περιγράψει τη θάλασσα. Είναι μόνο μαζί, σε απόσταση, που γίνονται ξανά νερό.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα. Το φως δεν τη δημιουργεί, το οξύνοντας. Υπό άμεση πηγή, η κορυφή συγκεντρώνει περισσότερη λάμψη και η αντίθεση μεταξύ κύματος και βάθους βαθαίνει, ο ατμοσφαιρικός ψεκασμός φαινομενικά σηκώνεται από την επιφάνεια. Υπό πιο ήπιο φως το ίδιο κύμα κάθεται, ήσυχο, αλλά ποτέ δεν έχει φύγει. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα.

Κάτω από το δράμα του νερού υπάρχει μια μικρότερη, παλιότερη ιστορία, αυτή που κάθε κύμα διηγείται. Ένα πλοίο τέτοιας μεγέθους εναντίον δύναμης τέτοιας μεγέθους είναι μια μελέτη για το πόσο λίgamma ελέγχουμε στην πραγματικότητα και πόσο συχνά συνεχίζουμε να πλέουμε παρόλα αυτά. Το βουνό στον ορίζοντα δεν κινείται. Το κύμα κινείται. Εκείνη η αντίθεση, ανάμεσα σε ό,τι στέκεται και σε ό,τι σαλεύει, είναι το ήσυχο υποκείμενο κάτω από το προφανές.

Το Great Wave in Scratch συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης. Αυτή η εργασία είναι μοναδική.

"Το κύμα θα έσπαγε πάντα. Το σημαντικό είναι τι αποκαλύπτει καθώς κατεβαίνει."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατσουνιών που πιάνουν το φως και εξάγουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Μουσαλάτο, εύθραυστο και σχεδόν βαρύτητας φύλα. Ό,τι φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο δίχτυ από γραμμές, κάθε μία μια δόκιμη κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για ολόκληρο τον χώρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο υλικό απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντικατοπτρίζουν. Καθώς το φως αλλάζει η επιφάνεια, η εικόνα ανασαίνει. Από μια γωνία η φιγούρα φαίνεται καθαρή και ορισμένη. Από μια άλλη απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα αποκτά γλυπτό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο δελεαστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της χαραγίας είναι άμεση και αμετάβλητη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται μαλακότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό πορτραίτο, το πρόσωπο ποτέ δεν μένει οριστικά σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή το θέμα φαίνεται να προχωρά έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, επανακάμπτει στη σιγή. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, μεταξύ οξύτητας και ηρεμίας, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, καθαρότητα και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ορατού και αυτού που μένει ανοικτό σε ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνέρχονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται χαρακτηριστικά, προμελετημένα και ζωντανά.