Tijs Dragtsma (1992) - When Honor Breaks

Όταν η Τιμή Σπάει είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για τη τραγωδία, την μοίρα και την αδυναμία της ανθρώπινης μεγαλοψυχίας.

Η φιγούρα γονατίζει σιωπηλά. Οχι σε ήττα, αλλά στη τελική στιγμή πριν χαθεί το τα πάντα. τορα πολεμικό;— Το σπαθί που έχει σπάσει βρίσκεται δίπλα του. Το σκοτάδι πιέζει από όλες τις μεριές. Αυτό που μένει είναι η ηρεμία, και η σιωπηρή αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου που αντιμετωπίζει το βάρος αυτού που δεν μπορεί να αναιρεθεί.

Η εικόνα δεν εμφανίζεται μέσα από μπογιά ή εκτύπωση. Εμφανίζεται μέσα από ελεγχόμενη φθορά επιφάνειας σε ακρυλικό γυαλί. Κανένα χρώμα. Καμία προσθήκη. Μόνο αφαίρεση, μόνο φως που βρίσκει τον δρόμο μέσω μιας επιφάνειας που έχει αλλοιωθεί, βήμα προς βήμα. Η φιγούρα βαθαίνει καθώς μετακινείται ο θεατής, μετατοπιζόμενη ανάμεσα σε διαύγεια και σιωπή, σαν ο ήρωας να εγκαθίσταται στο μύθο.

Από το άλλο άκρο του δωματίου, το έργο είναι μονουμέντο. Μία μοναχική φιγούρα εναντίον του σκότους, αποδοσμένη με τη βαρύτητα ενός μουσειακού κομματιού. Αν πλησιάσει κανείς, η εικόνα διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών, μια επιφάνεια που κρατά την εικόνα όπως η μνήμη κρατά ένα όνομα, πλήρες, και μετά καθόλου.

Το σπασμένο δόρυ φέρνει το βάρος του έργου. Στην αρχαία σκέψη, η τιμή δεν ήταν κάτι που νιώθει κανείς εσωτερικά. Μεταφερόταν, παρουσιαζόταν, αποδεικνύονταν με πράξη. Όταν αυτό σπάσει, κάτι παραπάνω από ένα αντικείμενο χάνεται. Αυτό το κομμάτι κάθεται με εκείνη τη στιγμή, όχι τη μάχη, όχι τη δόξα, αλλά τη στιγμή ύστερα, όταν η μοίρα γίνεται ορατή.

Όταν η Τιμή Σπάει συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μία οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Ορισμένα πράγματα γίνονται ορατά μόνο όταν έχουν ήδη σπάσει."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένος γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων δεικτών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν αβαρείς. Τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμία μια συνειδητή κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μία γωνία η φιγούρα παραμένει διαυγής και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει σε ηρεμία. Μέσα σε εκείνη τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από το χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια αναπνοή, ένα χαιρετισμό. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, καθοδηγούμαι από μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα έρχονται μαζί.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσφεύγει ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα οικοδομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μασ συναρπάζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ορατού και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προτρέπεί σε σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

To TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο συγκεντρώνονται αυτές οι αναζητήσεις. Δεν αποτελεί μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διαφορετικά, συνειδητά και ζωντανά."