Tijs Dragtsma (1992) - A Surge Torn From Stillness

Ένας κύκνος σκάβει την επιφάνεια του σκοτεινού νερού, τα φτερά ήδη χτυπάνε προς τα πάνω πριν ολοκληρωθεί ο ψίθυρος γύρω τους. Σε αυτό το κείμενο η στιγμή εκτόξευσης, η στιγμή που ένα σώμα αποφασίζει να φύγει από το νερό και να γίνει αέρας, κρατείται στη θέση από το φως και από τη ζημιά.

Ούτε χρώμα. Ούτε έντυπο. Ούτε μελάνη. Τα φτερά, ο ψίθυρος και το βαθύ μαύρο γύρω τους χαράχτηκαν στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένα μέσα από ελεγχόμενη επιφανειακή ζημιά αντί να βαφτούν με χρώμα. Η εικόνα υπάρχει επειδή αφαιρέθηκε υλικό, όχι επειδή προστέθηκε.

Η εικόνα υπάρχει πάντα, όχι κάτι που εμφανίζεται μόνο κάτω από ένα φως προβολέα. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Υπό άμεσο φως οι χαράξεις αγκαλιάζουν και αντανακλούν, και η αντίθεση βαθαίνει. Από άλλη γωνία τα ίδια φτερά διαβάζονται πιο ήρεμα, κοντά στη σκιά, χωρίς ποτέ να χάσουν την εικόνα.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο το έργο διαβάζεται ως ένα καθαρό, δραματικό χάρισμα, ένα μόνο χτύπημα φτερού ενάντια στο μαύρο. Πλησιάστε περισσότερο και το χάρισμα ανοίγει σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαράξεων, καθεμία να μεταφέρει ένα μέρος της φτερού, καμία από αυτές δεν είναι διακοσμητική από μόνη της.

Ένας κύκνος στο νερό φέρει τη δική του ήσυχη ένταση. Φαίνεται γαλήνιος μέχρι να κινηθεί, και τότε η ηρεμία αποκαλύπτεται ως κάτι που κρατήθηκε, όχι κάτι που ένιωσε κανείς. Αυτό το κομμάτι αφορά το όριο εκείνο, την ορμή που ήταν πάντα συσσωρευμένη μέσα στην ηρεμία, σπασμένη με μια μόνο κίνηση.

«Μια Ορμή Αποφλοιωμένη από τη Στασιμότητα» συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή. Με την ιστορία πίσω από τη σειρά στη σελίδα About, και ερωτήσεις πάντα ευπρόσδεκτες μέσω της φόρμας επικοινωνίας.

«Η στασιμότητα δεν ήταν ποτέ κενή. Απλώς περίμενε.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που αιχμαλωτίζουν το φως και μεταφέρουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Απομακρυσμένα, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και πλήρης παρουσίας. Ωστόσο σε κοντινή απόσταση, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών μονάδων. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν βαρύ. Τίποτα που φάνηκε στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία κρίσιμη για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υλικό απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράσονται αντανακλούν. Όταν το φως μετακινηθεί κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα ανασαίνει. Από τη μια γωνία το figure παραμένει καθαρό και ορισμένο. Από την άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο μαγευτικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται στη στασιμότητα. Εκεί βρίσκεται μέσα στην κίνηση, ανάμεσα στην ακρίβεια και την ηρεμία, όπου το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά αγγιγμένα από τον χρόνο, η επιφάνειά φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χαράξη κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτεινότητας.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτή του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνέρχονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μnnα ενδιαφέρομαι για αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και θραύσης. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό Σύμπαν σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διαφορετικά, σκόπιμα και ζωντανά.