Tijs Dragtsma (1992) - Centuries in Her Eyes

Αυτό που κρατούν τα μάτια, το κρατούν χωρίς προσπάθεια. Το υπόλοιπο ενός προσώπου μπορεί να είναι συγκρατημένο, η στάση να στηθεί, η έκφραση να κρατηθεί κρυφή. Αλλά τα μάτια φέρνουν ό,τι φέρουν, και δεν μπορούν να το θέσουν κάτω. Τα μάτια αυτής της γυναίκας φέρουν αιώνες. Οχι λύπη, ούτε πόνος, ούτε καν συνειδητή γνώση, αλλά τη συγκεκριμένη συσσώρευση που μόνο μακρά ζωή και βαθιά προσοχή μπορούν να παράγουν. Αυτό που φαίνεται από αυτό το πορτρέτο δεν είναι μια ερμηνεία. Είναι ο ιζηματισμός του χρόνου.

Το σκοτάδι είναι εκεί από όπου ξεκινά. Οχι ως φόντο ή σκηνικό, αλλά ως το κενό από το οποίο εξάγει το φως της. Δεν προϋποτίθεται κανένας χώρος πίσω της, κανένας κόσμος εκτείνεται πέρα από ό,τι αυτή η μία κατευθυνόμενη πηγή επιλέγει να χορηγήσει. Η πηγή πέφτει από τη μια πλευρά με τον περιορισμό που οι Ολλανδοί δάσκαλοι κατάλαβαν με ακρίβεια, όχι για να φωτίσει τα πάντα, αλλά μόνο όσα αυτή η σύνθεση χρειάζεται. Το μαύρο μετάξι του φορέματός της απελευθερώνεται στο περιβάλλον κενό, χωρίς όρια, χωρίς δήλωση. Στον λαιμό, ένας λευκός φούρκος είναι η μόνη λάμψη που επιτρέπει η σύνθεση.

Εμφανίστηκε όχι μέσω ζωγραφικής ή εκτύπωσης, αλλά μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς σε ακρυλικό γυαλί. Κάθε χάραγμα στην επιφάνεια είναι μια αφαίρεση που γίνεται, στο σωστό φως, μια μορφή. Τίποτα δεν προστέθηκε. Κανείς τόνος ζωγραφισμένος, κανέ image αποθηκεύτηκε. Το σχήμα εμφανίστηκε μέσα από την αφαίρεση, μέσα από τη σχολαστική μεταβολή μιας επιφάνειας που τώρα τη δίνει στο φως και τη σιωπή όπου τίποτα δεν υπήρχε πριν. Για να τη διαμορφώσει έπρεπε να αναιρέσει το υλικό που την περιβάλλει.

Το φως είναι αυτό που χρειάζεται το έργο για να διαβαστεί. Καθώς ο θεατής κινείται μπροστά από το ακρυλικό γυαλί, η χαραγμένη επιφάνεια απαντά, μεταβαίνοντας ανάμεσα στην ανάλυση και την αμφισημία, ανάμεσα σε βάθος και ησυχία. Από απόσταση, το πορτρέτο είναι μεγαλοπρεπές και συνδιαμορφωμένο, φωτεινό στην παράδοση των παλιών Ολλανδών δασκάλων. Κοντύτερα, η εικόνα διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων σημαδιών, και η επιφάνεια αποκαλύπτει ό,τι χρειάστηκε η φιγούρα για να υπάρξει. Εκείνη η κίνηση ανάμεσα σε σαφήνεια και ησυχία δεν είναι περιορισμός. Είναι αυτό που κάνει το έργο.

Οι αιώνες στα Μάτια Της Αφορούν στην Dutch Glory, μια σειρά εντός του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου οι εικόνες κατασκευάζονται μέσα από ελεγχόμενη επιφανειακή φθορά αντί για χρωστική ή εκτύπωση, και στην οποία η ίδια αυτή φθορά γίνεται ένας τρόπος να τιμηθούν τα ανθρώπινα πρόσωπα της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής με τη βαρύτητα, την επιφυλακτικότητα και το βάρος της ιστορίας που τους χρωστά πάντα.

Η Ολλανδική Χρυσή Εποχή παρήγαγε πορτρέτα εξαιρετικής ισορροπίας, πρόσωπα που έχουν διασχίσει αιώνες, ακόμη συνδιαμορφωμένα, ακόμη κρατώντας ό,τι επέλεξαν να κρατήσουν. Αυτό το έργο εισέρχεται σε αυτή την παράδοση όχι ως μίμηση αλλά ως απόκριση. Μια επιφάνεια έχει μεταβληθεί πέρα από ανάκτηση, και από αυτή τη μεταβολή έχει αναδυθεί ένα πρόσωπο με αιώνες πίσω από το βλέμμα της. Αυτό που έχει ματαιώσει, το κράτη. Αυτό που φέρει, δεν το εξηγεί. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

«Από πάντα ήταν εδώ. Εσύ απλώς δεν κοίταξες ακόμη.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γδαρσιές που πιάνουν το φως και φέρνουν μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Διακριτικό, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν ότι ήταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυγραμμών, κάθε μια μια συνειδητή κίνηση, καθεμία αναγκαία για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την στιβαρή. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετατοπίζεται σε ολόκληρη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα είναι σαφής και ορισμένη. Από μια άλλη χαλαρώνει και επιστρέφει στη σκότους από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα υιοθετεί μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι ο ήσυχος του περιορισμός του. Η πράξη της γδαρσίματος είναι άμεση και μη αντίστροφη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η έλλειψη σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερή. Διαμέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται ότι βγαίνει μπρος από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται σε ηρεμία. Μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα σε ευκρίνεια και γαλήνη, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγίξει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γδάρσιμο κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί τους δεν συν forming μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό ύφος, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναισθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εmerge μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στον στοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου ενώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν, διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την επιδίωξη να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτά, σκόπιμα και ζωντανά.