Πρώιμος Μεσαίωνας Μπρονζέ Γέμισμα λαμπτήρα λαδιού - 104 mm

Αρχικο-μεσαιωνικός Χάλκινος Γέμισμα Λάμπας Πετρελαίου

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχικο-μεσαίωνας
Ημερομηνία / Περίοδος: 5ος – 7ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: 104 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων εξαγωγικών κανονισμών που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες Προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρισης Αντικειμένου: 932

Ο τωρινός κάτοχος (S.N.J. S.) αγόρασε το γέμισμα λαμπτήρα πετρελαίου από τον R.N. στο Ρόττερνταμ, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος κάτοχος, R.N. του Ρότερνταμ, δεν παρείχε ημερομηνία για το πότε το αντικείμενο εισήλθε στην συλλογή του.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως αποτέλέσει μέρος ιδιωτικής συλλογής στην Ολλανδία. Δεν παρείχθη ημερομηνία ή διάρκεια αυτής της παλαιότερης κατοχής και παραμένουν άγνωστες.

Δεν υπήρχαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την παλαιότερη ιστορία κατοχής του αντικειμένου που να προέρχονται από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό:
Αυτό το χάλκινο εργαλείο αναγνωρίζεται ως γέμισμα λαμπτήρα πετρελαίου από τον αρχικο-μεσαίωνα, ένα πρακτικό εργαλείο προορισμένο για τη μεταφορά λαδιού σε λαμπτήρες. Η μορφή του ενσωματώνει ένα ρηχό κυκλικό θάλαμο ή κοίλτρο με μακρύ ριξινο ρουθούνι για ρίψη λαδιού και ένα εκτεταμένο διακοσμητικό στοιχείο. Τέτοια εργαλεία επέτρεπαν σχετικά ελεγχόμενο χειρισμό του λαδιού που απαιτείται για τη διατήρηση τεχνητού φωτισμού.

Οι λαμπτήρες λαδιού παρέμεναν σημαντικές πηγές φωτισμού κατά τη Λαική Αρχαιότητα και στην αρχή του Μεσαίωνα, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου συνέχισαν μεσογειακές και Λατινικές αρχές. Ο φωτισμός χρησιμοποιούταν σε οικιακές, εκκλησιαστικές και άλλες εσωτερικές περιστάσεις, καθιστώντας τα σκεύη που συνδέονται με τη γέμισή τους και τη διατήρηση των λαμπτήρων μέρος της πρακτικής υλικής κουλτούρας της καθημερινότητας.

Το αντικείμενο ανήκει σε μια καθιερωμένη παράδοση χάλκινων σκευών που κληρονομήθηκε εν μέρει από τον Ρωμαϊκό και τον Λατινικό Αρχαϊκό κόσμο. Ο χάλκινος χαρακτήρας ήταν κατάλληλος για τέτοια εργαλεία λόγω της ανθεκτικότητάς του και της ικανότητάς του να χυτεύεται σε λειτουργικές και διακοσμητικές μορφές. Αντικείμενα και τεχνολογικές παραδόσεις κυκλοφορούσαν μέσω περιφερειακών και μακρινών δικτύων που συνέδεαν κοινότητες γύρω από τη Μεσόγειο και πέρα.

Η χρονολόγηση στον 5ο–7ο αιώνα μ.Χ. τοποθετεί αυτό το τεμάχιο στις μεταβατικές αιώνες μεταξύ Λαικής Αρχαιότητας και των αρχών του Μεσαίωνα, όταν οι ρωμαϊκές παραδόσεις συνέχισαν να υφίστανται μαζί με την ανάπτυξη περιφερειακών πολιτισμών. Ως πρακτικό εργαλείο που σχετίζεται με τη συντήρηση τεχνητού φωτισμού, αποτελεί υλική σύνδεση με την καθημερινή ζωή και την τεχνική κατασκευή κατά τη διάρκεια αυτής της σημαντικής περιόδου ιστορικής μεταμόρφωσης.