Αρχαίος Ρωμαίος Πράσινα κεραμικά γλασαρισμένα με μόλυβδο Οινόχοος με μια μαϊνάδα (Βάκχος), μια θηλυκή οπαδός του Διονύσου/Βάκχου - 18.7 cm

Αρχαίο Ρωμαϊκό Πηλό πράσινο γλατιωμένο οϊνοχέα με Μαϊνάδα (Μαίνεν, Βάκχας)

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ο–2ο αιώνα μ.Χ.
Υλικό: Πράσινος γλατιωμένος πηλός
Δ dimensions: 187 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται σε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω σύνθετων κανονισμών εξαγωγής σχετικά με πολιτιστικά αγαθά, το εν λόγω αντικείμενο δεν μπορεί να σταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή.

Πληροφορίες Προέλευσης:

Αριθμός Καταγραφής Αντικειμένου: 958

Ο νυν ιδιοκτήτης (S.N.J. S.) αγόρασε το οινοχείο από τον J.v.S. στο Putten, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, J.v.S. από το Putten, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε ήδη βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν διατίθετο περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό Πληροφοριών:

Αυτό το ρωμαϊκό κεραμικό οϊνοχείο είναι ένα με χειροποίητη λαβή δοχείο ραγών, σχηματισμένο εν τέλει από την ελληνική παράδοση και συνδεδεμένο συνήθως με σερβίρισμα και ρίψη υγρών, ειδικά κρασιού. Το αγγείο έχει στρογγυλό σώμα, μακρύ λαιμό και μία λαβή. Στην κάτω συνδετική περιοχή της λαβής υπάρχει καλουπωμένο γυναικείο περίγραμμα που αναγνωρίζεται ως Μαϊνάδα ή Μαίνεν, ακόλουθος του Διονύσου, γνωστός στους Ρωμαίους ως Βάκχος.

Οι Μαϊνάντ ανήκουν στην μυθολογική συνοδεία του Διονύσου/Βάκχου, του θεού που συνδέεται στενά με το κρασί, τη γονιμότητα, τη βλάστηση, το θέατρο και τον εξαίσιο εορτασμό. Στην ελληνική και ρωμαϊκή εικονογραφία εμφανίζονται σε σκηνές Διονυσιακού χαρακτήρα που περιλαμβάνουν μουσική, χορό και τελετουργικές εορτές, και μπορεί να απεικονίζονται με χαρακτηριστικά όπως στεφάνια αμπέλου ή κισσού, σταφύλια, δέρματα ζώων και θύρσους. Η χρήση τέτοιας εικονογραφίας σε ένα δοχείο ρίψης είναι ιδιαίτερα κατάλληλη: η διακόσμηση συνδέει τη λειτουργική χρήση του αγγείου με τον ευρύτερο πολιτιστικό και θρησκευτικό συμβολισμό του κρασιού.

Η κεραμική με γλάσο από μόλυβδο αποτέλεσε διακριτικό κλάδο της κεραμικής παραγωγής στον ρωμαϊκό κόσμο. Το γυαλιστερό γλάσο και τα καλουπωμένα διακοσμητικά στοιχεία επέτρεψαν στους κεραμικούς να παράγουν αγγεία που συνδύαζαν πρακτικές μορφές με εντυπωσιακές επιφάνειες. Τέτοια προϊόντα ανήκουν σε μια οργανωμένη παράδοση κεραμικής όπου καθιερωμένες μορφές αγγείων και στομιοποιημένα διακοσμητικά μπορούσαν να αναπαραχθούν και να διανεμηθούν μέσω ρωμαϊκών εμπορικών δικτύων. Παραδείγματα γλάσωμης κεραμικής κυκλοφορούσαν σε διάφορες περιοχές της Αυτοκρατορίας, αντικατοπτρίζοντας την κίνηση αντικειμένων και κεραμικών μόδων μεταξύ των περιοχών.

Χρονολογούμενο στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ., το αγγείο ανήκει στην ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο, όταν η εξειδικευμένη κεραμική παραγωγή και ο μακρινός εμπορικός εφοδιασμός ήταν καλά εγκατεστημένα. Ο συνδυασμός μιας λειτουργικής μορφής ρίψης, γλασοβλητής επιφάνειας και Διονυσιακής διακόσμησης απεικονίζει πώς η μυθολογία μπορούσε να ενσωματωθεί σε αντικείμενα προορισμένα για οικιακή και φιλική χρήση. Αποτελεί μια χειροπιαστή σύνδεση με τον ρωμαϊκό κόσμο, στον οποίο αγγεία τέτοιου είδους συνδύαζαν την καθημερινή λειτουργία με την εικόνα άμεσα οικεία στους αρχαίους χρήστες.