Marti, Joan (Petronius) - 1 Original colour drawing - Romántica - 1973





24 € | ||
|---|---|---|
17 € | ||
12 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 140562 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Σχέδιο με μολύβι από τον Joán (Petronius) Marti στη σειρά Romántica, περίπου το 1973, διαστάσεων 70 cm x 50 cm, σε καλή κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Μεγάλο σκίτσο με μολύβι!
Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1936, κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου Πολέμου. Το 1950, σε ηλικία δεκατριών ετών, ξεκίνησε να εργάζεται ως μαθητευόμενος στο στούνιο του ζωγράφου Nolasc Valls i Martí. Το 1953 έγινε δεκτός στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του San Jorge στη Βαρκελώνη, όπου έλαβε μαθήματα σχέδιου και ζωγραφικής από τον αναφερόμενο Nolasc Valls και τους Ernesto Santasusagna και Antonio García Morales. Το 1960, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του, εξασφάλισε μια υποτροφία σπουδών που του επέτρεψε να ταξιδέψει στην Ιταλία και την Αμερική. Στην Ιταλία περιπλανήθηκε στις πόλεις με τη μεγαλύτερη ιστορία καλλιτεχνικής παράδοσης της χώρας και στη συνέχεια πέρασε λίγο χρόνο μες στο Παρίσι, όπου γνώρισε μουσεία και ήρθε σε επαφή με άλλους ζωγράφους. Το 1961 διέμεινε για έξι μήνες στην ελβετική πόλη Saint Gallen.
Στην επιστροφή του εισήλθε στην πρακτορεία εκπροσώπησης καλλιτεχνών-σκιτσάρηδων Selecciones Ilustradas, η οποία προσέφερε έργα εικονογραφητών και σχεδιαστών κόμικ ισπανών σε ξένες αγορές. Μέσω αυτής της εταιρείας έκανε πολεμικά κόμικ και για ρομαντικές περιοδικές εκδόσεις της βρετανικής αγοράς, όπως οι Roxy, Valentine ή Marilyn. Για αυτές σκίτσοσε μια σειρά πορτρέτων διασημοτήτων της εποχής, όπως οι Paul Anka, Cliff Richard ή Tommy Steele. Στα επόμενα χρόνια σχεδίασε επίσης εικονογραφήσεις για γυναικείες περιοδικές εκδόσεις και εξώφυλλα ρομαντικών μυθιστορημάτων.
Έκανε την πρώτη ατομική έκθεση το 1959, σε ηλικία μόλις 21 ετών, στην εξαφανισθείσα γκαλερί Atena και έξι χρόνια αργότερα, μετά από περίοδο προβληματισμού σχετικά με το στυλ του, πραγματοποίησε τη δεύτερη στην Γκαλερί Jaimes στη Βαρκελώνη, η οποία αποδείχθηκε μεγάλη επιτυχία.
Τις επόμενες χρονιές συνδύασε τη δουλειά του ως εικονογράφος με την καλλιτεχνική ζωγραφική, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 αφοσιώθηκε πλήρως σε αυτήν.
Το 1986 πραγματοποίησε μελέτες από τη φύση του Placido Domingo και Katia Ricarelli στα στούντιο του κινηματογράφου Cinecittà στη Ρώμη, κατά τη διάρκεια γυρίσματος της ταινίας Otelo και με άδεια του σκηνοθέτη Franco Zeffirelli. Από αυτές τις σημειώσεις προέκυψαν 25 έργα που οδήγησαν σε περιοδεύουσα έκθεση που διέσχισε διάφορες χώρες το 1992. Επίσης φιλοτέχνησε ένα μεγάλο πορτρέτο του Placido Domingo που διατήρησε ο τενόρος στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη.
Το 1990 πήρε σημειώσεις από ιστιοπλοϊκό αγώνα στον οποίο συμμετείχε ο βασιλιάς Juan Carlos I στη Μαγιόρκα, από τις οποίες προέκυψαν 22 έργα που εκτέθηκαν στο Real Club Náutico της Βαρκελώνης το 1991 και τον Δεκέμβριο αυτής της χρονιάς στην Έκθεση Ναυτικού της Βαρκελώνης, με παρουσία του ίδιου του βασιλιά.
Το 1992 φιλοτέχνησε έναν μεγάλο πίνακα με τη σύνθεση της ομάδας της FC Barcelona της αντίστοιχης σεζόν, ο οποίος βρίσκεται στη έδρα του συλλόγου.
Το 1997 πραγματοποιήθηκε έκθεση στην Galería Anquin's της Reus, παρουσίασε ο Baltasar Porcel.
Το στυλ του ορίζεται ως ρεαλιστικό, με προτίμηση προς το ανθρώπινο σώμα, τις καθημερινές σκηνές και τοπίο τόσο φυσικά όσο και αστικά. Κυριαρχεί η τεχνική της ελαίας (λαδιού) όπως και ο παστέλ ή ο ανθρακούχος. Σε όλη την καριέρα του φιλοτέχνησε πλήθος διασήμων προσώπων, όπως ο πρόεδρος της Generalidad de Cataluña Jordi Pujol και η σύζυγός του Marta Ferrusola, ο Ladislao Kubala, ο Xavier Cugat, ο Frederic Mompou ή ο συγγραφέας Josep Pla, ο οποίος είπε ότι η ζωγραφική του διέθετε ένα «ρεαλισμό πρακτικό, σχεδόν μαγικό, εξαιρετικά ευφυές και ευχάριστο». Από την πλευρά του ο συγγραφέας Francisco Candel χαρακτήρισε την παλέτα του ως «πλούσια σε θέματα και τόνους, και την πολυχρωμία του καλά φροντισμένη, χωρίς εκκεντρικότητα αλλά με ακρίβεια».
Μέχρι θανάτου το Φεβρουάριο του 2009, στο Sant Cugat del Vallès. Τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς πραγματοποιήθηκε αντίστοιχη έκθεση στη Sala Rusiñol του Sant Cugat del Vallès. Είναι πατέρας της διεθνούς γκόλφερ Paula Martí.
Μεγάλο σκίτσο με μολύβι!
Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1936, κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου Πολέμου. Το 1950, σε ηλικία δεκατριών ετών, ξεκίνησε να εργάζεται ως μαθητευόμενος στο στούνιο του ζωγράφου Nolasc Valls i Martí. Το 1953 έγινε δεκτός στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του San Jorge στη Βαρκελώνη, όπου έλαβε μαθήματα σχέδιου και ζωγραφικής από τον αναφερόμενο Nolasc Valls και τους Ernesto Santasusagna και Antonio García Morales. Το 1960, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του, εξασφάλισε μια υποτροφία σπουδών που του επέτρεψε να ταξιδέψει στην Ιταλία και την Αμερική. Στην Ιταλία περιπλανήθηκε στις πόλεις με τη μεγαλύτερη ιστορία καλλιτεχνικής παράδοσης της χώρας και στη συνέχεια πέρασε λίγο χρόνο μες στο Παρίσι, όπου γνώρισε μουσεία και ήρθε σε επαφή με άλλους ζωγράφους. Το 1961 διέμεινε για έξι μήνες στην ελβετική πόλη Saint Gallen.
Στην επιστροφή του εισήλθε στην πρακτορεία εκπροσώπησης καλλιτεχνών-σκιτσάρηδων Selecciones Ilustradas, η οποία προσέφερε έργα εικονογραφητών και σχεδιαστών κόμικ ισπανών σε ξένες αγορές. Μέσω αυτής της εταιρείας έκανε πολεμικά κόμικ και για ρομαντικές περιοδικές εκδόσεις της βρετανικής αγοράς, όπως οι Roxy, Valentine ή Marilyn. Για αυτές σκίτσοσε μια σειρά πορτρέτων διασημοτήτων της εποχής, όπως οι Paul Anka, Cliff Richard ή Tommy Steele. Στα επόμενα χρόνια σχεδίασε επίσης εικονογραφήσεις για γυναικείες περιοδικές εκδόσεις και εξώφυλλα ρομαντικών μυθιστορημάτων.
Έκανε την πρώτη ατομική έκθεση το 1959, σε ηλικία μόλις 21 ετών, στην εξαφανισθείσα γκαλερί Atena και έξι χρόνια αργότερα, μετά από περίοδο προβληματισμού σχετικά με το στυλ του, πραγματοποίησε τη δεύτερη στην Γκαλερί Jaimes στη Βαρκελώνη, η οποία αποδείχθηκε μεγάλη επιτυχία.
Τις επόμενες χρονιές συνδύασε τη δουλειά του ως εικονογράφος με την καλλιτεχνική ζωγραφική, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 αφοσιώθηκε πλήρως σε αυτήν.
Το 1986 πραγματοποίησε μελέτες από τη φύση του Placido Domingo και Katia Ricarelli στα στούντιο του κινηματογράφου Cinecittà στη Ρώμη, κατά τη διάρκεια γυρίσματος της ταινίας Otelo και με άδεια του σκηνοθέτη Franco Zeffirelli. Από αυτές τις σημειώσεις προέκυψαν 25 έργα που οδήγησαν σε περιοδεύουσα έκθεση που διέσχισε διάφορες χώρες το 1992. Επίσης φιλοτέχνησε ένα μεγάλο πορτρέτο του Placido Domingo που διατήρησε ο τενόρος στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη.
Το 1990 πήρε σημειώσεις από ιστιοπλοϊκό αγώνα στον οποίο συμμετείχε ο βασιλιάς Juan Carlos I στη Μαγιόρκα, από τις οποίες προέκυψαν 22 έργα που εκτέθηκαν στο Real Club Náutico της Βαρκελώνης το 1991 και τον Δεκέμβριο αυτής της χρονιάς στην Έκθεση Ναυτικού της Βαρκελώνης, με παρουσία του ίδιου του βασιλιά.
Το 1992 φιλοτέχνησε έναν μεγάλο πίνακα με τη σύνθεση της ομάδας της FC Barcelona της αντίστοιχης σεζόν, ο οποίος βρίσκεται στη έδρα του συλλόγου.
Το 1997 πραγματοποιήθηκε έκθεση στην Galería Anquin's της Reus, παρουσίασε ο Baltasar Porcel.
Το στυλ του ορίζεται ως ρεαλιστικό, με προτίμηση προς το ανθρώπινο σώμα, τις καθημερινές σκηνές και τοπίο τόσο φυσικά όσο και αστικά. Κυριαρχεί η τεχνική της ελαίας (λαδιού) όπως και ο παστέλ ή ο ανθρακούχος. Σε όλη την καριέρα του φιλοτέχνησε πλήθος διασήμων προσώπων, όπως ο πρόεδρος της Generalidad de Cataluña Jordi Pujol και η σύζυγός του Marta Ferrusola, ο Ladislao Kubala, ο Xavier Cugat, ο Frederic Mompou ή ο συγγραφέας Josep Pla, ο οποίος είπε ότι η ζωγραφική του διέθετε ένα «ρεαλισμό πρακτικό, σχεδόν μαγικό, εξαιρετικά ευφυές και ευχάριστο». Από την πλευρά του ο συγγραφέας Francisco Candel χαρακτήρισε την παλέτα του ως «πλούσια σε θέματα και τόνους, και την πολυχρωμία του καλά φροντισμένη, χωρίς εκκεντρικότητα αλλά με ακρίβεια».
Μέχρι θανάτου το Φεβρουάριο του 2009, στο Sant Cugat del Vallès. Τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς πραγματοποιήθηκε αντίστοιχη έκθεση στη Sala Rusiñol του Sant Cugat del Vallès. Είναι πατέρας της διεθνούς γκόλφερ Paula Martí.

