Walter Valentini (1928) - purgatorio






Πέρασε πέντε χρόνια ως ειδικός στην κλασική τέχνη και τρία χρόνια ως επίτροπος.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 140426 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Walter Valentini, purgatorio, ακουαφόρτε σε χαρτί 45 × 32 cm, 1988, Ιταλία, περιορισμένη έκδοση, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, σε άριστη κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Walter Valentini (1928-2022)
Χωρίς τίτλο
ξυλογραφία 45x32εκ
Έκδοτο f. c
τυπογράφος Sardella Μιλάνο
Χαρτί Moulin De Larroque
Υπογεγραμμένο
έργο δημοσιευμένο στον κατάλογο των γραφικών του Walter Valentini
Walter Valentini (Pergola, 22 Οκτωβρίου 1928 – Μιλάνο, 20 Μαΐου 2022) ήταν ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και χαρακτήρας, διεθνώς αναγνωρισμένος στον τομέα της γραφικής τέχνης και της χαρακτικής.
Ήταν δάσκαλος τεχνικών όπως η ξυλογραφία (acquaforte), η ακουατίντα, η περικοπή με πλέγμα (puntasecca), η πενταχρωματική λιθογραφία, η ριζογραφία (calcografia).
Ως καλλιτέχνης διακρίνεται στα χρόνια της δεκαετίας του ογδόντα με μια σειρά αφηρημένων έργων σε σανίδα και σε χαρτί, όλα χαρακτηριστικά από ένα ακριβές αίσθημα της γεωμετρίας, των αναλογιών και του ρυθμού.
Η γεωμετρική φάντασμα του Valentini υφίσταται επιρροές από τις ρωσικές πρωτοπορίες του 20ού αιώνα (Κοστοστριβισμός) και, περιφερειακά, από τις αρχιτεκτονικές που ζωγράφισε ο de Chirico την μεταφυσική περίοδο, αλλά βασίζεται κυρίως στο αίσθημα αρμονίας και αναλογίας διερευνημένο από Ιταλούς καλλιτέχνες του Τέταρτου αιώνα: De pictura, De re aedificatoria, De statua di Leon Battista Alberti, De prospettiva pingendi του Piero della Francesca και De divina proportione του Luca Pacioli είναι πραγματείες σχετικά με την προοπτική και τον κανόνα της χρυσής τομής που θα καθοδηγήσουν ολόκληρη την έρευνα του Valentini για τον χώρο, τις μορφές και την ισορροπία τους.
Ακόμη και η αστρονομία και η κοσμογραφία θα αποτελέσουν για τον Valentini σημαντικές πηγές έμπνευσης. Η προσέγγισή του στην αρχιτεκτονική και στις εξώδεσεις των ουρανών είναι μαθηματική και αυστηρή, αλλά όχι χωρίς τη δική του ποίηση. Δειλός και απομονωμένος από σχολές, ρεύματα και καλλιτεχνικές ομάδες, δηλώνει τον θαυμασμό του για τα έργα των Paul Klee, Fausto Melotti και Osvaldo Licini· θα διατηρήσει τη φιλία με καλλιτέχνες όπως Luigi Veronesi, Emilio Scanavino και Hans Richter.
Δίδαξε τέχνη της χαρακτικής στην «Nuova Accademia di Belle Arti» του Μιλάνου, της οποίας διετέλεσε διευθυντής από το 1983 έως το 1985
Αποστολή με κούριερ και επαγγελματική συσκευασία
Ιστορία πωλητή
Walter Valentini (1928-2022)
Χωρίς τίτλο
ξυλογραφία 45x32εκ
Έκδοτο f. c
τυπογράφος Sardella Μιλάνο
Χαρτί Moulin De Larroque
Υπογεγραμμένο
έργο δημοσιευμένο στον κατάλογο των γραφικών του Walter Valentini
Walter Valentini (Pergola, 22 Οκτωβρίου 1928 – Μιλάνο, 20 Μαΐου 2022) ήταν ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και χαρακτήρας, διεθνώς αναγνωρισμένος στον τομέα της γραφικής τέχνης και της χαρακτικής.
Ήταν δάσκαλος τεχνικών όπως η ξυλογραφία (acquaforte), η ακουατίντα, η περικοπή με πλέγμα (puntasecca), η πενταχρωματική λιθογραφία, η ριζογραφία (calcografia).
Ως καλλιτέχνης διακρίνεται στα χρόνια της δεκαετίας του ογδόντα με μια σειρά αφηρημένων έργων σε σανίδα και σε χαρτί, όλα χαρακτηριστικά από ένα ακριβές αίσθημα της γεωμετρίας, των αναλογιών και του ρυθμού.
Η γεωμετρική φάντασμα του Valentini υφίσταται επιρροές από τις ρωσικές πρωτοπορίες του 20ού αιώνα (Κοστοστριβισμός) και, περιφερειακά, από τις αρχιτεκτονικές που ζωγράφισε ο de Chirico την μεταφυσική περίοδο, αλλά βασίζεται κυρίως στο αίσθημα αρμονίας και αναλογίας διερευνημένο από Ιταλούς καλλιτέχνες του Τέταρτου αιώνα: De pictura, De re aedificatoria, De statua di Leon Battista Alberti, De prospettiva pingendi του Piero della Francesca και De divina proportione του Luca Pacioli είναι πραγματείες σχετικά με την προοπτική και τον κανόνα της χρυσής τομής που θα καθοδηγήσουν ολόκληρη την έρευνα του Valentini για τον χώρο, τις μορφές και την ισορροπία τους.
Ακόμη και η αστρονομία και η κοσμογραφία θα αποτελέσουν για τον Valentini σημαντικές πηγές έμπνευσης. Η προσέγγισή του στην αρχιτεκτονική και στις εξώδεσεις των ουρανών είναι μαθηματική και αυστηρή, αλλά όχι χωρίς τη δική του ποίηση. Δειλός και απομονωμένος από σχολές, ρεύματα και καλλιτεχνικές ομάδες, δηλώνει τον θαυμασμό του για τα έργα των Paul Klee, Fausto Melotti και Osvaldo Licini· θα διατηρήσει τη φιλία με καλλιτέχνες όπως Luigi Veronesi, Emilio Scanavino και Hans Richter.
Δίδαξε τέχνη της χαρακτικής στην «Nuova Accademia di Belle Arti» του Μιλάνου, της οποίας διετέλεσε διευθυντής από το 1983 έως το 1985
Αποστολή με κούριερ και επαγγελματική συσκευασία
