Εσταυρωμένος - Pear - 1900-1910 - Σταυρός από ξύλο αχλαδιάς






Διαθέτει 20 χρόνια εμπειρίας στο εμπόριο περιέργειας, συμπεριλαμβανομένων 15 ετών σε κορυφαίο Γάλλο αντιπρόσωπο.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 142120 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Μετρήσεις και χαρακτηριστικά του αντικειμένου:
Τύπος: Monumental altar- ή kapelkruis σε βράχο βάσης (Golgotha).
Διαστάσεις: Ύψος 1,07 μέτρο, πλάτος 56 εκατοστά.
Βάρος: Κάτω από 10 κιλά (ολοσκληρό ξύλο κατά την αποξήρανση).
Δομή σώματος: Το χειροποίητο ξύλινο εικονιστικό του Ιησού (corpus) αποτελείται από τρία μέρη· η ράχη κόβεται κάθετα και τα δύο χέρια τοποθετούνται ως ξεχωριστά κομμάτια με σύνδεσμο με ξύλινη βίδα-τρύπα.
Σταυρός και βάση: Ο σταυρός είναι εργαλειακά λιτός και μορφοποιημένος ως κορμός δέντρου. Η βάση απεικονίζει τον βράχο της Γολγοθά και στην κάτω πλευρά πλακώθηκε και χαράχτηκε με χειρονακτικό τρόπο.
Μεταλλικές εφαρμογές: Ο σταυρός φέρει χυτό μεταλλικά στοιχεία (τιμή ή παλαιωμένο μπρούντζο), μεταξύ αυτών διακοσμητικές τελικές σφήνες στους οριζόντιους κεφαλαιώδεις, επιγραφή INRI στην άνω επιφάνεια και ένα Memento Mori κρατήρας με σταυρωμένες κνέκλες κάτω από τα πόδια του corpus.
Αυτό το σταύρωση κατασκευάστηκε στην περίοδο μεταξύ 1880 και 1920 (τέλη 19ου αιώνα ή αρχές 20ού αιώνα). Υπάρχουν τρεις ξεκάθαροι λόγοι που δείχνουν σε αυτή την ειδική περίοδο:
Οι ναο-στυλ: Γύρω στο 1900 υπήρχε στην Ευρώπη μια τεράστια αναβίωση ενδιαφέροντος για αρχαιότερες μορφές τέχνης (όπως η νεογοτθική και η νεομπροζανική). Αυτός ο τύπος πολύ ρυτιδωμένου σταυρού, που είχε επιλεκτικά υλοποιηθεί ως φυσική κομμάτια κορμού δέντρου, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής για εκκλησίες και οικιακούς βωμούς.
Οι μεταλλικές εφαρμογές: Ο συνδυασμός ενός χειροποίητου ξύλινου εικονιστικού με βιομηχανικά χυτά μεταλλικά στοιχεία (όπως η επιγραφή INRI, ο κρανιός και οι διακοσμητικοί τελικοί καρποί) είναι τυπικά για τα τέλη του 19ου αιώνα. Σε αυτήν την περίοδο οι τεχνίτες συνέδεαν τα ξυλουργικά τους έργα συχνά με πιο λεπτές εξοπλισμένες χύτευες μπρούτζες που διατίθεντο σε μεγάλες ποσότητες.
Η προέλευση: Αυτός ο τύπος λαϊκής τέχνης και εκκλησιαστικής απογραφής παραγόταν σε αυτή την περίοδο σε εξειδικευμένες περιοχές στη Νότια Γερμανία (όπως Oberammergau), στην Αυστρία (Tirol) και στη Βορειοανατολική Γαλλία. Το αντικείμενο έχει ηλικία περίπου 100 έως 140 ετών και αποτελεί ένα υπέροχο και γνήσιο κομμάτι αρχαίου αντικειμένου.
Αυτός ο τύπος σταυροφορίας προέρχεται από τη Νότια Γερμανία (η περιφέρεια Beieren), την Αυστρία (Tirol) ή την ανατολική Γαλλία. Υπάρχουν λίγα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που υποδεικνύουν έντονα αυτές τις περιοχές:
Η παράδοση της ξυλογλυπτκής τέχνης: Οι Άλπεις (κυρίως μέρη όπως το Oberammergau στη Beieren και το Grödnertal στο Tirol) ήταν παγκοσμίως γνωστά γύρω στο 1900 για την υψηλής ποιότητας χειροποίητη θρησκευτική τέχνη. Ολόκληρα χωριά ζούσαν από την παραγωγή τέτοιων εκκλησιαστικών και kapelkruisen.
Το «Δέντρο»-σταυρός (Astkreuz): Ο συγκεκριμένος ρυπαρός και φυσικός σχεδιασμός του σταυρού ως δέντρο με κόμβους αποτελεί μια τυπική γερμανική και κεντροευρωπαϊκή παράδοση. Στις γερμανόφωνες χώρες ονομάζεται Astkreuz. Συμβολίζει το «Δέντρο της Ζωής».
Οι tin-μεταλλικές εφαρμογές: Ο συνδυασμός ξυλουργίας με χυτά tin ή μπρούντζο εξαρτήματα (κρανίο, βόστρυχο και επιγραφή INRI) εφαρμόστηκε συχνά σε εντατικώς γερμανικά και γαλλικά εργαστήρια θρησκευτικής τέχνης, για να δώσουν στα σταυρώσεις μια επιπλέον πλούσια εμφάνιση.
Μετρήσεις και χαρακτηριστικά του αντικειμένου:
Τύπος: Monumental altar- ή kapelkruis σε βράχο βάσης (Golgotha).
Διαστάσεις: Ύψος 1,07 μέτρο, πλάτος 56 εκατοστά.
Βάρος: Κάτω από 10 κιλά (ολοσκληρό ξύλο κατά την αποξήρανση).
Δομή σώματος: Το χειροποίητο ξύλινο εικονιστικό του Ιησού (corpus) αποτελείται από τρία μέρη· η ράχη κόβεται κάθετα και τα δύο χέρια τοποθετούνται ως ξεχωριστά κομμάτια με σύνδεσμο με ξύλινη βίδα-τρύπα.
Σταυρός και βάση: Ο σταυρός είναι εργαλειακά λιτός και μορφοποιημένος ως κορμός δέντρου. Η βάση απεικονίζει τον βράχο της Γολγοθά και στην κάτω πλευρά πλακώθηκε και χαράχτηκε με χειρονακτικό τρόπο.
Μεταλλικές εφαρμογές: Ο σταυρός φέρει χυτό μεταλλικά στοιχεία (τιμή ή παλαιωμένο μπρούντζο), μεταξύ αυτών διακοσμητικές τελικές σφήνες στους οριζόντιους κεφαλαιώδεις, επιγραφή INRI στην άνω επιφάνεια και ένα Memento Mori κρατήρας με σταυρωμένες κνέκλες κάτω από τα πόδια του corpus.
Αυτό το σταύρωση κατασκευάστηκε στην περίοδο μεταξύ 1880 και 1920 (τέλη 19ου αιώνα ή αρχές 20ού αιώνα). Υπάρχουν τρεις ξεκάθαροι λόγοι που δείχνουν σε αυτή την ειδική περίοδο:
Οι ναο-στυλ: Γύρω στο 1900 υπήρχε στην Ευρώπη μια τεράστια αναβίωση ενδιαφέροντος για αρχαιότερες μορφές τέχνης (όπως η νεογοτθική και η νεομπροζανική). Αυτός ο τύπος πολύ ρυτιδωμένου σταυρού, που είχε επιλεκτικά υλοποιηθεί ως φυσική κομμάτια κορμού δέντρου, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής για εκκλησίες και οικιακούς βωμούς.
Οι μεταλλικές εφαρμογές: Ο συνδυασμός ενός χειροποίητου ξύλινου εικονιστικού με βιομηχανικά χυτά μεταλλικά στοιχεία (όπως η επιγραφή INRI, ο κρανιός και οι διακοσμητικοί τελικοί καρποί) είναι τυπικά για τα τέλη του 19ου αιώνα. Σε αυτήν την περίοδο οι τεχνίτες συνέδεαν τα ξυλουργικά τους έργα συχνά με πιο λεπτές εξοπλισμένες χύτευες μπρούτζες που διατίθεντο σε μεγάλες ποσότητες.
Η προέλευση: Αυτός ο τύπος λαϊκής τέχνης και εκκλησιαστικής απογραφής παραγόταν σε αυτή την περίοδο σε εξειδικευμένες περιοχές στη Νότια Γερμανία (όπως Oberammergau), στην Αυστρία (Tirol) και στη Βορειοανατολική Γαλλία. Το αντικείμενο έχει ηλικία περίπου 100 έως 140 ετών και αποτελεί ένα υπέροχο και γνήσιο κομμάτι αρχαίου αντικειμένου.
Αυτός ο τύπος σταυροφορίας προέρχεται από τη Νότια Γερμανία (η περιφέρεια Beieren), την Αυστρία (Tirol) ή την ανατολική Γαλλία. Υπάρχουν λίγα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που υποδεικνύουν έντονα αυτές τις περιοχές:
Η παράδοση της ξυλογλυπτκής τέχνης: Οι Άλπεις (κυρίως μέρη όπως το Oberammergau στη Beieren και το Grödnertal στο Tirol) ήταν παγκοσμίως γνωστά γύρω στο 1900 για την υψηλής ποιότητας χειροποίητη θρησκευτική τέχνη. Ολόκληρα χωριά ζούσαν από την παραγωγή τέτοιων εκκλησιαστικών και kapelkruisen.
Το «Δέντρο»-σταυρός (Astkreuz): Ο συγκεκριμένος ρυπαρός και φυσικός σχεδιασμός του σταυρού ως δέντρο με κόμβους αποτελεί μια τυπική γερμανική και κεντροευρωπαϊκή παράδοση. Στις γερμανόφωνες χώρες ονομάζεται Astkreuz. Συμβολίζει το «Δέντρο της Ζωής».
Οι tin-μεταλλικές εφαρμογές: Ο συνδυασμός ξυλουργίας με χυτά tin ή μπρούντζο εξαρτήματα (κρανίο, βόστρυχο και επιγραφή INRI) εφαρμόστηκε συχνά σε εντατικώς γερμανικά και γαλλικά εργαστήρια θρησκευτικής τέχνης, για να δώσουν στα σταυρώσεις μια επιπλέον πλούσια εμφάνιση.
