Hans Hartung - T1971-R30 - Offset lithograph - Licensed print 2008 - COA

Αffset λιθογραφία του Hans Hartung (*).
Αντίγραφο του έργου “T1971-R30”, πραγματοποιημένο από τον Hartung το 1971.
Γίνεται σε χαρτί vellum υψηλής γραμματολόγησης (220γρ).
Εκδόθηκε από Arte-Paris.
Εξουσιοδοτημένη νομικά εκτύπωση από το Ίδρυμα Hartung-Bergman
Υπογεγραμμένο σε σανίδα από τον καλλιτέχνη.

Ειδικεύσεις:

Διαστάσεις: 65 x 85 cm
Έτος: 2008
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει πλαστικοποιηθεί ή εκτεθεί και έχει διατηρηθεί πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε τέλεια κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε κιβώτιο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Hans Hartung είναι ένας σημαντικός Γερμανός ζωγράφος ο οποίος πολιτογραφήθηκε Γάλλος, γνωστός για τα αφηρημένα έργα με μαύρες καλλιγραφικές γραμμές σε χρωματικό υπόβαθρο.
Γεννήθηκε στο Λειψία σε οικογένεια φυσικών. Ο παπούς του ήταν επίσης αυτοδίδακτος ζωγράφος και συνθέτης. Μεταξύ 1915 και 1926 μελέτησε αρχαία γλώσσα στο Dresden Gymnasium και φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στο πανεπιστήμιο και στο Σχολείο Καλών Τεχνών του Λάιπζιγ. Αργότερα εισήλθε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης.
Κατά το καλοκαίρι του 1926 περιόδευσε με ποδήλατο σε Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία. Το 1931 παρουσίασε για πρώτη φορά στη Δρέσδη. Το 1937, σε μια ομαδική έκθεση στο Jeu de Paume του Παρισιού (Γαλλία), γνώρισε τον μεγάλο ισπανό γλύπτη Julio González, ο οποίος θα άσκησε βαθιά επιρροή πάνω του. Ο González του παρείχε κάθε είδους βοήθεια και τον παρότρυνε να προχωρήσει το δικό του καλλιτεχνικό μονοπάτι.
Κατά τη διάρκεια της προπολεμικής περιόδου ο Hartung εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να αποφύγει το ναζιστικό καθεστώς, και εξέθεσε σε διάφορες γκαλερί. Το 1938 συμμετείχε σε αντι-ναζιστική έκθεση στη Γκαλερί New Burlington του Λονδίνου (Μεγάλη Βρετανία).
Το 1939 συνελήφθη στην Ισπανία και στη συνέχεια κατάταξε στη ξένη Λεγεώνα στον βόρειο Αφρική. Το 1944 σοβαρά τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Belfort και έχασε ένα πόδι. Μετά τον πόλεμο απέκτησε γαλλική υπηκοότητα και το 1947 πραγματοποίησε σημαντική ατομική έκθεση στο Παρίσι.
Από την αρχή απέφυγε το κίνημα της Bauhaus, το οποίο θεωρούσε μια απλή μόδα της εποχής. Οι ζωγραφιές του, απολύτως αφηρημένες, αντικατοπτρίζουν την άποψή του σχετικά με την απεικόνιση της πραγματικότητας: η ελεύθερη και καθαρή έκφραση πρέπει να υπερβεί την πραγματικότητα. Η απόχρωση της πινελιάς αποτέλεσε βασικό χαρακτηριστικό της μεθόδου εργασίας του.
Η ταχύτητα στη δημιουργική διαδικασία ήταν, κατά τα δικά του λόγια, μια πνευματική ανάγκη. Έλαβε αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Guggenheim το 1956 και το 1960 το Μεγάλο Διεθνές Βραβείο της Μπιενάλε της Βενετίας.