René Magritte (1898-1967) - Grande Guerre





3 € | ||
|---|---|---|
2 € | ||
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 140738 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, Grande Guerre, λιθογραφία με υπογραφή στον πλάκα σε περιορισμένη έκδοση 300 αντίτυπα, 44 × 30 εκ., καταγωγή Βέλγιο, περίοδος 2000–2010, σε καλή κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
René Magritte (1898-1967), (d'apres) -χειρόγραφα υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένη / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένη σε εκτύπωση
Λιθογραφία κατασκευασμένη υπό τον έλεγχο της Succession Magritte, επαληθευμένη με το λευκό σφραγιστό αυτοκόλλητο Succession, υπογεγραμμένη στο λαξευμένο κάτω αριστερά και με χειρόγραφο υπογραφής από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέρουσες δημιουργίες που παιζούν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνιζόμενων), αν και συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά στοιχεία λόγω της έντονης, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχο ή πλανήτη, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται κάπου• απλώς επιπλέει στη μέση της θέας. Πάνω και γύρω από αυτό το αινιγματικό ήβορ, στυλιζαρισμένα σύννεφα filling τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονης οικειότητας και βαθιάς αλλοφροσύνης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, παρόλο που φυσικά, συντελούν στην περαιτέρω αποσάθρωση της ατμόσφαιρας, αποτελώντας μέρος αυτού του παράξενου θεάτρου. Ο Magritte χρησιμοποιεί μοναδικά αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φαντάζεται και τη φυσική ουσία της αναπαράστασης.
René Magritte (1898-1967), (d'apres) -χειρόγραφα υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένη / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένη σε εκτύπωση
Λιθογραφία κατασκευασμένη υπό τον έλεγχο της Succession Magritte, επαληθευμένη με το λευκό σφραγιστό αυτοκόλλητο Succession, υπογεγραμμένη στο λαξευμένο κάτω αριστερά και με χειρόγραφο υπογραφής από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέρουσες δημιουργίες που παιζούν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνιζόμενων), αν και συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά στοιχεία λόγω της έντονης, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχο ή πλανήτη, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται κάπου• απλώς επιπλέει στη μέση της θέας. Πάνω και γύρω από αυτό το αινιγματικό ήβορ, στυλιζαρισμένα σύννεφα filling τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονης οικειότητας και βαθιάς αλλοφροσύνης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, παρόλο που φυσικά, συντελούν στην περαιτέρω αποσάθρωση της ατμόσφαιρας, αποτελώντας μέρος αυτού του παράξενου θεάτρου. Ο Magritte χρησιμοποιεί μοναδικά αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί τι είναι πραγματικό, τι φαντάζεται και τη φυσική ουσία της αναπαράστασης.

