Pippo - Threshold of Tides

Το Κατώφλι των Παλίρροιων

Στέκομαι γυμνός-πυγμοί (barefoot) στην άκρη του φεύγειν, τα μπλε μαλλιά μου αιωρούνται σαν καπνός της θάλασσας μέσα από μια ανοιχτή λευκή πόρτα. Πίσω μου, μια μαύρη γάτα παρακολουθεί το αναταραγμένο τιρκουάζ νερό, αδιάφορη για την επιφυλακτικότητά μου. Η γκρι φούστα μου απλώνεται ήσυχα γύρω μου, στρωμένη και βαριά, ενώ το σκούρο πουλόβερ μου κρατά τον παγωμένο αέρα κοντά. Απλώνω τα δάχτυλα απαλά στο πηγούνι, τα μάτια προς τα κάτω, χαμένες κάπου ανάμεσα στο να μείνω και το να φύγω. Το τακούνισμα της παλέτας είναι χαλαρό και τρυφερό, παχιές πινελιές τραβούν χρώμα πάνω σε πλακάκια, όπου η σκιά και το αχνό χρυσό θολώνουν μαζί σε μια ήσυχη, επώδυνη αβεβαιότητα.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 cm (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Χωρίς επίπλωση (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Διαχείριση: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτη.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεννημένος στο Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα στον γεωμετρικό αφαινισμό και τον σουρεαλισμό. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στη γραφιστική για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, έστησε το σπίτι του κοντά στις γαλήνιες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Η προέλευση του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς— ωστόσο διαβλέπονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι ένα βίωμα πλήρους βύθισης. Αλληλεπιδρά με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, εισχωρώντας νοητικά στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ενδεδυμένες, συχνά θαμπές χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικοεδρεύσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ του ορατού και του αόρατου ορίζει επίσης τον καλλιτέχνη. Απομονωμένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει την ίδια αίσθηση μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακοπτόνται από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του— γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτά σκιά, και ακτινοβολούν φως— δεν είναι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.